84/5. Grace Jones - Hurricane (Wall Of Sound/PIAS)

Thursday 13 November, 2008

Amazing Grace. De onbetwiste dico diva van de vroege jaren tachtig komt na negentien jaar (!) met een nieuw album - dat niets onderdoet voor haar beste werk. Daarmee overtreft ze zelfs Kraftwerk, die met hun comeback album Tour De France een gat van zeventien jaar overbrugten. Volgens gangbare bronnen moet Jones dit jaar zestig zijn geworden; zelf zegt ze een paar jaar jonger te zijn. Maakt niet uit, de verbazing over haar frisheid is er niet minder om. Hurricane is geen oefening in nostalgie en toont dat La Jones onverwoestbaar is als onkruid.

Aan Hurricane werkt dezelfde groep studiomuzikanten mee die Jones ondersteunden op haar bekendste albums, de trits Warm Leatherette, Nightclubbing en Living My Life, die ze tussen 1980 en 1982 maakte in de Compass Studio op de Bahama's. Ook ditmaal vormen drummer Sly Dunbar en bassist Robbie Shakespeare de machinekamer, aangevuld met Compass getrouwen Barry Reynolds (gitaar), Mikey Chung (gitaar) en Wally Badarou (toetsen). Voorts zijn er bijdragen van Tricky, Tony Allen en Brian Eno. Als oog van de orkaan fungeert producer Ivor Guest, haar huidige levensgezel, die thuis is in genres als ambient en trip hop. Reggae, dub, trip hop, ambient - daarmee is Hurricane muzikaal getypeerd.

Rebels en ravissant
De plaat opent ijzersterk met een drietal krakers op rij. This Is is Jones ten voeten uit, een muzikaal visitekaartje en een zelfverzekerde introductie, die haar pionierende mengvorm van reggae, breakbeats en dansmuziek met gepaste aplomb neerzet. Daar is ze weer, de androgyne club queen van het pre-Madonna tijdperk, nog even rebels en ravissant als een kwarteeuw geleden. Alleen de productie is onmiskenbaar 21ste eeuws.

Track twee en de aankomende (tweede) single, William's Blood, toont de andere kant van Grace, de chanteuse van het gesoigneerde levenslied - denk aan klassieke hits als La Vie En Rose of Libertango. Het nummer komt uit de koker van Wendy Melvoin en Lisa Coleman, de Wendy & Lisa uit de befaamde jaren 80 band van Prince, The Revolution. "You can't save a wretch like me", zingt Jones half-autobiografisch. Hurricane is, voor het eerst, ook een famile album. Moeder Marjorie zingt in het koortje. Broer Chris is te horen in opener This Is en slottrack Devil In My Life. Het album is opgedragen aan haar overleden vader, bisschop Robert W. Jones, met wie ze lange tijd op gespannen voet stond.

Track drie, de single Corporate Cannibal die aan het album voorafging, laat overduidelijk horen dat Jones niet verwijlt in nostalgische dagdromen maar in het hier & nu verblijft. In muzikaal opzicht herinnert de track aan de dub noir van Massive Attack en Tricky; de tekst is een sarcastische reflectie op de mores van het aandeelhouderskapitalisme. En met de kredietcrisis van de afgelopen maanden ook trefzeker qua timing.

Stormfront
Als Hurricane het niveau van het overdonderende begin had weten vast te houden, was het kandidaat voor de eretitel Album van het Jaar geweest. Niet dat alle spanning wegloopt, maar Hurricane ontvouwt zich als een tropisch stormfront: eerst de orkaan, daarna de slagregens. Well Well Well is tussen alle drama en emoties een luchtige en catchy reggae deun, klassiek Jones en een gedoodverfde single.  Tricky zingt op en schreef mee aan het titelnummer, dat Jones in de 'droge, Grace-loze' jaren 90 als eens uitprobeerde - twee kant en klare albums (Black Marilyn en Force Of Nature) werden nimmer uitgebracht. Op internet circuleren al jaren fantastische clubmixen van Hurricane door Danny Tenaglia.

Ook klassiek Grace Jones zijn Love You To Live - met haar typerende parlando contra-alt - en Sunset Sunrise. Ze komen uit de koker van Bruce Woolley, de co-componist van The Buggles' Video Killed The Radio Star (1979). Leuke quizvraag: wat is de historische link tussen Woolley en Jones? Antwoord: Trevor Horn, zanger van The Buggles en producer van het 1985 conceptalbum over haar persoon en leven, Slave To The Rhytm. Niet dat Wooley's bijdragen schuimfondanten opvulling zijn, maar na de uppercuts van This Is en Corporate Cannibal niet meer dan plaagstootjes.

Op twee na zijn alle negen tracks van het album door fans op YouTube geplaatst; alleen Well Well Well en de gedragen slottrack Devil In My Life zijn (nog) niet te zien/horen tussen de kleine tweeduizend Jones clips op het web. Haar comeback is sterk getimed en heeft een poetische symboliek: terwijl Madonna langzaam in het moeras zakt en het Witte Huis wordt klaargemaakt voor zijn eerste gekleurde bewoner, komt de androgyne, leeftijdsloze, zeer zwarte en zeer stoute club queen van het discotijdperk met een comeback album waaraan menige twintiger een dikke punt kan zuigen. Hurricane is één brok levenslust. Storm klaart de (k)lucht.

William's Blood verschijnt op 1 december als single, inclusief clubmixen.

Grace Jones - Corporate Cannibal