DJBroadcast

Ach, die goede oude tijd. Toen house nog house was en de 808 drumcomputers tot in de hemel groeiden. Op z'n oude dag wordt Armand van Helden sentimenteel. De Amerikaanse houseproducer, met hits als You Don't Know Me, The Funk Phenomena en My My My, grijpt op zijn nieuwe album Ghettoblaster schaamteloos terug op 'the good old days of house music'.

Na het commercieel mislukte avontuur Nympho (2005), waarop Van Helden op de door Europa denderende electroclashtrein sprong en daarmee een hoop fans van het eerste uur kwijtraakte, hoopt hij met Ghettoblaster de househeads en clubfreaks weer aan het dansen te krijgen. Dat zal wel lukken. Want Ghettoblaster is in de eerste plaats een clubalbum. Al staat die club in de vorige eeuw, waar beduimelde maxisingles van Freeeze (I.O.U.), Expose en Fast Eddie in de bakken staan.

Ghettoblaster heeft het woord RETRO met dikke viltstiftstrepen overdwars op de hoes staan, zo schaamteloos plundert hij de erfenis uit Chicago. Waarbij ook het doffe zilvergoed niet onberoerd blijft. Wie weet er tegenwoordig nog hoe hiphouse klonk bijvoorbeeld? Of wie Todd Terry is?

Ach, als iemand een retro-album mag maken, dan is het Armand van Helden wel. Hij maakt immers zelf deel uit van die turbulente geschiedenis.

De vraag is of er mensen zitten te wachten op goedkoop klinkende keyboards, foute vocale samples of minutendurende intro's met alleen een bonkende drumcomputer (Go Crazy, I Want Your Soul).

Snij die ballast weg en je houdt een paar vette danstracks over, die op hedonistische fuifen als het Oud Hollandsch Acidfeest tot luid gejoel zullen leiden.

Tracklist:
1.: Go Crazy
2.: Touch Your Toes
3.: I Want Your Soul
4.: NYC Beat
5.: Playing House
6.: This Ain't Hollywood
7.: Still In Love
8.: Playmate
9.: Je T'aime
10.: To Be A Freak
11.: All Nite
12.: Track Called Jack