Interview: MR C.

Wednesday 18 June, 2003

Als de voorman van de Shamen werd hij wereldwijd bekend, tegenwoordig heeft hij zijn eigen club The End en een label onder dezelfde noemer, waarop afgelopen maart de vijftigste release uitkwam. Onlangs bracht de Londense DJ en producer Mr C  een een bezoekje aan de Rotterdamse Las Palmas: tijd voor praatje.

Allereerst: waar komt de naam Mr C vandaan?

Mr C: Toen ik twaalf was werkte ik voor het eerst bij de radio, waarvoor ik een makkelijke naam nodig had. Omdat ik Chelsea supporter ben gebruikte ik de naam Chelsea Boy. Ik begon op mijn zestiende met rappen en kortte mijn naam in: ik maakte de overgang door van jongetje naar jongeman, Chelsea Boy werd Mr C.

Je komt oorspronkelijk uit East London, uit een redelijk heftige achterbuurt. Welke aspecten van het leven toen hebben nog steeds invloed op je werk en je persoonlijkheid?

Mr C: Ik ben geboren in East London in het Mile End ziekenhuis, maar ik ben in Islington opgegroeid, in het noorden van Londen. Dat is ook een nogal ruige buurt. Alles wat ik toen heb meegemaakt speelt nog steeds een belangrijke rol in mijn leven...ik woon nog steeds in dezelfde buurt, heb dezelfde vrienden en ik ben nog steeds een `bad boy´ op een leuke manier.

Waar haal je de inspiratie voor je muziek vandaan?

Mr C: Van dansen en luisteren naar de muziek van anderen. Als ik doof was geweest had ik vanzelfsprekend geen muziek kunnen maken. Iedereen wordt beïnvloed door alles wat hij of zij om zich heen hoort, ik ben geen uitzondering op de regel. Daarnaast zijn liefde, haat, verlangen, kunst en mode inspiratiebronnen.

Je hebt begin jaren negentig in de heftige Acid scene van Londen gezeten. Wat was jouw aandeel in deze scene, wat maakte het zo speciaal en welke bizarre dingen heb je toen meegemaakt?

Mr C: Ik ben begonnen met rappen op house muziek in 1985, maakte m´n eerste deep house plaat in 1987, begon met draaien in hetzelfde jaar en was één van de sleutelfiguren die de Londense Acid house scene in 1988 aanspoorde. Een bizarre periode, alles was nieuw...de Ecstasy, de sound, de houding. Deze scene trok mensen uit allerlei verschillende hoeken aan, uit alle lagen van de bevolking en verschillende religies. Het was volslagen gestoord. Dat maakte het extra bijzonder.

Kun je wat vertellen over de link tussen de naam The Shamen (de band waar Mr C en Colin Angus wereldwijd bekend mee werden) en de interesse in Shamanisme?

Mr C: De link is heel direct aan te geven. Colin Augus was de bedenker van de band en het was zijn interesse in het Shamanisme dat hem deze naam deed kiezen. Meervoudig voor Shamaan in het Shamaans....zet er een E tussen en haal de S weg: Shamen!

Je schijnt een hele mooie theorie over liefde te hebben. Wat houdt deze theorie in?

Mr C: Ik heb verschillende theoriën over liefde, maar liefde is hoe dan ook absoluut. Niets kan bestaan zonder liefde. Zelfs haat is afgeleid van liefde: het zijn allemaal menselijke emoties. Als je liefde geeft zul je ook liefde ontvangen, dat is de universele wet.

In je eigen club The End in Londen zijn de Trash-avonden een groot succes. Kun je wat over het concept vertellen, wat maakt het anders dan andere clubavonden?

Mr C: Trash is het geesteskindje van organisator Erol Alkan. Het is een mix tussen pop-, alternatieve- en electromuziek met een sterke invloed uit de fashion-hoek die nogal `trashy´ is, vandaar de naam. Het publiek is vrij jong, op het eerste gezicht lijken het allemaal mode-studenten! Ondanks dat ik het mode-aspect van de avond leuk vind is de muziek niet echt mijn ding. Te rock- en jaren tachtig voor mijn specifieke smaak. Desalniettemin een leuke avond om te bezoeken en totaal anders dan al het andere in Londen. LA zou Trash te gek vinden!

Op het label The End is onlangs de vijftigste release uitgekomen. Hoe hebben jullie dit gevierd?

Mr C: We hebben een dubbel-cd uitgebracht. Layo en ik hebben 20 favoriete tracks uitgezocht en hebben ze ongemixd op twee cd´s gezet, onder de titel `End 50´. We hebben als vijftigste release "Deep South" van Layo en Bushwacka opnieuw uitgebracht, met onder andere remixes van mijzelf, D´Julz, Ils en Lazyboy.

Welke veranderingen heeft het label ondergaan in de loop der jaren?

Mr C: Het label heeft nog steeds dezelfde muzikale invloeden als in het begin, zeven jaar geleden. Maar toendertijd was het eerder een hobby project van Layo en mij te noemen. Tegenwoordig nemen we het meer serieus als label waar artiesten de mogelijkheid hebben zich te ontwikkelen. De stijlen zijn divers: breakbeat op het album van Layo & Bushwacka, de techhouse van Subterrain, popmuziek van Trash, electronisch door mij. We gaan ook een album uitbrengen van de Impossible Beings (down tempo) en we hebben een geweldige zanger/tekstschrijver/producer genaamd Len Lewis gecontracteerd. Hij gaat ook een down tempo album maken, dus zoals je ziet zijn we niet alleen bezig met tech-house. Alle aspecten van electronische muziek komen aan bod. De kwaliteit van de 12-inches wordt met de release beter, waarmee één van de enige labels ter wereld zijn die daadwerkelijk platen verkoopt op markten die eigenlijk al ingestort bleken te zijn.

Wat was je meest legendarische optreden ooit?

Mr C: In bed met mijn vrouw, wat een optreden was dat.... Nee, even serieus, al mijn dj sets zijn min of meer legendarisch. Elke set die ik draai, klopt en is daarom legendarisch voor de aanwezigen. Ik ben de meest consistente DJ die ik ken.

Je hebt in de Rotterdamse Las Palmas gedraaid. Wat was jouw gevoel over die avond? Wat vond je van de club?

Mr C: Het is een erg mooie locatie. Ik hou heel erg van dat Warehouse-achtige gevoel. Het geluid is echter erg slecht, de locatie is helemaal van beton. Dit komt de akoestiek
niet ten goede. Zelf zou ik materiaal op de pilaren en het plafond aanbrengen. Daarbij zou ik iets met banners op de muren doen. Dit zou veel beter zijn voor het geluid en het een stuk warmer maken. Afgezien van het geluid is Las Palmas een leuke plek waar ik graag in de toekomst nog een keer zou willen komen.

Welke club of plek in Nederland is jouw favoriet? Wat vind je van het Nederlandse publiek?

Mr C: De Greenhouse coffee shop is om verschillende redenen mijn favoriete plek. Het Nederlandse publiek is super, ze zijn muzikaal goed opgevoed en erg breed georiënteerd. Ik kan in Nederland altijd doen wat ik wil achter de draaitafelsi. De Nederlandse houding ten opzichte van sex is zo open dat het bijna pervers is...Geweldig.

Wie is je favoriete Nederlandse DJ?

Mr C: Michel De Hey.

Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?

Mr C: De derde single van mijn album "Change" wordt in juli uitgebracht. "Terricola" bevat remixen van Layo & Bushwacka en Alpha Male. Hiernaast komt deze maand single "More than just a Dream"  uit op het Amerikaanse Matter-form label. Deze zomer gaat The End´s Superfreak avond op bezoek bij The Underground in Ibiza. Elke dinsdag worden er Superfreak avonden georganiseerd. Gratis entree voor iedereen met een glimlach...