9History Of Dance: Sterac - Asphyx (1995)

Wednesday 27 September, 2006

In het buitenland kent men twee Nederlandse techno producers: een daarvan is de Amsterdammer Steve Rachmad (de ander is Michel de Heij uit Rotterdam). Onlangs vierde hij zijn 25-jarige jubileum als producer en al dik tien jaar is hij een vaste waarde in de internationale techno scene. Rachmad heeft platen uitgebracht onder een hele batterij pseudoniemen, waaronder Ton Of Tones, Black Scorpion, Ignacio en Sterac Electronics.

Door Alfred Bos

Onder de naam Sterac verscheen in 1995 Rachmad's productie Asphyx via het vermaarde 100% Pure label van Dylan Hermelijn. En als Asphyx groeide de track uit tot een heuse techno klassieker. Maar eigenlijk heet het X-Tracks, naar het opvallende stereo effect - door een fout tijdens de fabricage zijn op de oorspronkelijke release de labels verwisseld. Geen unicum: de geschiedenis van de popmuziek is vergeven van hits die hun leven zijn begonnen als B-kantje.

DJB: Asphyx heeft een grote reputatie. Vind je het zelf ook het beste nummer dat je gemaakt hebt?

"Eerlijk gezegd niet. Ik had meer met mijn allereerste Sterac release, Sitting On Clouds. Die vond ik voor mezelf belangrijker. Ik ben altijd redelijk verbaasd geweest dat Asphyx zo goed is opgepikt."

DJB: Heb je enig idee waarom?

"Ik heb géén idee. Helemáál niet. Onlangs was ik in Brazilië en daar was iedereen ook laaiend enthousiast. Die plaat schijnt het daar heel goed gedaan te hebben, ook in het verleden. Dat is voor mij nog steeds een verbazing."

DJB: Waarom geef je zelf de voorkeur aan Sitting On Clouds?

"Omdat die plaat voor mij meer techno was, hoe ik techno in die tijd voelde. Ik vond Asphyx wel speciaal hoor, mede doordat er zo'n mooi stereo effect in zit. Wat ook grappig is - en niet veel mensen weten - maar het nummer heet helemaal geen Asphyx. Het heet X-Tracks. Maar door een fout op de fabriek zijn de labels verwisseld en sindsdien denkt iedereen dat X-Tracks dus Asphyx heet. Dat vind ik eigenlijk jammer, want die titel X-Tracks heb ik doelbewust gebruikt vanwege het stereo effect. Door die label misprint is dat idee totaal mislukt."

DJB: Kun je je nog iets herinneren van de opnamen van het nummer? Of was het een van de vele tracks die je produceerde?

"Op het mengpaneel had ik het belangrijkste geluid van de track ingespeeld over twee verschillende kanalen. Uiteindelijk is het één geluid. Maar omdat ik zo ging zitten filteren op de mengtafel gaf dat een speciaal effect; het geluid ging heen en weer. En ik dacht: hé, dat is een cool effect. Dat is het meest specifieke wat ik me ervan kan herinneren. Ik was zelf onder de indruk van het geluid; hoe het klonk als ik zelf achter de tafel aan de knoppen aan het draaien was."

DJB: Toen je de track af had, had je toen het gevoel dat je iets bijzonders had geproduceerd?

"Mmm, voor mezelf wel. Maar ja, ik was toen heel onzeker naar anderen toe. Dat heb ik altijd met mijn producties gehad: je bent er zelf heel tevreden over, maar hoe reageren anderen erop?"

DJB: Het nummer is uitgegroeid tot een klassieker. Verrast je dat?

"Ja, best wel. Ik ben een redelijke clubganger geweest en ik heb hem nergens ooit gehoord. Misschien zat ik toen in het verkeerde clubcircuit."

DJB: Word je er nog steeds op aangesproken?

"Jazeker, met name in het buitenland. Wat ik zei over Brazilië: toen ik daar onlangs was kreeg ik een exemplaar onder mijn neus en die moest ik signeren. En dat was dan ook nog eens een exemplaar van een uitgave waar ik helemaal niets vanaf wist, dus ik had gelijk zoiets van, hè wat is dit? Het zou best eens een illegale herpersing kunnen zijn geweest, daar ben ik nog niet achter."

DJB: Hoe kijk je achteraf op het nummer terug? Is hij voor jezelf overeind gebleven?

"Ik draai hem zelf niet, maar aan de andere kant heb ik meer nummers van mezelf die ik niet draai, ook al vind ik ze heel goed. Als ik het nummer nu zou maken, zou ik toch een paar dingen anders hebben gedaan. Dat heb ik altijd als ik achteraf iets terughoor: dit had anders gekund, dat had anders gekund. Zo zit ik in elkaar."

DJB: De spontaniteit van een eerste ruwe mix is ook iets waard...

""Precies, dat heb ik ook wel geleerd. Je moet dingen op een gegeven moment loslaten, anders blijf je aan de gang."

DJB: Heeft het nummer voor jou een speciale plek in je oeuvre?

"Dat is een goeie vraag. Eigenlijk niet direct. Maar ik moet zeggen dat ik dat wel vaker heb: juist van de dingen die aanslaan en bekend worden, vraag ik me af, waarom nu juist die? Neem nu die track Virton van me [onder het pseudoniem Ignacio in 2001 verschenen via Music Man], die is zo ongelooflijk veel verkocht en daar heb ik zoveel reacties op gekregen. Maar voor mij is het een track die ik binnen een uur klaar had, ik vind hem leuk maar meer ook niet. Vaak slaan dat soort tracks het meeste aan. Dat vind ik altijd wel apart. Tracks die ik zelf te gek vind, worden helemaal niet opgepikt."

DJB: Ik neem aan dat Asphyx - of eigenlijk X-Tracks - ook snel kwam...

"Nee, niet helemaal. Daar heb ik toch wat meer tijd aan besteed. Hij zit wat technischer in elkaar. Ik had toen ook nog weinig apparatuur, ik moest heel lang op dingen zitten voor het klaar was."

DJB: Vind je de track nog steeds representatief voor jezelf of ben je sindsdien flink gegroeid als producer?

"Ik vind hem representatief voor die tijd. Ik zal die track er nu niet zo snel meer bij pakken. Persoonlijk heb ik ook niet het idee dat hij die tijd heeft overleefd. Een remix? Nee, die track is gewoon wat het was. Hij moet zo gelaten worden."

act: Sterac
producer: Steve Rachmad
track: Asphyx
label: 100% Pure
genre: techno
jaar van release: 1995

Asphyx van Sterac is te vinden op History Of Dance 9: The Techno Edition, die vanaf vrijdag 22 september in de winkel ligt.