Mocky: Jamie Lidells beste vriend

Wednesday 12 March, 2008

Ze gingen in Utrecht onlangs nog op, de enorme Micky Mouse-oren die Mocky bij ieder concert op zijn olijke kop zet. Maar in Parijs werd deze winter een nieuwe Mocky geboren. Geen rap meer en vrijwel alles instrumentaal. "Dit voelt als een nieuw tijdperk." En o ja, dan is er ook nog het nieuwe Jamie Lidell album.

Door René Passet

Ja hoor, Mocky (die eigenlijk Dominic Salole heet) wil na afloop van zijn vrolijke concert tijdens de Heineken Refreshing Sounds Sessions best even kletsen met die journalist naast het podium. Maar niet te lang en alleen als er concrete vragen zijn. "Ik vertel mijn verhaal eigenlijk al in mijn muziek." Maar als de kleurrijke Canadees dan eenmaal in de buurt van de microfoon zit, blijkt hij gelukkig minder stug dan verwacht. Graag vertelt hij over zijn liefde voor jazzy popsongs, over een stoute Oostenrijkse supermarkt en over zijn recente samenwerking met Jamie Lidell, wiens nieuwe album Jim volgende maand uitkomt. Een album waarvan de slipstream Mocky, die Jim mede produceerde, zal meetrekken in de verdere groei van Lidells roem.

DJB: Je hebt ook meegewerkt aan Jim het nieuwe,  aanstaande album van je vriend Jamie Lidell.

Mocky: "Klopt. Ik ben co-producer van dat album. Ik ben er heel trots op. Jim is niet radicaal anders dan Multiply. Opnieuw staan er van die Motown-achtige liedjes op, waarbij ik de instrumenten voor mijn rekening nam en Jamie de elektronica."

DJB: Het lijkt nogal te klikken. Ik zag jullie ook al eens samen optreden.

"Het is heel intens, onze vriendschap. We kennen elkaar nu vijf jaar. Ik heb zoveel van hem geleerd in die periode."

DJB: Zoals?

"Hij luistert op een hele andere manier naar muziek dan ik. En toch horen we uiteindelijk vaak hetzelfde. Onze muzikale achtergronden zijn compleet verschillend. Bijna als ying en yang. Daarom werkt het ook zo goed tussen ons. We vullen elkaar perfect aan. Samen kunnen we de perfecte popsong maken."

DJB: Wat jullie bewezen met Multiply, twee jaar terug een enorme hit in Nederland.

"Toen we Multiply maakten, wisten we gelijk dat we iets bijzonders in handen hadden. Samen hanteren we een soort kwaliteitskenmerk. Als onze nummers overeind blijven naast het werk van onze helden - Stevie Wonder, James Brown of Miles Davis - dan zijn ze gelukt. Niet dat we even goed zijn als onze idolen, maar ze zijn wel onze als referentie als het op kwaliteit aankomt. Daarbij is Jamie de technische perfectionist en let ik meer op de compositie."

DJB: Songs zijn bij Mocky heel belangrijk. Belangrijker dan de beats.

"Absoluut. Zonder liedje word ik gek. Ik heb die context nodig om te sleutelen aan het geluid. Het gaat nog niet eens zo zeer om het liedje zelf, maar om het leven dat er in een nummer hoort te zitten. Dat was bijvoorbeeld het geval tijdens mijn samenwerking met Feist. Zij bracht het liedje [So Sorry] in en ik probeer door te dringen tot de kern daarvan. Zo ging het ook bij Multiply. Toen we eenmaal het refrein hadden, zagen we al snel dat daar de kern van het liedje lag. Bij mijn samenwerking met Gonzales werkt het nog extremer, dan ben ik soms meer een consulent dan muzikant."

DJB: Je komt uit Canada, woont in Berlijn maar nam je nieuwe album op in Parijs, las ik op je MySpace. Had je behoefte aan nieuwe inspiratie?

"Nee, dat niet. Ik haal meer inspiratie uit mensen dan uit steden. Maar ik had een goede reden om naar Parijs te gaan. Er staat daar een reusachtige ouderwetse opnamestudio, helemaal in sixties stijl. Grootheden als Nina Simone en Serge Gainsbourg namen daar hun beste werk op. Gonzales nam daar onlangs ook zijn nieuwe album op, nota bene met dezelfde co-producer als ik. Parijs zelf heb ik nauwelijks gezien. Ik was de hele dag in de studio. Het geluid van die plek is echt uniek. Het is een hele grote ruimte, dus je kunt met veel muzikanten werken."

DJB: Wanneer komt dat nieuwe album uit?

"Waarschijnlijk pas volgend jaar. Ik heb net vorige week de opnames afgerond."

DJB: Net als jij wonen ook je Canadese vrienden Gonzales en Peaches in Berlijn. Wat is dat toch met die stad?

"Gonzales is naar Parijs verhuisd. Maar ik snap je vraag wel. In Canada vind je nu eenmaal minder ruimte om je creatieve ideeën tot leven te laten komen. In Berlijn heerst een heel creatief klimaat. Muziek en kunst gaan over mensen. Ik heb ook in Londen en Amsterdam gewoond en altijd ontmoette ik 'kindred spirits'. Gelijkgestemden, jongens als Steven de Peven. Die mensen vond ik ook in Berlijn, zoals Peaches, Kevin Blechdom en Jamie. Ik hou ook erg van samenwerkingen. Tijdens een ontmoeting merk je al snel of het in de studio zou kunnen klikken of niet."

DJB: Hoe oud ben je trouwens?

"Ik ben 33. En ik zal je nog wat verklappen. Ik heb het gevoel dat ik aan het einde van een tijdperk ben aanbeland. Dat ik op het punt sta een onderdeel van mijn carrière af te sluiten. Zoals ik vanavond optrad, zul je me in de toekomst waarschijnlijk niet vaak meer zien. Het is nog steeds leuk en het wordt steeds gekker, maar het staat tegelijkertijd heel veraf van mijn nieuwe album."

DJB: Wordt dat zo anders dan?

"Ja. Alle nummers daarop zijn akoestisch. Ik gebruik geen elektronische instrumenten en je hoort me ook nergens meer rappen. Van de tien nummers zijn er acht instrumentaal. En de sound verschilt ook behoorlijk van mijn eerdere albums. Het is heel luchtig en soft en heeft een seventies feel, met invloeden uit Brazilië bijvoorbeeld. Tijdens de opnames maakte ik mezelf bewust dat ik terug was in de jaren zestig. Zonder moderne technologie. Gonzo [Gonzales] kwam een paar pianostukken inspelen, Jamie deed een bossa nova ding voor me. Maar gezongen wordt er niet veel."

DJB: Drie jaar geleden zei je tijdens een interview: 'Ik ben meer een songwriter dan een zanger.' Vind nog steeds? Want tijdens optredens zing je behoorlijk overtuigend.

"Toch vind ik het schrijven van een liedje veel bevredigender dan het zingen ervan. Ik vind het belangrijk dat een compositie iets tegen je zegt. Dat hoeft niet per se met woorden. Met die gedachte in het achterhoofd schreef ik de liedjes voor het nieuwe album. Dat is een uitdaging. Het voelt alsof ik met mijn debuutalbum kom."

DJB: Je hebt een juridisch conflict met een Oostenrijkse supermarkt over het gebruik van een nummer in een commercial. Is dat al opgelost?

"Ja en nee. Net voordat we naar de rechtbank wilden stappen, is het tussen onze advocaten geschikt. Dat gebeurde eind vorig jaar. Met het geld wat ik daarmee verdient heb, heb ik de studio in Parijs betaald. Maar nu hebben ze in een nieuwe commercial eigenlijk precies hetzelfde geflikt. Opnieuw hebben ze mijn nummer gebruikt. Je ziet in een spotje voor biologische producten een biggetje mijn nummer Sweet Nature zingen."

Mocky featuring Jamie Lidell - How Will I Know You