DJBroadcast

Karl Hyde en Rick Smith - te samen het hart van de electronische act die bekend is geworden als Underworld -  kennen elkaar sinds 1980, toen ze beiden studeerden aan het Art College in Cardiff, de hoofdstad van Wales. Muziek en kunst zijn nog steeds wat hen 27 jaar later bindt. Ze kwamen langzaam op gang: eerst als de groep Freur (twee albums voor CBS), vanaf 1986 als Underworld. Maar ook met Underworld maakten ze een valse start. Na twee geflopte artrock albums slaan ze met Dubnobasswithmyheadman (1994) en Second Toughest In The Infants (1996) een brug tussen de new wave van de jaren tachtig en de dansmuziek van de jaren negentig. Sindsdien is Underworld een instituut dat platen uitbrengt en optreedt, maar ook betrokken is bij vormgeving, boekpublicaties, web publishing en filmsoundtracks. Deze week verschijnt Oblivion With Bells, hun vijfde album sinds de wederopstanding in de jaren negentig, live albums en soundtracks niet meegerekend. DJBroadcast belde met Karl Hyde en publiceert het interview in drie delen. Vandaag deel 2, over vibes en filmmuziek.

DJB: Jullie hebben vanaf najaar 2005 ook nieuw materiaal uitgebracht via de website, als betaalde downloads. Heeft dat aan de verwachtingen voldaan?

Karl Hyde: "Het heeft onze verwachtingen overtroffen. Het was niet alleen bevrijdend en prettig om te kunnen doen, maar het heeft zichzelf ook terugverdiend. Dat soort experimenten moeten we ook doen, want de muziekindustrie drijft af in de verkeerde richting. Het oude businessmodel zal niet lang meer werken. Er komen veranderingen die beperkingen opleggen aan de dingen die we willen doen."

DJB: Is het opzuigen van de actuele vibe belangrijk voor jullie eigen muziek?

"O zeker. We hebben de afgelopen jaren veel geluisterd naar Duitse clubmuziek en dat herinnerde ons eraan dat de Duitse muziek heel belangrijk voor ons was toen we zelf begonnen met muziek maken. John Peel heeft ons in aanraking gebracht met de muziek van Kraftwerk, Neu!, Faust en Tangerine Dream. Dat is rare muziek als je van het platteland van Zuid Wales komt. Maar we vonden het goed. De actuele muziek uit Duitsland van Dominik Eulberg, Dan & Pig, het Kompakt label en Ricardo Villalobos en nog veel meer, brengt ons terug naar onze wortels. Dat was een goeie reminder: o ja, dit soort muziek hebben we altijd te gek gevonden. En dat heeft weer zijn weerslag op onze eigen muziek."

DJB: De muziek van Underworld klinkt als de verklanking van het stedelijke landschap.

"Daar komt nog steeds de inspiratie voor mijn teksten vandaan. Rick gaat daar vervolgens mee aan de slag en maakt er iets van dat je aan anderen kunt presenteren. De stad is de generator van mijn teksten."

DJB: Jullie hebben ook verschillende soundtracks gemaakt, Breaking And Entering (met Gabriel Yared, 2005) en binnenkort verschijnt jullie score van Sunshine, de nieuwe film van Danny Boyle (regisseur van Trainspotting). Wanneer realiseerden jullie je dat jullie dat konden, soundtracks maken?

"Rick en ik hebben altijd al iets gehad met soundtracks. Als we muziek maakten, zagen we ons hoofd er een film bij. Toen we nog een uitkering hadden, keken we vaak samen 's nachts naar films en waren ook razend enthousiast over soundtrackmuziek. In 1986, toen we de soundtrack deden voor de film Underworld naar het boek van Clive Barker en onze naam hebben veranderd van Freur naar Underworld, beseften we dat we vaker filmmuziek wilden maken. In de late jaren tachtig maakten we muziek voor televisie en in de vroege jaren negentig deden we muziek voor tv commercials die door Tomato werd gemaakt. We hebben onze ogen altijd open gehouden voor een filmproject en Danny Boyle was op zoek naar een film waarvoor wij de muziek konden schrijven. Dat is dus Sunshine geworden."

DJB: Hoe werkt het maken van soundtracks voor jullie? Moet je de film gezien hebben voor je gaat componeren?

"Nee, het werkt totaal anders. Met Danny hebben we altijd ruim de tijd en vaak schrijven we al voordat de film is geschoten. Met Anthony [Minghella, regisseur van Breaking And Entering] waren we al aan de soundtrack begonnen toen hij nog met het scenario bezig was. We waren wel met hem en Gabriel [Yared, co-filmcomponist] in contact; Anthony heeft ons en Gabriel ook betrokken in het monteren van de film. Met Danny was Sunshine al gedraaid; we hebben een ruwe versie gezien en zijn vervolgens gaan schrijven. Er is dus geen vaste werkwijze. Voor ons voelt film als een natuurlijke omgeving om in te werken, we vinden het heerlijk om te doen."

DJB: Jullie zijn dit najaar op tournee, wat kunnen we verwachten?

"Wie zal het zeggen? Het is niet zo gepland, deze keer. We werken al jaren met hetzelfde team van mensen dat ons ondersteunt met het licht en het geluid. Er zal weer driftig worden gejamd en geïmproviseerd en gereageerd op het publiek. We introduceren nieuw materiaal en nieuwe versies van een paar van onze lievelingsnummers. En we proberen het zo live mogelijk te houden opdat wij en het publiek ons niet gaan vervelen. Ook de beelden worden live gemixed, inclusief de shots van enkele camera's op het toneel. Er zitten ook nieuwe beelden van Tomato tussen. Om het publiek niet te vervelen moeten we het ook voor onszelf spannend houden."

Oblivion With Bells wordt verspreid door PIAS. Op 5 november speelt Underworld in de Maassilo in Rotterdam, op 9 november in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Op de Underworld website houdt Karl Hyde een dagboek bij van de huidige tournee. Deel 3 van het interview wordt later deze week gepubliceerd via djbroadcast.nl

Underworld - Dark And Long (live)

Brian Eno - An Ending (Ascent)