4/5. Sleigh Bells - Reign of Terror

Monday 20 February, 2012

Tom Smeets

Redacteur

Text: Tom Smeets

De vierde track op Reign of Terror, ‘End of the Line’, is schokkend. Niet omdat het een agressieve aanval is op je trommelvliezen – dat gebeurt al op bijna elk ander nummer – maar omdat hij hartelijk klinkt, bijna subtiel. De teksten van Alexis Krauss overheersen de distortiegitaar en elektronische beat. Hetzelfde gebeurt ook in de nummers ‘Road to Hell’ en ‘You Lost Me’, maar zelfs in tracks die de klassieke Sleigh Bells-sound ademen is haar stem een cruciaal onderdeel geworden; ingebakken in de signatuur van Derek Millers kakofonische sound.

De hiërarchische klim van Krauss’ vocalen van Treats (2010) naar Reign of Terror is logisch vanwege een paar redenen. Ten eerste is Sleigh Bells’ debuut grotendeels door Miller geschreven voordat hij Krauss had ontmoet. Terwijl hij haar bediende in een restaurant, raakten de twee aan de praat waarna ze haar vocale diensten aanbood. Vervolgens achttien maanden samen in een tourbus doorbrengen maakt van Reign of Terror een natuurlijke, op meer samenwerking gerichte affaire. Ten tweede suggereert Miller dat deze tweede een extreem persoonlijke plaat is geworden. Hij schreef hem terwijl hij ‘door een moeilijke fase ging met zijn familie’. De tracktitels ‘Born to Lose', 'End of the Line' en 'Road to Hell' zijn dan ook behoorlijk fatalistisch en dubbele thema's als dood en leven en succes en falen worden verstrekt door teksten als ‘Heard you say suicide in your sleep / Just get on with it, you were born to lose'. Toch zit deze duistere kant het poppy geluid van Reign of Terror niet in de weg. 

Die sound ontstaat met name door de vooruitgang die Sleigh Bells heeft gemaakt. Waar Treats nog te ruw was, is deze tweede meer gevormd, meer gitaargericht, meer bereid om verder te duiken in de sound van heavy-metalriffs, cheerleader-meezingers en stampende beats. Je haren gaan er misschien niet zo van overeind staan als toen je de eerste keer ‘Crown on the Ground’ hoorde, maar de progressie op dit album is een weloverwogen, logische en verslavende keuze. Van de stadionrock in ‘Crush’ tot aan het meest pakkende nummer, ‘Comeback Kid’, dat een stapje verder gaat in de radiovriendelijke formule van Treats-nummers ‘Tell’ em’ en ‘Infinity Guitars’. De poeslieve zang van Krauss zorgt ervoor dat je er naar wilt luisteren terwijl Millers geluidsmuur je werkelijk dwingt. Nee, het wiel wordt hier niet opnieuw uitgevonden, maar Reign of Terror is creatief en verslavend genoeg om Sleigh Bells interessant te houden.

Het duo staat op donderdag 8 maart in de Melkweg tijdens 5 Days Off.