Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest
DJB Report: Musikmesse: Beat Thangs en andere machines

“If you like it, share it”

DJB Report: Musikmesse: Beat Thangs en andere machines

De Musikmesse in Frankfurt is een walhalla voor muzikanten, dj’s, studiofanaten, sonologen en minder wetenschappelijke audiofielen. Het midi- en dj-domein van de beurs is hal 5.1. Daar wordt, net als ik binnenloop, met veel kabaal de Beat Thang (“by Dallas Austin”) gepresenteerd, een nieuwe drummachine annex sequencer die zich, zo doet de presentatie (en de naam) vermoeden, vooral richt op hiphop- en r&b-productie.

Het apparaat zelf ter hand nemen betekent in eerste instantie: even door de bling heen kijken want getrouw de mode is de Beat Thang een wild verlichte kermisdoos met een ballet aan fel blauw led-licht dat in feite weinig met beatsproductie te maken heeft. Maar dan de samples, die maken een boel uiterlijk vertoon goed. Niet alleen hiphop-wise, maar voor iedereen die van fatsoenlijke, droge drumkicks houdt, of van een snaredrum die jou en je trommelvlies met gepaste doelmatigheid op je plek weet te zetten wanneer dat nodig is. Dik! En dat is rap uitgevogeld hoor, de Beat Thang is geen ingewikkelde machine. Goedkoop overigens ook niet. De ‘ongeveer duizend dollar’ die me met een fors Amerikaans accent wordt ingefluisterd dient tevens ter herinnering aan het feit dat er nog een hele boel meer te zien is.

Anders dan de Amerikaanse NAMM, waar de toekomst wordt voorspeld aan de hand van noviteiten die als spektakelstukken worden gepresenteerd, is de Musikmesse vooral een sales-beurs waar distributeurs de retailers opwarmen voor het komende jaar. Dat biedt de gelegenheid om ook eens te kijken naar minder in het oog springende, maar minstens zo bruikbare producten. En hoe onopvallend ook, het is de VRM Box van Focusrite die inhet oog springt. Het is een ingenieuze mini-audio-interface waarmee je verschillende ruimtes en vooral ook monitors kunt simuleren. Als je weet wat een beetje monitors kosten en dat referentie vooral is gebaat bij vergelijking, begrijp je meteen wat er zo zinvol aan virtual reference monitoring is. Reken maar dat je geluid er beter van wordt! De VRM gebruikt verschillende rekenmodellen om monitors te simuleren op je hoofdtelefoon, inclusief de KRK’tjes of Genelec’s die je zo graag van Sinterklaas had willen krijgen. Al blijft het de vraag in hoeverre de simulatie het origineel benadert, feit is dat het een handige tool is om balans te vinden in je geluid.


Voor de laptoppers onder ons: Nee, de VRM heeft geen extra usb-aansluiting nodig die je eigenlijk toch al niet vrij had, want naast usb is hij uitgerust met een digitale S/PDIF-input en kan je (mits je geluidskaart die ook heeft) gewoon doorlinken vanuit je andere interface. Wat die interfaces betreft heeft Focusrite overigens meer te melden, zo wekken vooral de ISA 2 en de Scarlett 2i2 de interesse, die laatste niet in de laatste plaats vanwege de plug-in-suite die wordt meegeleverd. Technisch gezien klopt het misschien niet helemaal, maar je krijgt er wel een lekker dsp-achtig gevoel van.

Spektakelstukken zijn er overigens ook, als je de belangstelling van de bezoekers op de beursvloer als maatstaf mag nemen. Bij Pioneer DJ staat het publiek zich te verdringen rond de RMX-1000. De fabrikant noemt deze effect-processor een ‘remixer’ die je naast je CDJ’s of computer, of liefst allebei gebruikt om tracks live te remixen. Na enige bestudering lijkt het ouderwetse ‘effectprocessor’ eigenlijk toch een betere naam voor een, eh, effectprocessor. Remixen is nu eenmaal iets anders, maar los daarvan is de RMX-1000 eigenlijk best wel dope, niet in de laatste plaats dankzij de sample-banks waarin hij voorziet.

De Musikmesse is ook een beurs waar sommige merken uitbundig schitteren door afwezigheid. Zo struikelen we in de richting van het Korg-hoofdkwartier, dat er in tegenstelling tot dat van concurrenten Roland en Yamaha niet blijkt te zijn, wél over de lelijkste stand van de beurs. Doepfer heeft zo ongeveer de allercoolste spullen (analoog!) die op de beurs te vinden zijn, dus misschien is de Occupy-achtige associatie die hun standbouwer oproept wel een bewuste keuze. De dag wordt in stijl afgesloten, wat neerkomt op langzame zweetpornohouse in de Lido, een vies pand in een vergelijkbare buurt. Maar wat na sluitingstijd happens in Frankfurt stays in Frankfurt. Goeie beurs wel, die Musikmesse. Morgen meer.




Subscribe