22/5. Hot Chip - One Life Stand (Parlophone/EMI)

Wednesday 10 February, 2010

Het is even schrikken wie vol verwachting het nieuwe album van Hot Chip in de cd-speler schuift. Wat is er gebeurd met het electropop kwintet uit Londen? Slappe ballads in plaats van pittige en intelligente danspop? Broeierige treurnis in plaats van prikkelende beats? Humor heeft plaatsgemaakt voor melancholie? Heet de groep opeens Cold Chip?

Nee, het is nog steeds Hot Chip. Althans, zo lijkt het op de eerste track Thieves In The Night, die doet waar de groep goed in is: het mengen van radiovriendelijke liedjes met aanstekelijke beats en dat alles verpakt in afstandelijke ironie en slimme arrangementen die beschaafd naar de jaren '80 verwijzen. Maar zo blijft het niet. One Life Stand is een rommelig en wisselvallig album. Het plezier in een paar sterke tracks wordt verknald door een paar onwaarschijnlijke drollen.

Dat zijn er vijf, om precies te zijn, de helft van het album. Het zijn de tracks waarop de groep opeens 'serieuze' muziek wil gaan maken. Het dieptepunt is Slush ('bagger'), een pianoballad van een lulligheid die reputaties kan breken. Ook Keep Quiet probeert 'ernstig' over te komen, maar bereikt het tegenovergestelde. Nauwelijks beter zijn Alley Cats en Brothers: wanneer de groep zich introvert opstelt, staan de tenen direct krom. Hand Me Down Your Love wordt net of net niet gered door een pittige Motown beat en een catchy refrein.

De overige nummers weten de balans tussen kitch en kunst wel te treffen. I Feel Better paart de pathos van een trance track aan gelikte pop hooks. We Have Love is Hot Chip zoals we die kennen van hun beide voorgaande albums, The Warning (2006) en Made In The Dark (2008), en slotnummer Take It In is de sterkste danstrack (en de eerste single) van deze weinig coherente en teleurstellende plaat waarop het vijftal uit Londen vermoeid klinkt. Het complete album is via Hot Chips MySpace pagina te beluisteren.

Hot Chip - Take It In