
10. V/A - Total 10 (Kompakt/ N.E.W.S.)
Thursday 13 August, 2009
Verzamelaars die al tien jaar meegaan dienen met argwaan bekeken te worden. Of wou je zeggen dat je nog warm wordt van Café Del Mar 14 of Best Of Club 31? Gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Samen met de series van Fabric en Balance vormt Kompakt al jaren een roestvrij baken in een zee van rollende beats. Beats die bovendien jaarlijks van kleur veranderen.
Gelukkig werken er in Keulen nog mensen die opletten en niet achterover leunen. Dus vind je op de jaarlijkse compilatie van de techno-grootmacht uit Keulen nauwelijks nog minimal. Terwijl die stijl het (bijna) twintig jaar oude Kompakt Records toch bepaald geen windeieren heeft gelegd.
Inmiddels slaan de meeste minimalmuzikanten hun ballen rechtstreeks in het net en is het geen toeval dat Kompakt 10 aftrapt met een track van de eigenzinnige DJ Koze. Zijn 40 Love is behalve een hilarische, lichtvoetige Herbert-achtige housetrack ook een statement. Je kunt nog zo hard slaan, de bal belandt altijd weer voor je voeten. Bij het begin. In dit geval: house met een dun laagje techno als vernis.
Afwisselend en toegankelijk
Het gepruttel en gepriegel dat eerdere edities wat inwisselbaar maakte, is verdwenen en heeft op deze 21 tracks tellende compilatie plaatsgemaakt voor melodie, afwisseling en nuance. Luister maar naar Shumi's toegankelijke The Wind And The Sea, Justus Kohncke's electropop op Give It To Me Easy of het maffe Walter Neff van Matias Aguayo, die de ironie van Die Doraus & Die Marinas in herinnering roept.
Verder natuurlijk nieuw (en sterk) werk van oudgedienden Jurgen Paape, Wolfgang Voigt en grote baas Michael Mayer zelf, naast een handvol remixen (een nieuwe wending in de Total-serie) van Gui Boratto, de Wighnomy Brothers en Thomas Fehlmann. Die laatste verbouwt The More I Do van The Field tot een galopperende tranceklopper met Tibetaanse bellen en hypnotiserende zang. Zulke remixen laat je niet lopen, als samensteller van de Total-serie. De tiende aflevering behoort wat ons betreft tot de beste uit de reeks sinds jaren, want hij is even afwisselend als dansbaar en toegankelijk.
Jürgen Paape - Ofterschwang
Links
Comments
Met Dennie Christian als MC?..nee doe dan maar minmal..
Koze kan bij mij zowieso nooit iets verkeerd doen, maar ook de Supermayer remix van Gotye zit vol met ziel en vreugde, en Reinhart Voigt heeft met "Am Limit" ook weer een dikke donkere clubbasher gemaakt in de zelfde lijn als "Supertiel".
Verder gewoon de gebruikelijke mierzoete roze zuurstok-poptechno die altijd op deze compilaties staan, maar ik hou d'r wel van eigenlijk

En die track van Jurgen Paape: VET

