14/5. Pinch & Shackleton - Pinch & Shackleton

Friday 9 December, 2011

Job de Wit

Hoofdredacteur

Text: Job de Wit

Pinch en Shackleton zijn dubstep-pioniers. Als zovele producers van het eerste uur zijn ze de afgelopen jaren afgedwaald van de mainstream binnen het genre, Sam Shackleton nog wat meer dan Rob ‘Pinch’ Ellis. De muziek op hun eerste gezamenlijk album is nog steeds geworteld in dub, maar beslaat onderhand bijna een nieuw genre. Je hoeft het album in ieder geval niet in je dj-koffer te stoppen.

Tenzij er ergens feesjes zijn waar de nerveuze thrillerdisco die halverwege doorzet in ‘Jellybones’ daadwerkelijk een dansvloer in beweging brengt, in welk geval ik graag van de partij ben. Pas met de derde track van Pinch & Shackleton komt er een baslijn binnen die ergens op lijkt. Maar de zeeën van ruimte in het geluidsbeeld van ‘Torn & Submerged’ zorgen er voor dat ook dit bij lange na geen clubtrack is, en anders de langzame hiphop-beat wel. Dit is een album met koptelefoonmuziek, een reis door de exotische werelden van je verbeelding.

Het met strijksynths dramatisch getoonzette ‘Rooms Within a Room’ heeft nog het meest weg van traditionele filmmuziek. Het funky hi-hatritme verleent de suspense, alsof de tijd wegtikt in een bloedstollende scène. En altijd zijn daar weer die oosterse trommels, een specialiteit van Shackleton. Het zijn droge aanslagen op strak gespannen dierenvellen. ‘Burning Blood’ geldt als het ‘stevigste’ nummer dankzij een laag gorgelende, tja, baslijn en iets wat klinkt als een valse blokfluit die de intensiteit van de beleving nog iets verder opschroeft. Hier valt nog wel een rituele dans bij te bedenken.

Pinch en Shackleton hebben een soundtrack gecreëerd voor schimmige momenten, onzekere missies en mystieke ervaringen misschien wel. Elke track suggereert een eigen wereld, waar vage samples, handtrommels en mistige flarden synths de dimensies van het hier en nu oprekken. Als het achterwaartse koortje in het laatste nummer is uitgezongen, keer je maar heel langzaam terug op de plek waar je was toen je op play drukte.