13Stelling van de week: Neemt Warner EMI over? Tot ziens creativiteit

Friday 12 February, 2010

Het is eigenlijk al een eeuwenoude discussie: platenlabels zijn dodelijk voor de creativiteit van muzikanten. Na enkele fusies in de muziekscene, zijn er inmiddels nog maar vier grote labels over, namelijk Warner Music (22.8% marktaandeel), EMI (9.92%), Sony Music (25.58%) en Universal Music (30.2%). Het stikt wel van de kleine labels, maar de muziek die zij produceren komt nooit of te nimmer bij het grote publiek terecht. Het grote publiek consumeert de muziek van bovengenoemde majors - al dan niet illegaal. De majors  - en dus vaak niet de artiesten - bepalen wat het publiek te horen krijgt.

Afgelopen dagen zijn er vanaf verschillende kanten berichten de wereld in geslingerd, waarin vermeld wordt dat Warner zou proberen EMI - dat afgelopen jaar flink verlies draaide -  te kopen. Iets wat zou resulteren in de grootste van de dan drie major labels. Drie partijen die vechten om de aandacht van ongeveer elke bewoner van de aardbol. Gaan er muzikale revoluties plaatsvinden, of krijgen we meer van dezelfde, voorgekauwde, makkelijke, het-ene-oor-in-het-andere-oor-uit muziek? Of is het sowieso al geen goede zaak, dat het grootste deel van het muzikale landschap maar door drie partijen wordt bepaald? Je zou het echter ook van een andere kant kunnen bekijken: minder concurrentie om je als label zorgen over te maken, geeft je artiesten meer vrijheid om te doen wat ze willen. Of is dat wellicht naïef? De stelling van de week:

Hoe minder labels, hoe minder variatie in het muzikale landschap.