5/5. Venetian Snares - Rossz Csillag Alatt Született (Planet Mu/Lowlands)

Monday 16 May, 2005

Rene Passet

Redacteur

Text: Rene Passet

Aaron Funk was een tijd terug in Hongarije. Een land waar ze hem vijftien jaar geleden zonder pardon het gekkenhuis in hadden gesodemieterd, na hem eerst in een dwangbuis te hebben gewurmd. Want het brein achter Venetian Snares is volgens Oost-Europese normen zwaar gestoord. Volgens West-Europese normen trouwens ook. Genialiteit en gekheid liggen immers dichtbij elkaar. Na even spraakmakende als bizarre albums over kindermoord (Find Cadance), verdriet (Winter in the Belly of a Snake) en zijn geboorteplaats (Winnipeg is a Frozen Shithole) valt Funks tigde album Rossz Csillag Alatt Született beslist in de categorie geniaal. Op die plaat fuseert de Canadees zijn breakcore pantservuisten en dubbelloops drill 'n bass-ritmiek met prachtige klassieke Slavische muziek. En het werkt. Verdomme, het werkt! Boven een veld vol dreigende violen barst ineens een oldschool jungle-bui los (Szamar Madar), laat hij Billy Olivier een fragment zingen van de Hongaarse componist Rezso Seress en verbeeldt zich op het afsluitende Masodik Galamb een duif te zijn die boven het beroemde koninklijk paleis in Boedapest vliegt. Vergeet Aphex Twin en laat Squarepusher voor wat-ie is. Venetian Snares is het échte genie.