Download de DJB.179 podcast: Quell

Tuesday 15 November, 2011

Tom van Haaren

Redacteur

Text: Tom van Haaren

De DJBroadcast-podcast van deze week is van de Griekse dj/producer Quell. De in Berlijn woonachtige artiest bracht het afgelopen jaar releases uit op labels als Ibadan, These Days en 8Bit. Met een debuutalbum voor volgend jaar in de planning, vroegen we Nikolaos Raptis om een exclusieve mix.

In de podcast die je hier kunt downloaden zijn tracks horen van o.a. DJ Duke, Legowelt, Todd Terry en Carl Craig.

DJB: Wat is je muzikale achtergrond?

'Het is heel belangrijk voor mij om te kunnen laten zien waar ik vandaan kom en wat mijn intenties kunnen zijn in de muziek, of anderszins. Het maakt duidelijk waarom je iets zou schrijven of produceren of bepaalde plaat zou draaien.

Mijn eerste bewuste gewaarwording van muziek was via Neil Young en The Beatles. Mijn eerste muziekavonturen als indiekid en platenverzamelaar begonnen toen ik 14, 15 jaar oud was met punkrock, vooral de Amerikaanse, zoals The Wipers, Minor Threat en sommige nieuwere dingen zoals Rancid, NoFX, Pennywise, Bad Religion etc. Muziek die mijn oren bereikte dankzij oudere familieleden, fanzines en een fantastisch radiostation in Athens in die tijd (1994-1997). Daarna, iets groter gegroeid, ging ik verder in indiepop en -rock. Ik hield en houd van The Smiths, The Cure, Siouxsie and the Banshees, The Jesus And Mary Chain, maar ook Amerikaanse garagerock/psychobillybands als The Cramps, The Fuzztones en wat hardere rock zoals Kyuss, Orange Goblin, The Afghan Whigs, en smart-ass indierockbands als Sonic Youth, de Pixies, Pavement en zo verder. Dat zijn de namen die spontaan in mij opkomen.

Ik heb het eerst geflirt met elektronische dancemuziek rond 1997, toen ik in contact kwam met muziek uit al die big-beat/rave-achtige muziek uit Groot-Brittannië en ook de Franse house van o.a. Étienne de Crécy, Roulé Records en ook Daft Punk’s Homework. Triphop en downtempo in het algemeen deden het toen ook erg goed. Maar het was niet vóór 2001 dat ik echt begon te beseffen wat house (vooral) en techno eigenlijk was en ik de enorme verscheidenheid aan dancemuziek begon te ontdekken en in mijn sets begon te integreren. Sommige muziek uit mijn jeugd ben ik ontgroeid, sommige is altijd bij me gebleven.'

DJB: Wanneer ben je beginnen met het produceren en draaien?

'In eerste instantie was ik heel jonge, bijna te jonge dj die een breed scale aan indie/rock 'n' roll/shoegaze/elektronica/etc. draaide. Met mijn verhuizing naar Engeland in 2000 werd ik blootgesteld aan meer pure danceclubs als Heaven, The End, Ministry Of Sound, Fabric en talloze kleinere undergroundlocaties in Londen waar ik naar bijna elke soort afro-house of industriële breakcore luisterde. Zo ben zeg maar dance/house-dj noemen. Ik kijk met veel nostalgie op die tijd terug omdat het spectrum van de muziek in mijn tas (alles van Bauhaus tot Moloko en van Jimi Tenor tot vroege Bedrock-releases, Cajual en Masters At Work) iets is wat ik probeer terug te brengen, muziek van overal vandaan die mensen aan het dansen maakt en gelukkig naar huis (of de volgende party) stuurt.

Zoals je wellicht begrijpt vond ik het een waanzinnig interessant idee om zelf muziek te maken, zoals een vriend op mij aandrong. Ik kreeg van hem een kopie van Cubase en geleidelijk aan legde ik mijn gitaar weg en begon ik bijna al mijn tijd te besteden aan het leren dancemuziek te maken. In 2006 leidde dat tot mijn allereerste release.'

DJB: De afgelopen jaren release je op populaire labels als Ibadan, 8Bit en These Days. Wat is het verhaal?

'Toen ik hoorde van mensen als DJ Heather, Mark Farina, DJ Sneak, Swirl People en Inland Knights begon ik te werken aan meer boompty soort van jackin' house waar ik stapelgek op werd. Het had als resultaat dat mijn naam in die kringen ineens heel bekend werd. Muziek mag dan een internationale taal zijn, maar ik woonde in Berlijn en maakte house die mensen alleen maar leken te begrijpen op zeer specifieke delen van de wereld. Mijn levensstijl in die tijd werkte mij ook tegen bij het werken naar een meer universele spectrum van muziek. Op een gegeven moment werd min of meer gedwongen om mijn enigszins decadente levensstijl in Berlijn op pauze te zetten, en terug naar huis te gaan om een jaar lang mijn militaire dienstplicht te vervullen in het Griekse leger. Dat gaf me een heleboel ruimte en tijd om na te denken over mijn werk, mijn leven in het algemeen en over wat het is dat ik zou willen doen nadat ik klaar was. Mijn houding ten opzichte van mijn muziek veranderde langzaam maar zeker in dat jaar. Het gevolg was dat ik eind 2010 en begin 2011 heel actief werd in de studio. Dat was nog maar het begin. Sinds ik terug ben in Berlijn beleef ik een prachtige herstart, waarbij ik mijn best doe om zowel als kunstenaar als mens te groeien.’

DJB: Je debuutalbum komt uit op Ibadan. Hoe is dat zo gekomen?

‘Ik ontmoette Jerome Sydenham in 2008, toen hij en zijn label van New York naar Berlijn waren verhuisd. We spraken dezelfde muzikale taal. Hij huurde mij in als toetsenist en adviseur. Al samenwerkend werden we goede vrienden. Ik zet voor het album mijn beste beentje voor, en probeer mijn lat zo hoog mogelijk te leggen na de releases van Slam, Joe Claussell en de op mij immens invloedrijke lp's Vince Watson's op het label. Het album moet in het late voorjaar of de vroege zomer van 2012 uitkomen.’

DJB: Is dit je belangrijkste focus, of kunnen we de komende tijd nog meer releases verwachten?

‘Naast mijn werk voor Ibadan en These Days, wat de belangrijkste labels zijn waar ik mij nu op richt, heb ik een paar mooie aanbiedingen gehad van nieuwe en oudere labels voor origineel materiaal en remixen. Ik ben net klaar met mijn remix van Andrade's 'Dancing' die januari op Back & Forth uitkomt. Er zullen nog wel wat singles op andere labels uitkomen in 2012.’

DJB: Wat is het idee achter de podcast die je hebt gemaakt?

‘Als je me drie verschillende keren om een podcast voor DJBroadcast had gevraagd, zou je steeds een compleet andere stijl tracks krijgen. Mijn concept was gewoon om een Todd Terry-, een Carl Craig- en een Staccato Du Mal-plaat in de zestig minuten te mixen. Zo doe ik het altijd. Er is altijd een element van fun en de drang om te entertainen, maar ik ben nooit bang om welke track dan ook te voorschijn te halen als ik voel dat ie zou kunnen werken op de dansvloer. Dat was dan ook mijn leidraad bij het samenstellen en mixen van deze podcast en ik vond het heel leuk te doen. Geniet ervan!’

Tracklist:

1. Cajmere featuring Derrick Carter - ‘Dream Staten’ (Cajual)
2. DJ Duke - ‘Love Don’t Come Easy (Duke Rock Mix)’ (Power Music)
3. Romanthony - ‘Falling From Grace (Murk Dub)’ (Paramodo)
4. Todd Terry - ?
5. Inner City - ‘Groovin’ Without a Doubt’ (KMS)
6. Vince Ailey - ‘Project 8257’ (Stickman)
7. Ghetto Brothers - ‘Ghetto Disco’ (Clone Royal Oak)
8. Hot Chip - ‘One Life Stand (Carl Craig PCP Remix)’ (EMI)
9. Abstraxion - ‘Jus’ Acid’ (Different)
10. Legowelt - ‘Poverties Paradise’ (Echovolt)
11. Staccato Du Mal - ‘Muren Fade’ (Weird)