4/5. Kraantje Pappie - Crane

Wednesday 18 January, 2012

Jacco Hupkens

Redacteur

Text: Jacco Hupkens

Op de gezamenlijke thuisbasis na (Groningen) is er weinig wat mc Kraan en producersclub Noisia verbindt, zo lijkt het. De een maakt lichtvoetige en vaak wat puberale hiphop, de ander staat bekend om zware drum ’n bass en andere elektronica. Maar voor de debuutplaat van Kraantje Pappie heeft Noisia alle productionele creativiteit aangesproken die het herbergt. Met succes: Crane is een geslaagd, poppy hiphopalbum geworden dat vaak doet denken aan De Jeugd Van Tegenwoordig.

Dat ze samen van die grimey, dubstepachtige muziek kunnen maken waar Amerikanen tegenwoordig zo van smullen blijkt uit 'Intro' en het titelnummer: snelle gabberpercussie, kettingzaagsynths, Kraan die schreeuwerig opschept over zijn kunnen. Toffe nummers, maar na een minuutje vinden ze het beide keren wel welletjes. Terecht, want de Groningers hebben meer in hun mars: blije, dansbare hiphop met galopperende beat en eurohouse-synths (de single 'Waar is Kraan?'), Human League-achtige synthpop ('Wat Nou als het Lukt') en ouderwetse boombap met funky orgel-stabs ('Van God Los'). Voor een club die nog best lang op de golf van lompe dubstep zou kunnen meesurfen (veel geld, weinig moeite), toont Noisia hier een indrukwekkende bereidheid om heel andere kanten op te gaan.

Kraan maakte de afgelopen jaren naam als scherpe en creatieve mc, die liever niet al te serieus wordt: zijn voornaamste onderwerpen zijn de eigen mc-talenten, seks, en uitgaan. Van dat spectrum wijkt hij op deze eerste lp nauwelijks af, en dat is een slimme keuze. Te veel rappers besluiten bij hun debuut dat het allemaal serieuzer en gevariëerder moet, en leveren dan draken van liedjes af over de noodzaak om de wereld te verbeteren of eindelijk eens op te groeien. Zo niet deze rapper. Het gaat over kotsen op de bar ('Waar is Kraan?') via lijntjes tot je nemen en knokken in de kroeg ('Goed Fout') en seks met die chick die nooit je vrouw zal worden ('Bootycall'). Slechts een enkele keer waagt hij zich aan een liedesliedje, of een ode aan zijn moeder, maar in die gevallen kiest hij gelukkig voor gedetailleerde en dus persoonlijke teksten over met Bailey's en een iPod hangen in het park (vriendinnetje) en de serieuze bezwaren tegen het opgeven van school (moeder).

De vaak wat hersenloze inhoud, tekstueel gezien, wordt eigenlijk nooit saai omdat Kraan een humoristisch, origineel gevoel voor taal heeft dat doet denken aan Extince en De Jeugd. In 'Barkeeper' is het refrein ‘Ik besteed 'n barkie per barkee-pèr / tot ik met m'n bek van de bar kie-pèr’, in 'Hoop Nu' geeft hij stoere stratimannetjes een veeg uit de pan: ‘En die tuigmannen zitten op hun grind en op poenie? Leugenaars, hele dag spelen ze Call of Duty’. In het nummer over een klaploperige maat die geld leent en nooit terugbetaalt luidt het absurde refrein ‘Waarschijnlijk is z'n huis vies, keuken vies, was niet gedaan / en z'n vuilnis ligt tot ergens op de straat / en we weten dat z'n rug stinkt / ja, we weten dat z'n rug stinkt’.

Nog één voorbeeld van grappige tekst, te leuk om niet te noemen: ‘Homey, you can vast not do what I did’ - daar toont zich de verwantschap met labelbaas Jiggy Djé. Zo nu en dan wordt het tekstueel niettemin wat houterig. In 'Wat Nou als het Lukt' laat hij ‘en’ rijmen op ‘verdienen’ en rekt hij het woord cabrio uit tot vier lettergrepen om het ritmisch passend te maken (‘ca-ber-i-o’), maar die momenten zijn zeldzaam. Bovendien zijn er altijd de beats van Noisia om het de moeite waard te maken. De conclusie, bondig op zijn Gronings: geslaagde samenwerking, dit.