DJB Report: o.a. New Build en Rats On Rafts op #ESNS12

Saturday 14 January, 2012

Job de Wit

Hoofdredacteur

Text: Job de Wit

Een polsbandje voor Eurosonic Noorderslag biedt toegang tot een enorm programma nieuwe Europese bands en artiesten in de stad Groningen. Het heeft geen zin om te proberen overal naar binnen te gaan, beter kies je een paar beloopbare locaties uit, zeker als je graag in Simplon komt, wat net even buiten het centrum ligt maar waar doorgaans wel de interessantste acts met een dancerige of elektronische achtergrond staan geprogrammeerd. New Build is het zoveelste zijproject van een Hot Chip-lid, een veelbelovende band voor 2012, wordt snel duidelijk. 

In de binnenstebuiten gekeerde Schouwburg (publiek op het toneel, artiest op een podium in de zaal) begint de Duitse pianist Hauschka de vrijdagavond van Eurosonic Noorderslag met een betoverende, hypnotiserende performance. Het is geen popmuziek, geen klassieke muziek, geen elektronische of filmmuziek, maar het bevat elementen van al die dingen en als hij na twintig minuten zijn eerste applaus in ontvangst neemt, weet ik niet of ik één ‘nummer’ heb gehoord of vijf. De Düsseldorfer speelt in de traditie van minimal music, repeterende patronen in golven van geluid, harmonieus en percussief versterkt door de stokjes, kettinkjes, klemmen en uiteindelijk zelfs pingpongballen die hij over de snaren van zijn vleugel verdeelt. Uiteindelijk zet Hauschka ook een aantal elektronische effecten en zelfs wat beats in, en het zou me niet verbazen als hij wel eens naar het werk van DJ Premier en Dr. Dre heeft geluisterd. Een verrassend, bijzonder geslaagd begin van de avond, die weer allerlei kanten op gaat. Er is rock, rap, dance, pop en folk in de stad, tientallen podia met artiesten uit heel Europa. Hoe leuk het ook is om iets totaal nieuws te ontdekken, zie Hauschka, soms prikkelen een paar aanknopingspunten op voorhand de nieuwsgierigheid.

Zoals: twee bandleden die ook in Hot Chip zitten, waarvan eentje bovendien ook in LCD Soundsystem speelde. Die laatste is Al Doyle, gitarist met blond piekhaar en nu frontman van zijn eigen groep New Build (foto). Hot Chip-collega Felix Martin, toetsenist, staat verdekt opgesteld; de zevenpersoonsband past maar nauwelijks op het podium van Simplon. Er zijn twee achtergrondzangeressen, een drummer en een percussionist en vooraan Doyle en een adjudant op bas. De opstelling (en Doyle’s achtergrond uiteraard) doet een LCD-achtige sound vermoeden, en hoewel er een een dansbare ritmes worden gespeeld, is het geluid van New Build meer relaxt funky en zelfs een beetje bluesy. Ik moet denken aan de jarenzeventigmuziek van Talking Heads, ja, maar ook Eric Clapton, en zelfs de Robert Palmer en Peter Gabriel uit de jaren tachtig. Er is dus moeilijk een vinger op te leggen, maar waarom zou je? Een lekker zomers album belooft het wel te worden als het zo ver is (dit voorjaar).

Is Vondelpark de eerste post-xx band? De Britten komen duidelijk in het kielzog van hun populaire landgenoten opzetten. Het zijn ogenschijnlijk erg jonge jongens, waarvan zanger Lewis Rainsbury zich vanavond niet laat voorstaan op een al te grote aanwezigheid en zijn in duisternis gehulde grafzang in een bak galm wentelt. Ze hebben een paar releases op R&S Records, en er zit ook wel wat van de gevoelige jongemannensnik van labelgenoot James Blake in Rainsbury. Dit zijn geen originele observaties. Het wordt het komende jaar even lastig om dat in elke recensie van en interview met de band te moeten lezen (zeker als je zelf in de groep zit), maar dat krijg je ervan. Er zit iets meer r&b in hun beats, en ze doen zelfs iets-van-een-cover van 50 Cents '21 Questions', dat wil zeggen, een kort nummer met een stukje van Nate Doggs refrein. Tijdens laatste nummer ‘Hipbone’ verschijnt er zowaar toch nog wat kleur in het vrij saaie geluid van Vondelpark, en wellicht dat ze uiteindelijk toch nog hun eigen contouren weten te vinden. 

De deceptie van de avond is Niki & The Dove, die op de plaat kunnen klinken als het net iets meer poppy zusje van Fever Ray. Zweedse synthpop met een sprookjesachtige mist eromheen. De afgelopen anderhalf jaar heeft het duo een aantal betoverende liedjes uitgebracht, met zangeres Malin Dahlström als goede heks op het midden van de dansvloer in het bos. Zoiets, maar dan krijg je live een huisvrouw in een aerobicspakje, wat glitter op haar gezicht en een paar goedkope, fluorescerende armbandjes om. Dat klinkt een beetje gemeen, en muzikaal klinkt Niki & The Dove (met een extra drummer) in Simplon niet verkeerd. Maar ze leggen zelf zo’n nadruk op het uiterlijk, en slaan daar flink de plank mis. De danseres die ze bij zich hebben laat zich bij dezen omschrijven als Jolande Sap in een gympakje, zonder noemenswaardig expressief talent, en benadrukt de sneue indruk. Ik sluit niet uit dat het album van Niki & The Dove een betoverende ervaring gaat worden, maar zie dit beeld maar eens uit je hoofd te krijgen.

De Rotterdamse band Rats On Rafts (foto) klinkt live juist drie keer beter dan op de plaat. De postpunkers tekenden onlangs een opvallende deal met platenlabel Top Notch, nog steeds vooral bekend als thuishaven van de top van de Nederlandse hiphop. Afgelopen september verscheen hun debuutalbum The Moon is Big eerst op het plaatselijke Subroutine-label, en gaat binnenkort dus opnieuw uitkomen in de major leagues. Het verrassingsoptreden, om kwart over één ’s nacht in de Ierse pub waar ze precies een jaar geleden als totaal onbekende band ook al speelden, is een bedankje naar hun oude label, dat een avondje had georganiseerd. De band speelt eigenwijze, pakkende nummers met een compacte groove. Het is een scherp geluid waarop het zelf in een bomvolle kroeg goed meespringen is, en met laatste nummer ‘God is Dead’ heeft het zelfs een meezinger in handen. Maar let op: dit is Go Back To The Zoo, verre van. Gelukkig maar, want een onaangepaste band als Rats On Rafts had Nederland heel hard nodig.

De nacht vindt aanvankelijk zijn einde op de Unofficial Afterparty van De Grote Vinnie, Donnie & Sjakie Show in café De Blauwe Engel. Maar zullen we afspreken dat wat happens op de afterparty stays op de afterparty? Bepaalde mensen, niet bij name te noemen, zullen er dankbaar voor zijn. Via een kort nachtelijk optredentje van De Jeugd Van Tegenwoordig verderop in de kelder van het News Café, crowdsurfende Vjeze Fur  inbegrepen, de rij buiten in de kou voor de ándere afterparty en natuurlijk een stop bij de zo strategisch gelegen snackbar Hoek tuimelt de derde avond #esns12 naar zijn hotelkamer.