Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest
DJB Report: DEAF, dansen tussen de vliegtuigramen

“If you like it, share it”

DJB Report: DEAF, dansen tussen de vliegtuigramen

Vraag: Wat hebben Jimmy Edgar, een body-bag van paddenstoelen en het zwartste schilderij ter wereld met elkaar gemeen? Het antwoord: het Dutch Electronic Art Festival DEAF in Rotterdam. Als STRP de jonge neef en Gogbot het brutale stiefkind is, dan is DEAF de vader van de elektronische Nederlandse kunstenfestivals. Sinds 1994 wordt het festival op onregelmatige basis georganiseerd door V2_, ‘instituut voor instabiele media’.

Naast allerlei hypermoderne kunst en ontregelende theatervoorstellingen is er ook ruimte voor muzikale vernieuwers. Zo kon je vier dagen op rij terecht in Worm voor de smaakmakers van de toekomst. Op vrijdag is dat zonder twijfel FilosofischeStilte (foto). Een 18-jarige Surinaams-Nederlands jongen uit Den Haag die luistert naar de naam Luuk Graham en de illste beats aan deze kant van de Maasoever heeft.

Slechts gebruikmakend van een piepkleine Roland-sampler maakt hij in het café van Worm schots en scheve bouwwerkjes van hiphopbeats, glitch en zuigende skwee. Het stuitert en het stottert en het is tien keer zo opwindend als de obligate set die Kangding Ray tegelijkertijd in de grote zaal neerzet. De Duitser is een van de vaandeldragers van het kunstzinnige Raster-Noton-label, waar grafische kunst en klinische elektronische muziek in een strak gelid lopen.

Waar de albums van Ray een wonderlijke diepte en subtiliteit kennen, kiest David Letellier erop het podium voor om stevig gas te geven. Zijn beukende vierkwartstechno had prima gewerkt op Voltt of Awakenings, maar slaat tegen de muren van de kleine Rotterdamse club een beetje dood. Muren die zijn bekleed met afgedankte vliegtuigramen. Zoals er wel meer gerecycled is in de ruimte in het voormalige FotomuseumOntwerpers 2012Architecten zijn helemaal los gegaan bij het ontwerp van het nieuwe clubhuis van broedplaats Worm. Rollend meubilair op rails, vliegveldverlichting in de bar en witte containers als toiletten. Bovendien is Worm voorzien van de meest relaxte rookruimte sinds Trouw.

Afbeelding_3.jpg
Antihelden
Voor het muzikale deel van DEAF ging V2_ een samenwerking aan met de Haagse festivals Rewire en TodaysArt, wat een programmering opleverde met producers Kuedo en Conforce, maar ook de Amerikaanse band Lower Dens. (foto boven) Laatsgenoemde maakt op donderdag indruk met een intense set waarin het hippe geluid van Beach House samenkwam met dat van The Cure ten tijde van Seventeen Seconds (1980). De groep uit Baltimore bestaat uit vijf antihelden, waaronder de androgyne zangeres Jana Hunter, wier hese stem een stevig stempel drukt op het geluid. Waar ze vorige week nog een fletse set speelden op het Haagse Walk The Line-festival, is er in Worm ineens focus. Met dank aan het doodstille publiek dat hartstochtelijk roept om een toegift.

Ook DEAF zelf geeft een toegift. Het festival mag inmiddels voorbij zijn, de expositie in het voormalige hoofdpostkantoor is deze week en volgende week nog te bezoeken, een dikke aanrader als je van moderne kunst houdt. Zo hangt er onder meer het zwartste schilderij ter wereld, kan je een milieuvriendelijke bodybag van paddenstoelensporen zien en is Notion Motion, de indrukwekkende installatie van de IJslands-Deense kunstenaar Olafur Eliasson in de reprise (foto onder). Zijn lo-tech projectie van oplichtende watergolfjes is adembenemend in al zijn simpelheid en past perfect in het thema van dit jaar: The power of things. Soms kan kunst zo heerlijk simpel zijn.

Afbeelding_1.jpg




Subscribe