14/5. Plastikman - Kompilation (Plastikprodukt)

Thursday 5 August, 2010

We hebben hem een aantal jaren gemist, maar hij is terug van weggeweest - Plastikman, het alias waaronder Richie Hawtin vanaf 1993 zijn radicaal gestripte releases uitbracht. De man van het Minus label (en daarvoor Plus8), tevens de grote roerganger van het techno subgenre dat als minimal bekend staat, staat deze zomer op de grote festivals (waaronder Lowlands) niet als Richie Hawtin maar als Plastikman achter de draaitafels dan wel midi controllers.

Om die wederopstanding luister bij te zetten is er het verzamelabum Kompilation (hoe verzin je 't?), waarop acht tracks - met een gemiddelde lengte van zo'n tien minuten - uit de Plastikman catalogus zijn verzameld. En wat je verder van de muziek moge vinden, het is een rake selectie.

Er zijn twee tracks van het debuutalbum, Sheet One, uit 1993: Plasticine (waarmee Kompilation opent) en het tevens op 12 inch verschenen Spastik; de B-kant van Spastik, Helikopter, is eveneens aanwezig. Ook het tweede album, Musik uit 1994, levert twee tracks aan: het bijzonder minimale Kriket, dat inderdaad aan een krekel doet denken, en Marbles, dat met zijn pompende bas een stuiterende acid lijn uit de TB 303 dupliceert.

Dan zijn er nog drie tracks over. Panikattack is de B-kant van de Sickness 12 inch uit 1997 (die zelf niet op de verzamnelaar is terecht gekomen). De laatste twee zijn de openingstracks van Plastikman albums nummer drie en vier. Contain opent het uitgebeende Consumed uit 1998 en Ask Yourself is de introductie van Closer uit 2003. Ze drijven steeds verder van de dansvloer.

Mondriaan
Richie Hawtin behoeft uiteraard geen introductie meer en de iets oudere liefhebber heeft deze tracks wellicht al jaren in huis. Maar voor nieuwkomers is dit een welkome kennismaking met de duistere wereld van Plastikman, waarin minder veel meer is en details kunnen uitgroeien tot hooks. Bovendien zijn de tracks in chronologische volgorde achter elkaar gezet, zodat ook de muzikale ontwikkeling helder wordt.

Hoewel, ontwikkeling? Die is hooguit van weinig naar minder naar nog minder tot bijna niets. De tracks op Kompilation behoren tot het DNA van het minimal genre en hebben de formele precisie van een Mondriaan schilderij. Maar ze kunnen ook onbeschaamd grooven, zoals Marbles duidelijk maakt. En nu die nieuwe Plastikman tracks!

Plastikman - Marbles