5/5. Actress - Splazsh (Honest Jons/Konkurrent)

Wednesday 9 June, 2010

René Passet

Redacteur

Text: René Passet

Journalisten die van hokjes houden hebben aan Splazsh een zware dobber. Probeer het tweede album van Actress maar eens in een hokje te duwen. Lukt je niet. Kansloos. Hooguit kom je in de buurt door de muzikale stamboom van Darren J. Cunningham na te trekken. Die loopt van Anthony Shakir via Underground Resistance langs Prince en de vroege The Human League, toen die nog kamers vol synths hadden staan. 

Maar het kan niet anders of Actress is na zijn debuutalbum Hazyville (in 1998 verschenen op zijn eigen label Werk Discs) ontvoerd door aliens. Zo buitenaards klinkt Cunninghams idioom op Splazsh. Dat begint al op de meditatieve openingstrack Hubble, waarop je de beroemde ruimtetelescoop traag en gestaag rondjes 'hoort' draaien rond de planeet, speurend naar het suboceanische rijk van Drexciya. Of het al even buitenaards klinkende Lost, een remix die hij nota bene maakte voor Various Production.

Maar er zijn ook herkenbare elementen. Zo zitten we elders op het album ineens in de old schoolhoek van Chez Damier en Juan Atkins of rakelt Actress het Britse new wave-vuurtje uit de jaren '80 even op. En dat alles met speels gemak in een fabelachtige science fiction-achtige productie waarin geluiden worden afgeknepen, bassdrums gemoffeld klinken en hi-hats met chloor lijken gebleekt. Zo klonk dansmuziek nog niet eerder.

Wie het mantra nawauwelt dat er binnen de elektronische dansmuziek weinig spannends meer gebeurt heeft Splazsh nog niet gehoord. Wat een geniaal ongrijpbaar album.

Actress - Lost