Steve Rachmad:" Ik produceer nog steeds op mijn Atari computertje met Cubase"

Tuesday 3 April, 2007

Steve Rachmad heeft een nieuw album uit en hij ontvangt de pers bij hem thuis, in een levendige Amsterdamse buurt. Neo Classica is voer voor de talloze Rachmad fans die her en der verspreid over de globe de verrichtingen van de Amsterdamse techno producer met devote toewijding volgen. Het is de eerste maal in bijna tien jaar dat hij weer een album onder zijn geboortenaam uitbrengt - de laatste was Platinum uit 1998 op het Britse Fierce label. Voor het overgrote deel van zijn zowel qua omvang als in kwalitatief opzicht indrukwekkende discografie gebruikte Rachmad meer dan twintig verschillende schuilnamen, waaronder Tons Of Tones, Parallel 9 en - wellicht zijn bekendste - Sterac. Onder die naam bracht hij in 1995 via Dylan Hermelyn's 100% Pure label het album Secret Life Of Machines uit, waarmee hij zijn naam internationaal vestigde.

Door Alfred Bos

Neo Classica is eind vorig jaar reeds verschenen in Japan en Hong Kong. De eerste enthousiaste recensies uit Tokyo zijn gearriveerd in Huize Rachmad, alleen kan niemand - ook DJBroadcast niet, met excuus voor ons gebrekkige Japans - hem vertellen wat er in staat. Het typeert evenwel de grote status die de vriendelijke technoreus uit Mokum in danskringen wereldwijd geniet.

DJB: Je produceert al twintig jaar. Voel je jezelf ook veteraan?

"Als ik naar mijn leeftijd kijk, wel. Maar daarnaast niet. Ik moet zeggen dat de tijd wel heel snel is gegaan. Je zit wel eens te praten over de periode eind jaren tachtig, begin jaren negentig en dat praat je erover alsof het gisteren was. Maar het is alweer bijna twintig jaar geleden! Voor mijn gevoel ligt het begin van de dance nog niet zo ver terug; er is gewoon heel veel gebeurd. Veteraan klinkt ook een beetje eng."

DJB: Je wordt zowel in Nederland als daarbuiten beschouwd als een van de kopstukken van de techno, niet alleen Nederlandse techno. Schrik je daarvan?

"Nee, ik sta er ook niet zo bij stil. Ik ga mee met mijn tijd en ik doe mijn ding. Het is wel raar als mensen je aanbidden en ze schrikken wanneer ze je zien. Dan denk ik: relax, doe lekker gewoon."

DJB: Is je nieuwe album, Neo Classica, een conceptplaat of een collectie losse nummers?

"Het is eerder een verzameling losse nummers. Ik wilde er geen concept bij verzinnen, dan bind je je en ik wilde juist mijn handen vrij hebben. Ik heb geprobeerd om nummers te produceren die niet direct bij elkaar passen. Daartussen door loopt als rode draad de link tussen de begintijd en nu."

DJB: Geen concept dus. Gaf dat extra vrijheid?

"In de zin dat ik ook weer kon teruggrijpen op mijn oude stijl. Ik heb een periode gehad dat ik meer op de dansvloer gerichte nummers maakte, meer loopy dingen. Wat mij betreft was het weer tijd om meer muzikale en melodieuzere dingen te doen. Ik denk dat ik het stiekem toch een beetje miste. Ik ben op een gegeven behoorlijk in het heftige technogebeuren gezogen. En omdat ik veel deejayde, had ik weinig om in de studio door te brengen en te experimenteren. Wat ik op Neo Classica doe, heb ik altijd al willen doen maar de tijd ontbrak."

DJB: Is de Roland 808 drumcomputer nog steeds de hoeksteen van je studio?

"Hij staat er wel, maar ik moet zeggen dat ik hem weinig meer heb gebruikt. Op het nieuwe album gebruik ik 'm één keer. Maar met dat apparaat is ooit mijn studio begonnen, dat was het eerste apparaat dat ik aanschafte. Het is een prachtige machine, maar qua producties heb ik altijd meer met de Roland 909 gehad omdat die meer power heeft. Die is weliswaar wat logger en wat botter dan de 808, maar ze hebben allebei een heel eigen geluid. Dat maakt ze beide uniek. Je kunt ze altijd herkennen."

DJB: Sinds je bent begonnen met produceren is er op studiogebied onwaarschijnlijk veel gebeurd. Lukt het je om de ontwikkelingen bij te houden?

"Ik moet zeggen dat ik daar helemaal niet in ben meegegaan. Ik produceer nog steeds op mijn Atari computertje met Cubase en mijn hardware. Ik volg het wel allemaal, ik lees de vakbladen. Binnenkort koop ik een nieuwe computer en ga ik ook nieuwe software uitproberen. En ik zal mijn oude spullen niet inruilen. Ik werk prettiger met 'echte' apparaten. Ik vind het ook lekkerder klinken, maar dat is heel persoonlijk. Ik moet een echt apparaat voor me hebben, met een toetsenbord dat ik kan aanslaan en knoppen waar ik aan kan draaien. In een virtuele studio zit je erg aan het scherm geplakt."

DJB: Wat verwacht je van Neo Classica?

"Ik heb eerlijk gezegd geen enkel verwachtingspatroon. De ogen zijn erg gericht op Berlijn en Duitsland, en met die instelling ben ik er ook ingestapt. Ik wil me best aanpassen, maar ik ga mijn stijl niet helemaal omgooien omdat een trend nu toevallig populair is. Die trends komen en gaan. Al moet ik bekennen dat de invloed van minimal groter en groter wordt, zo sterk heb ik het nog niet eerder meegemaakt. Muziek ontwikkelt zich, maar voor de mensen - zoals ik - die er vanaf het begin bij zijn geweest, zal iets nooit helemaal nieuw meer klinken, ook al klinkt het wel zo voor de jongste generatie."

DJB: Je hebt een eigen stijl. Hoe zou je die willen omschrijven?

"In mijn producties zit meestal wel een link met de melodieuze Detroit techno. En ik heb een sterke voorliefde voor muziek uit de jaren tachtig, niet alleen electronisch maar ook pop. Die tijd heeft me gevormd. Dat was voor mij een hele belangrijke periode. Dus mijn geluid zit tussen Detroit en jaren tachtig in."

DJB: Je hebt een enorme waslijst aan muzikale pseudoniemen. Die gebruik je nog steeds?

"Dat probeer ik te minimaliseren. Maar namen als Parallel 9 en Sterac Electronics wil ik aanhouden. De eerste is voor de dubby techno producties en de laatste voor de electro-georiënteerde dingen. De rest probeer ik niet meer te gebruiken. Black Scorpio en Tons Of Tones hebben al lang geen platen meer uitgebracht. Ik ga meer uitbrengen onder mijn eigen naam."

Neo Classica is uit op het Sino label van Technasia en wordt verspreid door N.E.W.S. Op vrijdag 6 april draait Steve Rachmad van 23.45 tot 01.15 op Awakenings in de Gashouder te Amsterdam.