Download Pump Up The Volume deel 3 (en slot): From Hardcore To Handbag

Wednesday 19 April, 2006

Foto: Happy Mondays

Een citaat van Louis Vega (Masters At Work): "Newyorkers komen nooit buiten New York (City)". En daarom weten ze niet dat house eind jaren tachtig in West-Europa voor een heuse muzikale en zelfs culturele revolutie zorgt. In Engeland is house materiaal voor Top Of The Pops, terwijl de muziek in Amerika gewoon underground is en blijft.

En met het West-Europese succes muteert house in ijltempo tot allerlei nieuwe substijlen die later weer uitgroeien tot zelfstandige genres. Rond 1990 is er een fase waarin het wel lijkt of iedere nieuwe originele house release een nieuw genre oplevert. Een paar voorbeelden:

Met Little Fluffy Clouds creëert The Orb het horizontale dansen -  ambient house - en introduceert het chillen als noodzakelijke aanvulling op een nacht heftig dansen.

In Manchester koppelen de Happy Mondays - die hun apparatuur letterlijk bij elkaar hebben gestolen - hun indie rock aan house beats en brengen twee werelden bij elkaar. Resultaat: indie rock explodeert en house bereikt een heel nieuw publiek. Voor een jaar lijkt Manchester - ook de plek waar de Hacienda staat en het Factory label van pioniers New Order kantoor houdt - de navel van de wereld en de kreet 'Madchester' doet ingang.

In New York maakt Todd Terry met zijn track Weekend de blauwdruk van wat tegenwoordig iedereen als house kent: harder en rauwer dan de oorspronkelijke Chicago house. Ook in New York denkt Joey Beltyram met Energy Flash een house track te hebben gemaakt, maar in de Londense club Raw denken ze daar anders over - hardcore is geboren.

En in Londen doet het duo Shut Up And Dance iets vreemds: ze zetten een breakbeat onder een house track en presto, het genre der breakbeats is daar, de voorloper van jungle, drum n bass en 2-step (in Engeland UK garage genaamd).

In nauwelijks twee jaar tijd heeft house in West-Europa de muziekcultuur volkomen op zijn (haar?) kop gezet. En voor het eerst staan ook diverse subculturen en maatschappelijke klassen naast en door elkaar op de dansvloer. Begin jaren negentig heeft iedere Engelse stad zijn eigen dansclub en voeren The Shamen met de XTC-ode Ebeneezer Goode in de Britse hitparade aan. House is big time.

En daarmee verandert ook de rol van de DJ, die evolueert van plaatjesdraaier tot producer c.q. remixer. Armand van Helden remixt menige popster tot coole club act, en Masters At Work leggen vocalen over hun dubs en scoren radio hits. Wanneer in Londen het duo Leftfield rock, dance en dub mengen tot iets nieuws kunnen ook rockers niet langer de nieuwe clubmuziek negeren. In 1993 maken ze met ex-Sex Pistols zanger Johnny Lydon (aka Rotten) de klassieker Open Up die house keurig in de (rock)traditie plaatst.

De Engelse politiek vaardigt in november 1994 de Criminal Justice Bill uit die het verbiedt dat groepen groter dan honderd personen dansen op 'repetitive beats' - in feite een verbod op plezier - maar dat haalt allemaal niets uit. House blijft big time.

En dan blijkt Pump Up The Volume een Engelse documentaire uit 2002. Om het verhaal rond te breien zoomt men in op de Britse actualiteit van 2001: UK garage. Buiten Engeland is die substijl zo goed als verwaarloosbaar - daar kennen ze het hooguit als 2-Step - en zo gaat de documentaire uit als een nachtkaars. Terwijl Daft Punk's One More Time op de geluidsband klinkt heeft Carl Cox gelukkig nog een wijs woord te melden: "House is a feeling", en zo is het maar net.

De documentaire is te downloaden door  op de Ifeeder pagina op "view in an external player" te klikken. Mochten er problemen zijn met het streamen, meldt dat s.v.p. via een reactie.