13Stelling van de week: duur vinyl
Wednesday 8 December, 2010
Dat de prijzen van tweedehands platen soms de pan uit rijzen is niet bepaald nieuws meer. Maar steeds vaker zijn bepaalde nieuwe releases ook een stuk hoger geprijsd dan je gemiddelde release. Een Theo Parrish plaat voor 30 euro in plaats van de normale - wat is het - 11 euro? Ook 14 euro voor één schijf is al niets vreemds meer.
Dan kan zo'n release best gelimiteerd zijn, maar moet hij daarom meteen twee tot drie keer zo duur zijn als een normale import? Een aantal DJB redactieleden heeft al eens nieuwe platen laten liggen vanwege de hoge prijs in vergelijking met een normaal stuk vinyl. En dat terwijl er behalve een gelimiteerde opgave nauwelijks iets extras geboden werd. Een Theo Parrish doet zulks, maar ook een KDJ. Is het iets snobistisch? Eigenlijk is het nonsens om meer te betalen dan voor een normale plaat. Daarom de stelling van de week:
Platen die zonder reden hoger geprijsd zijn dan gemiddeld laat ik liggen.
Comments
http://infinitestatemachine.com/2010/12/02/how-much-is-too-much-to-pay-for-a-newrecord/
Ik vind het dodgy business maar maak altijd de afweging: 'is de muziek goed genoeg om het bedrag er voor over te hebben?'. Bij Theo Parrish is dat meestal het geval.
Het is wel juist even naar deze site te verwijzen als jullie er overduidelijk de inspiratie voor deze stelling vandaan halen. Hier valt ook te zien uit de commentaren dat het heel erg leeft. De prijzen voor Sketches zijn belachelijk en het heeft zo helaas een zweem van non-respect voor de liefhebbers van deze muziek. Van iemand als Theo, die zich in talloze interviews opwerpt als ambassadeur van vinyl, zou je toch verwachten dat hij het iets toegankelijker maakt.
Daar ben ik het dan toch echt weer mee..ONEENS.
The one and only analogue issue
