3/5. The Glimmers - FabricLive.31 (Fabric)

Tuesday 21 November, 2006

De Londense club Fabric startte vijf jaar geleden met hun Fabric en FabricLive series, compilaties met actuele tracks en samengesteld door de betere underground deejays, afgewisseld met een enkele topper. Je kunt je ook op beide reeksen abonneren en weet je dan verzekerd van twee kwaliteitsmixen per maand, die bovendien een breed spectrum aan stijlen bestrijken, want zowel Carl Craig (techno) als Adam Freeland (breakbeats) als High Contrast (drum 'n bass) leverden een editie van FabricLive af.

En daarmee lijkt het Vlaamse duo The Glimmers (Mo Becha & David Fouquaert alias 'Benoelie') geknipt voor een aflevering van FabricLive, want het tweetal uit Gent zijn - met plaatsgenoten Soulwax en Londenaar Erol Alkan - de voornaamste ambassadeurs van het eclectische draaien. In december is het zover, dan verschijnt FabricLive.31, die door Mo & Benoelie is gemixed.

En het is een lekkere, van alles wat & nog meer mix geworden die prettig weghapt, zonder nu gelijk schokgolven van verrassing door de dans scene te jagen. De basis vibe van hun mix is het nerveuze, door speed ingegeven jakkergeluid dat als 'new wave' begin jaren tachtig de toon in de clubs bepaalde.

De mix opent met een eigen bewerking van Roxy Music's Same Old Scene en zet daarmee op ironische wijze goed de toon. Wat volgt is een uur waarin coole tracks en kazige meligheid elkaar in evenwicht houden. Zoals gezegd, het basisgeluid is jaren tachtig new wave in een modern jasje en het wordt neergezet via tracks van ondermeer Prins Thomas, LCD Soundsystem en het al iets oudere My Speedboat Is Faster Than Yours van Howie B.

Daarover en doorheen vlechten The Glimmers authentieke jaren tachtig wave en electro - ondermeer van The League Unlimited Orchestra ( = de instrumentale versie van Human League), Chris 'The Glove' Taylor en de Britfunkers Freeez - als ook jaren negentig rockdance (Mekon, Urban Jungle) en een paar eigen producties in diezelfde sfeer.

Zelfs Freddie Mercury ontsnapt niet aan de muzikale eksters uit Gent, die ook nog eens - alsof het toch niets kost - de Franse musique concrete en abstracte electronica pionier Pierre Henry in hun mix weten te verwerken. Voor de trainspotters is het een vermakelijke puzzel en voor de luisteraar-met-open-oren een voorbeeldige setje muzikale hutspot.