Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest
Het geheime ritueel van Mark du Mosch

“If you like it, share it”

Het geheime ritueel van Mark du Mosch

Door Benny Rodrigues is hij al de ‘white version of Derrick May’ genoemd. Door de jaren heen heeft hij op verscheidene labels platen uitgebracht en stond hij in clubs in de hele wereld. Zijn muziek zit ergens tussen de house, techno en italo. In essentie is Mark du Mosch echter een dj en platenman. ‘Alle platen die langskomen test ik, en met een geheim ritueel neem ik ze in mijn collectie op.’

Binnenkort verschijnt zijn debuutalbum Salmiak op Syncom Data Records, een verzameling van oude en nieuwe tracks. Hoewel Du Mosch nog niet bekend is bij het grote publiek, kent zijn carrière wel hoogtepunten. Hij bracht onder meer platen uit voor Tabernacle, Cyberdance en Moustache Records, en draaide vorig jaar nog in Panoramabar en Fabric.

DJB: Je hebt al een lange carrière achter de rug. Hoe is het allemaal begonnen?
'Ik ben begonnen omstreeks 1989. In een gehuchtje was ik met vrienden bandjes gaan opnemen met hiphop om te scratchen. In 1991 kwam de harde house voorbij, toen kregen we tapejes van bijvoorbeeld Derrick May of Jeff Mills. Dit nam de overhand van de hiphop. Vervolgens gingen we echt mixen en dat is nooit voor mij gestopt. ‘

DJB: Waarom ben je vervolgens ook muziek gaan produceren?
‘In 1995 ben ik begonnen met apparatuur te kopen om muziek te maken. Ik woonde net in Rotterdam en werd door een vriend meegenomen naar de studio van David Spaans, die toen al veel platen uit bracht.. Ik liep zijn gigantische studio binnen, hij drukt op play en opeens stroomde daar die toffe techno. Ik was gelijk gevangen. Een maand later kocht ik een drummachine, weer een maand later een synthesizer. Apparatuur verzamelen, kopen en oefenen. Ik wou die apparaten als mijn broekzak leren kennen. ‘

DJB: Waarom duurde het dan toch tot 2006 voordat je Let it Go uitbracht, je eerste e.p.?
‘Na een jaar of tien begon het ergens op te lijken. Toen begon ik wat demo’s te sturen naar verscheidene labels. Als je iets doet waar je een beetje redelijk in wilt worden, kost het al gauw tien jaar. Door de jaren heen spendeerde ik ontzettend veel tijd aan muziek om dit te bereiken.’

DJB: Hoe is je muziek de afgelopen zeventien jaar veranderd?
‘Hopelijk is mijn muziek beter en verfijnder geworden. Ik ben steeds meer te weten over muziektheorie. In het begin was ik nachten bezig eer ik twee passende geluidjes had. Het is altijd zoeken naar wat bij elkaar past, maar muziektheorie heeft daarbij geholpen. Dat was echter ook een nadeel, omdat je moeilijk buiten de regels kan treden. Tracks zijn uiteindelijk niet gepland, zo ontstaan vanzelf. Er is geen vast Mark du Mosch-recept.’

DJB: Benny Rodrigues noemde je laatst de ‘white version of Derrick May.’ Wat vind je hiervan?
‘Dat vind ik erg tof van Benny. Het is een groot compliment. Ik ben een groot fan van Derrick May, voor mij is hij één van de vetste dj’s. Een groot deel van de bandjes die ik vroeger verzamelde, kwamen van hem. Maar ik moet erbij zeggen dat ik uiteindelijk de white Mark du Mosch ben. Dat wil ik ook zijn, Ik maak mijn eigen ding.’

DJB: Haal je inspiratie uit wat Derrick May doet?
‘Ja, inspiratie komt vooral van de grote namen, bijvoorbeeld Jeff Mills en Derrick May. Wat Jeff Mills live doet met een TR-909 is geweldig. Hij had eens een 909 geleend van een vriend van mij die na zijn optreden volledig gewist terugkwam. Een magiër kan zijn geheimen natuurlijk niet prijsgeven. Ook ben ik erg benieuwd naar een aantal van die jonge Duitsers. Bijvoorbeeld de mensen rond Dial, Giegling of Uncanny Valley. Het hoeft niet eens Duits te zijn, het is overal. Ik hou van goede, jonge acts.’

DJB: Haal je ook inspiratie buiten de elektronische muziek?
‘Inspiratie is voor mij eindeloos. Vooral Afrikaanse, of etnische muziek trekt mij erg. Waar ik recent geïnteresseerd in ben geraakt geworden is korale muziek, die zo sterk emoties kan overbrengen. Erg heftig. Eén van de meest ultieme dingen voor mij is om zelf een koor te gebruiken, maar daar ben ik nog niet aan toe.‘

DJB: Op Salmiak staan nummers die al eerder zijn uitgebracht. Waarom heb je ervoor gekozen om deze nummers op één plaat te zetten?
‘Dat kwam volledig vanuit Syncom Data Records. Ik heb een paar maxi’s voor hen gedaan. Ze willen altijd veel tracks, zodat ze een goede keus kunnen maken. Op een gegeven moment hadden ze alles wat ze hadden liggen nog eens terug geluisterd. Ze vonden het zo goed om het op een album te verzamelen. Met dat in het achterhoofd ben ik er nog wat tracks bij gaan maken.’

DJB: Tot nu toe doe je alleen dj-sets. Met Salmiak heb je een goede basis voor een live-act. Zou je dit willen doen?
‘Ik ben echt een dj op de eerste plaats. Ik heb recentelijk wel een paar spulletjes gekocht met een liveoptreden in het achterhoofd, maar ik heb nog niks concreets. Als ik deze apparaten helemaal doorheb en ik ze ken als mijn broekzak, is het wellicht een ander verhaal.

Ik kan nu niet live spelen omdat ik alleen grote oude machines gebruik. Ik heb een hekel aan computers. Mijn studio staat vol met analoge ritmeboxen, samplers en effect apparatuur. Mijn studio is te groot en breekbaar om mee te touren. Ik moet nog wat modernere apparatuur verzamelen.’

DJB: Je sets staan bekend om de unieke en diverse platenkeuze. Hoe pak jij het platenverzamelen aan?
‘Je wilt je als dj natuurlijk onderscheiden van de rest. Ik moet natuurlijk alle platen in de gaten houden, zorgen dat ik niks mis. Clone is daarom heel belangrijk, ik kom hier al sinds dag één. Mijn collectie heeft zeker meer spierballen gekregen sinds ik hier werk. Verder zoek ik op alle manieren naar platen: rommelmarkten, internet, ruilen of Clone. Alles wordt getest en met een geheim ritueel neem ik nieuwe platen op in mijn collectie.’

DJB: De officiële release van Salmiak stond aanvankelijk op 2 maart, hij ligt echter nog niet in de winkel. Wanneer kunnen we Salmiak verwachten?
‘Dat gebeurt wel eens, dat het fysieke product uitloopt. Ik denk dat hij er over een maand ongeveer is, maar pin mij er niet op vast.’

Mark du Mosch staat op zaterdag 2 juni op Het Lente Kabinet in Amsterdam met o.a. Kyle Hall, Joy Orbison en Space Dimension Controller, en op vrijdag 6 juli op het 8Bahn Area Festival te Ede met o.a. Levon Vincent, I-F en Boddika.




Subscribe