4/5. Boys Noize - The Remixes 2004-2011

Wednesday 21 December, 2011

Een van de belangrijkste commerciële functies van een remix is – vooral sinds de opkomst van mp3-blogs - om een single als het kan even wat langer mee te laten gaan. Toch lijken weinig dingen juist zo vergankelijk. Er was een tijd dat je werd doodgegooid met al dan niet legale gratis versies van tracks, ogenschijnlijk bedoeld voor amateur-dj’s en andere online fans. Dat waren de bloghousejaren 2006, 2007 en 2008 en Alex Ridha, beter bekend als Boys Noize, was de ongekroonde koning van het hardere, bij het eerste gehoor ook best platte skatewear-en-petjes-en-sproeien-met-bierbeukwerk.

Nu, jaren later, is een terugblik - en misschien ook wel een herwaardering - op zijn plaats, meent Ridha. Dat herkenbare boem-petsgebeuk met de scheurende synths en verknipte vocalen is goed vertegenwoordigd in zijn remixen voor Teenage Badgirl en Para One en minder bekend werk voor onder meer Marilyn Manson. Maar wat vooral opvalt is de grote variatie aan stijlen op The Remixes 2004-2011. Ridha draait zijn hand niet om voor midtempo, disco of een meer subtiele aanpak, en hij lijkt er een punt van te willen maken elke stijl die hij oppikt tot in de details te beheersen. Hij refereert ook graag naar de klassiekers binnen de dance, van acid én Border Community in zijn epische remix voor Apparats ‘Arcadia’, waarmee hij de verzamelaar afsluit, tot de beukende ode aan Cajmere’s ‘Percolator’ voor ‘Monkey Flip’ van Modeselektor en de donker doorbeukende techno met bastwist die de meest intense momenten van Underworld benadert in een remix voor brave gitaarband Editors nota bene.

Op zijn best is een remix van Boys Noize niettemin een meer eigengereide onderneming, zoals de krakers die hij van Feists ‘My Moon, My Man’ en Depeche Mode’s ‘Personal Jesus’ maakte. Het zijn complete transformaties die jaren later misschien wel wat gedateerd, maar nog altijd spannend klinken. Niet alles op deze dubbelaar is overigens even ambitieus of sterk. N*E*R*D’s flop ‘Hot-n-Fun’ en Snoop Doggs ‘Sexual Eruption’ worden slechts een beetje uitgekleed en krijgen een dub-aanpak. Wie weet was het makkelijk geld, of werd Ridha aan de leiband gehouden. De jongens van Cut Copy snapten het wél toen zij hun ‘Lights and Music’ in een frisse discoremix terugkregen en goedkeurden.

Uiteindelijk zijn het de kwaliteit en de consistentie van deze remixen die de compilatie de moeite waard maken. Enige jaren na release en bevrijd van de zucht naar actualiteit of de context van draaibaarheid op de eerstvolgende zaterdagavond, klinken de meeste tracks nog altijd verrassend goed. Dat geldt zelfs voor de kale electro waar de vocalen van het Kaiser Chiefs-hitje ‘Everyday I Love You Less and Less’ overheen zijn geplaatst. Ineens klinkt zo’n remix mooi en curieus tegelijk en dat is misschien wel het allerbeste compliment dat je aan een remixer kan geven.