3DJB Report: Raw Rhythm Festival, vrijdag 31 juli

Monday 3 August, 2009

Alsof we nooit zijn weggeweest, zo voelde de eerste aflevering van het sfeervolle Raw Rhythm Festival. Waar hip en gekleurd Amsterdam twee dagen zichzelf liet zien en kwam voor acts als Fakkelbrigade, Alice Russel en DJ Spinna. Verslag van de vrijdag.

Tekst: René Passet
Foto's: René Passet & Alex Junier

"Wil je dat we je fiets pimpen?" Twee gastjes met spuitbussen en overall verwelkomen de vele fietsers die de brug oversteken naar het Westergasterrein. Welkom op Raw Rhythm. Het voelt bij binnenkomst hetzelfde als Drum Rhythm, het festival waarvan zeven jaar terug de kaars uitging en dat als basis diende voor dit nieuwe festival voor hippe zwarte (dans)muziek.

Opnieuw trekt het tweedaagse evenement veel gekleurd publiek en lijkt de looproute tussen de verschillende zalen een beetje op de catwalk. Mooi opgemaakte negerinnen op duizelingwekkend hoge hakken naast bleke hiphop girlies in paarsgekleurde Adidas-jasjes en veel slicke homeys die hun dure zonnebril zonder blikken of blozen ophouden als het donker wordt. De gemiddelde leeftijd is hoger dan bij een housefestival. Meer dertigers dan twintigers, zo lijkt het. De muzikale koers van Raw Rhythm is grotendeels hetzelfde als vroeger Drum Rhythm. De nadruk ligt op nieuwe acts in de zwarte hoek. Van hiphop tot soul, van dancehall tot grime en van disco tot dubstep.

Vuile jas
Toch is veel anders. Ten tijde van Drum Rhythm was het Westergasfabriekterrein nog een post-industrieel zootje, met afgeleefde bakstenen gebouwen in allerlei stadia van verval. Als je met je nieuwe jas per ongeluk tegen de muur leunde, was 'ie vuil.  Anno 2009 is de jarenlange restauratie afgerond en vormt het Cultuurpark Westergasfabriek het visitekaartje van Amsterdam-West. De oude monumenten zijn keurig opgepoetst en huisvesten nu trendy cafés met namen als Westerliefde, Proef en Flex Bar. Die laatste doet overigens niet mee vanavond, net als Pacific Park. Anders het moederfestival dat zich over het hele Westergasterrein afspeelde, houdt Raw Rhythm het knus en klein. De vijf podia concentreren zich rond de immense Gashouder.

Powerfeministe
Daar is Lamb vrijdag samen met Dizzy Rascal en soulzanger Ryan Leslie een van de hoofdacts. Een vreemde keuze, want Lamb heeft al jaren geen nieuwe plaat uitgebracht en was zelfs uit elkaar. Ze spelen dan ook vooral oude hits, waaronder What Sound en (als toegift) Cotton Wool. Hun fusie van elektronica, breakbeats en jazz klinkt allang niet vernieuwend meer, maar de stem van zangeres Louise Rhodes is nog altijd bijzonder. Bovendien staat de gashouder vroeg in de avond al lekker vol, en dat is natuurlijk precies de bedoeling.

Want we zien genoeg namen op de rol die de gemiddelde muziekliefhebber minder doen opveren. Simpelweg omdat ze onbekend zijn. Neem de dubstepjongens LD en 6Blocc of dj Waxfiend, die vanavond samen met (de wel doorgebroken) Lady Saw de dancehall vertegenwoordigt. Die laatste is een soort powerfeministe, maar dan op zijn Jamaicaans. In iedere derde zin zit het woord kutje, seks of piemel en haar hand gaat veelvuldig naar het kruis tijdens het optreden. Dat helaas pas om drie uur 's nachts begint, als de Gashouder al aardig leeg is gelopen.

Pilooski
Daardoor missen we ook het optreden van Tom Trago en Pilooski. Hun gig wordt al na een paar platen afgelast omdat het Transformatorhuis nagenoeg is uitgestorven. What the fuck? Eerder op de avond kon je er nog over de hoofden lopen, toen de Fakkelbrigade en Zwart Licht lieten horen waarom ze tot de voorhoede van de Nederlandse hiphop behoren. Hayzee, Akwasi en Leeroy hebben vanavond hun hele posse meegenomen. Ze staan springend en water gooiend op het podium, en dat werkt aanstekelijk. Binnen vier minuten springen de voorste rijen mee en druipen fotografen vloekend af.

Heel wat braver gaat het er in de Westerunie aan toe. Daar vind je vanavond de zangeressen, zoals de geëngageerde Nneka, de knotsgekke grime-zuster Lucy Love en de enorm blonde en enorm Britse Alice Russel. Haar imposante stem doet monden openvallen en na een wat oubollig begin weet ze het publiek met haar dansbare nu-soul songs te winnen.

Aanlooptijd
Een nadeel van al die een mooie monumentale zalen op het Westergasterrein is de beroerde akoestiek. DJ Spinna heeft daar in Westerliefde geen last van. Dus staat die zaal staat dan ook tot diep in de nacht vol. De zwarte New Yorker draait enorm breed. Van old school house (Adonis!) tot James Brown en van Fela Kuti tot Michael Jackson en vertolkt daardoor met z'n set precies het smeltkroesgevoel van Raw Rhythm.

Ondanks de korte aanlooptijd (het programmeren begon amper drie maanden geleden) heeft de organisatie een stoer en sfeervol festival uit de grond weten te stampen. Alle lof voor G-Star, dat in deze economische winter zijn nek durft uit te steken als hoofdsponsor van een nieuw festival. Volgend jaar wat slimmer programmeren en wat doen aan de beroerde akoestiek in de Transformatorzaal, dan rijden binnen een paar jaar wellicht duizenden gepimpte fietsen door de stad.

Raw Rhythm 2009, vrijdag 31 juli: Nneka, Dizzee Rascal & Lucy Love
(beelden: Terence Teitsma)