16Stelling van de week: Discogs een zegen?
Wednesday 31 March, 2010
Als muziekliefhebber ken je Discogs vast wel. Niet alleen een gigantische, lelijke doch overzichtelijke databank met zo ongeveer elke release die ooit uit is gebracht, maar daarnaast ook een soort eBay voor platen en cd's. Je kunt dus bij elke release kijken hoeveel exemplaren er waar te koop zijn, en welk deel van je salaris je er voor op zou moeten offeren. Zo kun je jouw platen collectie uitbreiden, zonder ook maar een stap buiten de deur te hoeven doen. Resident Advisor wijdt deze week een feature aan de site.
Heel handig, zo'n website, maar gaat de charme van het diggen zo niet verloren? En hoe speciaal ben je nog als je één van 100, 300, 500 geperste exemplaren hebt, als je er niet jaren stad en land voor af hebt moeten reizen, met handen die grauw zijn geworden van het bladeren door honderden stoffige bakken met platen. Zolang je genoeg geld op je Paypal account hebt staan, kun je zo ongeveer elke plaat kopen die je hartje begeert, soms met handtekening van je lievelingsartiest en al. Het enige wat je hoeft te doen is de titel van je wens in typen, en op search drukken. Ga naar het exemplaar van je wens, en klik op items for sale. Na anderhalve week wachten - het ligt er aan of je exemplaar uit Europa, of van daarbuiten komt - heb je de plak in je handen. Daarnaast worden platen binnen no time onbetaalbaar, helemaal als de Richies en Raresh-en van de wereld ineens een oude plaat draaien, en het filmpje daarvan op YouTube verschijnt. Zoals je leest: onze gevoelens zijn gemengd. De stelling van de week luidt daarom:
Discogs is niet per se een zegen voor vinylliefhebbers.
Links
Comments
Ik snap nooit zo goed waarom mensen muziek die in hun optiek goed is, exlusief voor henzelf willen houden. Op zo'n moment stel je je eigen ego als DJ boven de muziek, en juist dat vind ik een slechte zaak.
Je ontdekt, via een blog nog wel (schandalig), die ene klassiekert die je per direct in je platentas moet hebben, omdat het het laatste puzzelstukje in je DJ-set is, dan ga je toch niet jaren iedere rommelmarkt afstruinen in de hoop op...
Ik weet van diggers die alle kleine dorpjes in West Europa afstruinen en vervolgens hun buit via Discogs aan de man brengen. Via Discogs van diggen je beroep kunnen maken, top!
Uiteraard zijn er weer puristen die Discogs vervloeken, maar puristen zijn nare fundamentalisten die blij mogen zijn dat Geert Wilders zich niet druk maakt over de verpuristisering van de samenleving.
Zojuist nog een klassieker via Discogs op de kop getikt, zodra die binnen is, digitaliseren en op cd branden. Tijden veranderen...
Discogs is een zege voor de praktische vinylliefhebber.
Zoals de rest ook al zegt, waar kun je tegenwoordig nog diggen? En hoeveel geluk moet je dan hebben om de bewuste plaat te vinden? Het is gewoon de ideale uitkomst om vinyl te kopen die nergens meer te krijgen is!
het enige minder positieve is dat sommige gebruikers meerdere platen van gelimiteerde uitgaves of moeilijk te verkrijgen labels kopen om die eerst stof te laten happen en vervolgens later voor veel te veel geld aanbieden, sucksss bigtime..
1. Omdat ik mijn eigen oude/nieuwe vinyl kan verkopen, welke niet meer in mijn straatje liggen. Of wat achteraf toch een miskoop was. Beter dan dat ze verstoffen en in de kelder/zolder belanden.
2. Omdat je makkelijk en snel info kan vinden van labels, producers en andere aanverwante, waardoor je nog meer kan diggen.
3. Makkelijk die ene plaat kan scoren die idd niet meer geperst wordt (alhoewel er tegenwoordig weer verrekte veel uitkomt, waar je destijds een godsvermogen voor hebt betaald)
4. Scheelt verrekte veel tijd, hoewel het diggen met resultaat wel bevredigender is dan het scoren op discogs.
Al gezegd, maar waar kan je tegenwoordig nog diggen?
Daarbij verdwijnen er veel zaakjes en de zaakjes die over het algemeen overblijven verkopen toch het meest gangbare wat ze zeker weten verkopen.
)) Maar de truuk is gewoon ook dure platen vinden. Dan kan je die verkopen en voor dat geld weer die ene scoren. Of ruilen.Anyweetjes je kan nog op heel veel plekken diggen en leuke dingen vinden maar je moet je wel open stellen, er veel tijd in stoppen en slim zijn. Juist in deze tijd doen veel mensen hun vinyl weg en ontstaan er buitenkansjes. En ik heb echt dure platen gevonden op plekken waar je het echt niet meer verwacht. Kennis en doorzettingsvermogen is key in deze.
Oh en echt diggen is idd het leukst. Zeker als je een plaat ontdekt die super vet is maar nergens op het internet is te vinden. Of heel sporadisch voorkomt en als je geluk hebt nog voor weinig. Dan krijg je weer dat diamanten verhaal. Al is het aller leukst om een plaat te breken zoals ze zeggen. Dus nadat je een plaat online plaatst dat er een hype ontstaat. En dan liefst een prive persing die niemand kan vinden en waarvan jij er 3 in de kast hebt staan.

Helemaal mee eens! WORD!!
