44/5. Oriol - Night & Day (Planet Mu/Konkurrent)

Friday 13 August, 2010

René Passet

Redacteur

Text: René Passet

Wie denkt dat Planet Mu alleen maar grimmige grime of moeilijke dubstep uitbrengt, heeft Oriols debuutalbum Night & Day nog niet gehoord. Binnen vijf minuten schoppen zijn uitbundige melodieën je richting strand, waar de ober al met een Caipirinha klaar staat. Talentje hoor, die Oriol Singhji. Op z'n elfde speelde hij al saxofoon. Niet veel later schreef hij solo's van John Coltrane en Sonny Rollins uit om ze na te kunnen spelen.

Oriol heeft Spaans bloed, groeide op in de States maar woont tegenwoordig in Engeland, waar hij heen en weer pendelt tussen Londen en Camebridge. De vrolijkheid en het speelplezier spatten af van de elf nummers op Night & Day en af en toe is er ook wat ruimte voor melancholie en smart. Maar je moet niet allergisch zijn voor '70s keyboards, want dan kun je weinig met dit uitbundige album.

Oriol verbindt met wild wapperende handen heden en verleden met elkaar. Het razende keyboardspel van Herbie Hancock, de dwarse ritmes van beatmakers uit West-Londen en zoetgevooisde melodieën van Stevie Wonder, je hoort het allemaal terug op een plaat die per draaibeurt beter wordt. Wie hard gaat op smaakmakers als Dorian Concept, Floating Points en Falty DL kan beslist uit de voeten met Oriol.