Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest
DJB Report: Noorderslag 2012

“If you like it, share it”

DJB Report: Noorderslag 2012

Noorderslag is wat je ervan maakt. Je kan een programma samenstellen met hitartiesten, met nieuwe namen, met elektronische muziek, met indiepop, met rap. Je kan complete optredens zien à een half uur tot drie kwarter, of na anderhalf liedje geërgerd je heil elders zoeken. Tussen acht uur ’s avonds en drie uur ’s nachts kan het ook gewoon allemaal natuurlijk.

Jameszoo laat zijn halflange zwarte haar boven de sampler wuiven. Zijn beats zijn over het algemeen in hiphoptempo en zijn uitstekend geschikt om bij te hoofdknikken, en misschien een beetje heupwiegen. Hij maakt muziek in de traditie van Dimlite, J Dilla, Madlib, DJ Shadow. Soms stijgt er een complete pop- of &rb-vocaal op uit zijn ritmische regenwoud, of een jazz-solo. Het geeft zijn knisperende sampletracks wat melodische aanknopingspunten. Moeilijke, weerbarstige muziek maakt de Boschenaar toch al niet, daarvoor is deze sound inmiddels established genoeg. Het geeft dan ook niet dat de jonge producer helemaal aan het begin van de Noorderslag-avond staat geprogrammeerd. Het is in de Bovenzaal, één van de negen podia in de Oosterpoort vanavond, misschien niet meteen een knalfeest, maar een nieuwe naam die zijn eigen geluid aan het vinden is in een hippe, internationale stijl is een aangename binnenkomer voor wat een staalkaart van de actuele Nederlandse popmuziek heet te zijn.

Voor wie Kytemans Hip Hop Orkest toch iets te gangsta vond, is er nu de De Avonduren, een jazzy, nieuwe, tenenkrommende sprookjesrapgroep rond mc Kapabel uit Utrecht. Het is een nieuw project uit de Kytopia-commune, waardoor ongetwijfeld een hoop deur zullen openzwiepen voor de band. Zorg dat je direct kunt wegvluchten zodra je de lettergrepen ‘de’ en ‘a’ achter elkaar hoort. Ook voor Light Light openen deuren die voor anderen gesloten blijven. De kans dat de band hier stond geprogrammeerd als de helft van de bezetting samen níet beter bekend was als zZz acht ik althans niet enorm groot. Drummer Björn Ottenheim en toetsenist Daan Schinkel hebben Nederland de afgelopen tien jaar op zijn kop gezet met hun even onstuimige als elementaire orgelrock ’n roll. Light Light is een fusie van zZz en het duo Saelors. Zangeres Alexandra Duvekot is een elegante verschijning met een kalme zangstem, even omschakelen dus voor de twee veteranen in deze groep. Met zijn vieren spelen ze niet bijster originele postpunk-synthpop, maar er zitten een paar veelbelovende liedjes tussen.

Rats On Rafts doet net zo zijn best als vrijdagnacht in O’Ceallaigh’s, maar een propvolle Ierse pub is toch een leukere entourage voor hun messcherpe postpunk (geen synths, wel een bassist en een drummer die het dansbaar houden) dan een kelder met kat-uit-de-boomkijkers op Noorderslag. De Rotterdammers gooien er wel een extended versie van ‘The Moneyman’ uit, hun Kiem-cover/single uit 2010. Die staat niet op het zojuist bij Top Notch (!) opnieuw uitgebrachte debuutalbum The Moon is Big. Daar staat wel de ‘hit’ ‘God is Dead’ op, maar als de band begrijpt dat hun halfuurtje er al weer bijna opzit, slaan ze die net zo lekker over voor deze keer. Rats On Rafts mag je best even komen bekijken op Noorderslag, maar ideaal is het niet. Gaat dat gewoon zien in den lande.

Dat De Jeugd Van Tegenwoordig de Popprijs wint was te voorzien, en sowieso meer dan terecht, maar het is toch altijd even afwachten. Voor je het weet gaan toch Nick & Simon er met de eer vandoor. Zij, en andere veel genoemde potentiële winnaar Afrojack worden uitgebreid bedankt door Vjèze, Yayo en WiWa, die het rondvliegende bier (een tot cliché verworden gebruik uit de tijd dat er nog echt recalitrant publiek was) met verve inkasseren. Het zijn drukke dagen voor het stel. Gisteren nog een optreden op de Grote Markt, en later vannacht met drie verschillende zijprojecten. Het ontbreekt er nog aan dat producer/toetsenist Bas Bron met zijn band Bastian ook moet spelen. Hoe dan ook een set met ‘louter hitjes’ wordt afgewerkt, Vjèze Fur surft op de manshoge cheque van tienduizend euro door de Oosterpoort en Neerlands meest subversieve hit-act bekroont een topjaar in stijl.

Gers Pardoel krijgt een gouden plaat uitgereikt voor zijn debuutalbum, de Binnenzaal met o.a. Nobody Beats The Drum en Boemklatsch is bijna niet binnen te komen, Dio debuteert zijn nieuwe band, zingt, maar doet ook gewoon ‘Dom, Lomp & Famous’ met The Opposites erbij en in het bovenzaaltje vindt de première plaats van WiWa & Friends, de niet zo spannend gedoopte nieuwe band van Willie Wartaal van De Jeugd Van Tegenwoordig. Met drie muzikanten (toetsen, bas en percussie, een backup-rapper en nog een paar gasten waaronder rapper Adje) zingt en rapt hij voor het eerst zijn eigen liedjes. Muzikaal klinkt het meer r&b dan de electrofunk van Bas Bron. WiWa doet niet iets radicaal anders, hij is nog steeds grappig en charmant. Hij laat ook horen dat hij mans genoeg is om het als rapper ook zonder zijn Jeugd-collega’s te kunnen.

Schermafbeelding_2012-01-16_om_10.41.38.png

Le Le is de groep van Faberyayo, Rimer London en Piet Parra. Die laatste hoeft live niet zo nodig ook aan knoppen te draaien en kan wel aardig tekenen. Dat doet hij tegenwoordig gewoon met viltstift op papier, onder een webcam, in plaats van voorheen met een pennetje op de laptop. Partytime, release: half maart, wordt na Flage (2008) en de mini Marble (2009) het derde album van de groep waarin Fabergé (zonnebril, pak) zijn rol als international jetset trash met verve speelt. Na skinny jeans, breakfast en luxe benen gaan we het de komende maanden over sex hair hebben. Een halfuur later is het tenslotte de beurt aan Coevorduh, de groep van Vjèze Fur en Bastiaan Bosma van voorheen Aux Raus. Maar in de tussentijd was je toch even naar de Marathonzaal gelopen voor Tom Trago’s live-act, die je het afgelopen jaar al drie keer eerder had gezien. En daar kom je dan toch niet meer vandaan. Het is een beetje jammer dat hij in zo’n nachtelijk achterafzaaltje zit verstopt, al kan je je afvragen in hoeverre zijn publiek hier rondloopt. Uiteindelijk wordt het natuurlijk heus wel een feestje, al hoeft de Amsterdammer waarschijnlijk niet te rekenen op een Popprijs ergens in de nabije toekomst. Maakt niet uit, laat Tom lekker de underground veroveren met zijn adjudanten Young Marco en Maxi Mill, dan bekronen wij volgend jaar wel Afrojack.




Subscribe