Opinie: DJ Jefferson

Friday 23 September, 2005

Eric van den Bogaard

Uitgever

Text: Eric van den Bogaard

Jeffrey Uyen, alias DJ Jefferson, is al sinds 1992 actief als DJ. In 1997 ontdekte hij de speedgarage, maar door de jaren heen is zijn stijl geëvolueerd tot wat je ruwweg zou kunnen omschrijven als (tech-)house. Naast een aantal compilatie-CD's is hij, samen met muzikale partner en Outland-collega Jeroen Krom, verantwoordelijk voor een aantal 12" releases op labels als Artform, Honchos en Spiritual. Dit jaar komt er voor het eerst een solo geproduceerde plak vinyl op zijn naam te staan. Hiernaast loopt er een studio-project met Francesco Pico. Na jaren sudderen in de underground is het voor de Amsterdammer hoog tijd om bekend te worden bij het grote publiek.

Door Eric van den Bogaard

Naast zijn werk als DJ en producer fungeert Jefferson ook als host bij BNN's Weekender op 3FM. Vanaf 3 november echter zal hij zijn werkzaamheden als radio-jock samen met Eric de Man voortzetten bij Studio 80 onder de naam Planet Rock. DJB legde deze muzikale duizendpoot een aantal prikkelende stellingen voor...

Stelling 1: De Dancemedia zijn te lief en teveel betrokken bij het wereldje waar ze over schrijven.

Tja, belangenverstrengeling. Dat kan ook bijna niet anders, want de mensen waarover je schrijft, zijn bijvoorbeeld ook de mensen die banners plaatsen op je website en advertenties plaatsen in je blad. Je kan een organisatie wel de grond intrappen of wat ook, maar dat kost je dan wel hun advertentie. Het is een heel klein wereldje, er moet ook geld verdiend worden en adverteerders liggen niet voor het oprapen. Ik wil trouwens niet zeggen dat alle berichtgeving 'gekleurd' is, zeker niet, maar dat het gebeurt weet ik zeker. Gelukkig zijn er ook diverse columnisten die geen blad voor de mond nemen. Ik kijk verder zelf ook graag op de diverse fora om te lezen wat er echt leeft bij de mensen.

Stelling 2: De platenzaak van 'de oude stempel' is niet meer van deze tijd en zal zich snel moeten aanpassen aan nieuwe ontwikkelingen op het gebied van het consumeren van muziek.

Ik werk zelf bij een platenzaak van 'de oude stempel', namelijk Outland Records in Amsterdam. Daar verkopen we, behalve wat compilatie-cd's, voornamelijk vinyl. En geloof me, we zetten wekelijks behoorlijke stapels platen weg. Het is niet zo dat we niks merken van het legaal of illegaal downloaden, want dat doen we echt wel. Je kunt er vandaag de dag niet meer omheen. Sign of the Times.

De meest DJ's gebruiken cd's voornamelijk nog voor erbij, om eigen producties te draaien of als effect. Het percentage 100% CD-DJ's is nog steeds lager. Ik persoonlijk vind het veel minder leuk om met CD's te draaien. Het is een heel ander soort gevoel dan met platen. Die mening wordt (voorlopig) gelukkig door vele collegae gedeeld. We volgen de ontwikkelingen op de voet en zullen zeker anticiperen op toekomstige veranderingen, maar op het moment voldoet 'de oude stempel' nog prima.

Als je me vraagt hoe de platenzaak van de nabije toekomst eruit ziet, stel ik me een shop voor met aan de ene kant vinyl en aan de andere kant een muur met diverse touchscreens/ hi-tech PC's die verbonden zijn met een server, waarvan  je dan tegen betaling stapels nieuwe tracks kunt downloaden op je multimedia apparaatje of kunt laten branden op CD; een soort 'best of both worlds'.

Stelling 3: In de dance scene is een grote bek belangrijker dan muzikale aanleg voor een succesvolle carrière als DJ/producer.

Een grote bek kan je misschien wel helpen je doel eerder te bereiken, maar zonder grote bek houdt je het langer uit. Ik ga uiteindelijk er vanuit dat iedereen een bepaalde mate van muzikale aanleg in zich moet hebben, anders val je uiteindelijk toch door de mand. Het publiek is niet gek en als je keer op keer slecht presteert, hoeven ze je echt niet meer te zien of te horen.

Het is wel belangrijk dat je iedereen laat weten wie je bent en wat je doet, netwerken is het magische woord. Het gaat erom dat je communicatief bent (of iemand anders dat voor jou is). Wie ken jij en wie kent jou, dat is het ding. Daar geloof ik veel meer in dan in een grote bek. Veel geblaat, weinig wol, om maar eens een uitdrukking uit grootmoeders tijd te gebruiken.

Stelling 4: Zelfs de underground profiteert van het succes van de commerciële stijlen.

Wat zijn dan de commerciële stijlen in 2005? Nieuwkomer en met stip op één: urban en op de tweede plaats: groovy -niks aan de hand- house. Ik zie niet wat voor positieve invloed deze stromingen op de underground scene kunnen hebben. Ik denk dat het eerder andersom is, want elementen, sounds of gimmicks uit de underground scene worden opgepikt en gebruikt door slimme producers in de commerciële scene. Zij vertalen dat op zo een manier, dat de doorsnee burger het begrijpt en leuk vindt.

Eric Prydz vind ik een absolute koning daarin, die man heeft het echt begrepen en staat nu ook niet voor niets aan de top. Het leuke aan hem is, dat hij ook hele credible dingen doet en daardoor wegkomt met zijn commerciële meuk.

Stelling 5: Het ADE is niet meer dan een weekendje feesten en zuipen voor de incrowd.

Daar ben ik het volstrekt mee oneens. Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat er flink wordt gezopen, maar het is meer dan dat. Ten eerste is het goed voor clubbend en ondernemend Amsterdam. Gerenomeerde organisaties uit binnen- en buitenland geven feestjes in de stad met internationale DJ's; dat trekt ook een hoop publiek van buiten de stad.

Verder is het een prima gelegenheid (ook voor de niet-incrowd) om (inter-)nationale mensen uit de scene te ontmoeten, niet alleen zakelijk, maar ook op sociaal vlak. Het ADE is - naar mijn bescheiden mening - nog niet waar het wezen moet en heeft haar potentieel nog niet volledig weten te bereiken, maar is op de goede weg. Sonar bijvoorbeeld staat (of liever gezegd stond) voor expirimentele electronische muziek, WMC is voor de grote jongens, maar bij het ADE mis ik een bepaalde visie of een bepaald gezicht. Als je ergens voor staat, kun je dat ook beter communiceren.