35/5. Gonjasufi - A Sufi And A Killer (Warp/V2)

Wednesday 10 March, 2010

René Passet

Redacteur

Text: René Passet

Vorig jaar schreeuwde Gaslampkiller al van de daken dat we zijn homey Gonjasufi in de gaten moesten gaan houden. Hij kreeg gelijk. Na twee krankzinnige singles is het debuutalbum van de yogaleraar uit Las Vegas met Ethiopisch, Mexicaans en Amerikaans bloed een regelrechte sensatie.

Sumach Valentine (zoals Gonjasufi voor de douane heet) knoopt al zijn demonen aan een lang touw om ze samen met Flying Lotus, Gaslampkiller en Mainframe langs de donkere spelonken van de popmuziek te slepen. Punkrock, psychedelica, krakerige DJ Shadow-hiphop, maar ook sixties Bollywood, Turkse rock en neo-folk.

Gonjasufi giet het allemaal in een krakerige lo-fi productie waarin voortdurend geluiden oversturen of anderszins vervormen. Met krakerige stem smeekt Gonjasufi zijn voorvaderen om hem uit zijn misère te verlossen (Ancestors), kijkt terug op zijn eenzame jeugdvakanties (het met Mainframe geschreven Holidays) en op de wijsheid die met de jaren komt (Ageing).

Gonjasufi wordt The Electric Hendrix genoemd, maar vergelijkingen met Tom Waits of onze eigen Harco Pront snijden ook hout. Negentien nummers lang zit je met het zweet in je handen en open mond over zoveel intensiteit, energie en opgekropte woede. A Sufi And A Killer is waarschijnlijk een van de mafste platen die je dit jaar zult horen. Misschien ook wel een van de beste.

Gonjasufi - Ancestors