DJB Report: Melt!

Wednesday 20 July, 2011

Sinds enige jaren is het Melt!-festival, georganiseerd bij de DDR-zandafgraving bij Ferropolis in Oost-Duitsland, ook bij de westerburen bekend. Nooit eerder leken er zo veel Nederlanders de weg naar Greafenhaenichen te vinden.

Door Melle van den Berg
Beeld door Vanya Pieters

Dit jaar werd tijdens Melt! de twintigste verjaardag gevierd van de oprichter, muziekblad Intro (voorpagina-artikel: “Casper will deine Mutter nicht ficken”). Het festival zelf beleefde zijn veertiende  editie, met een bekende afwisseling van goddelijk en afschuwelijk weer. Melt! wordt gekenmerkt door een (voor Duitsland) unieke combinatie van dance en indiemuziek, en is dankzij de unieke locatie en ontspannen sfeer al jaren een trekker voor publiek dat op zoek is naar een ontspannen festival, dat wel drie dagen flink  doorgaat. De laatste jaren is de nadruk in de programmering meer op dance komen te liggen, en het publiek groeit mee met deze beweging.

Het festival kent op vrijdag zijn beste dag. Het Big Wheels podium kent op die dag een rij krakers als Fritz Kalkbrenner, Miss Kittin, Carl Craig en Gui Boratto. Op het door Modeselektor gecureerde podium aan het strand trapt Jamie Woon op vrijdag af, gevolgd door onder andere Apparat en Gold Panda. In de Introtent is er met Little Dragon, Foster the People Noah and the Whale en Iron & Wine de mogelijkheid om alle festivalfavorieten van dit jaar mee te pakken. Uiteindelijk maakt Crystal Fighters het meeste indruk, met een show die visueel en geluidstechnisch iedereen wakker krijgt. Dat mag ook: het is intussen 3 uur ‘s nachts, dus Melt! begint lekker op te warmen. Na de afsluitende show van Boyz Noize rond 5 uur ‘s nachts breekt het ochtendgloren aan en kan er de hele dag doorgegaan worden bij de 24-uurstent.

Genoeg verbrande koppen dan ook op de zaterdag, terwijl het intussen al 30 graden is. Genieten dus, al is de line-up op deze dag aanmerkelijk minder aansprekend. Genoeg acts met rare outfits (Monarchy) of vintage-look (Patrick Wolf), maar een band als These New Puritans begint een half uur te laat en valt live vies tegen. Voor de liefhebbers van brave gitaarpop komen Beady Eye en Editors langs, liefhebbers van jeugdsentiment kunnen naar de bak herrie van Atari Teenage Riot en de industriele electro van DAF. Allemaal behoorlijk slaapverwekkend, en een zorgelijk vooruitzicht voor het popgedeelte van het pop- en dancefestival.

Gelukkig komt de danceprogrammering te hulp. Cosmin TRG en Âme excelleren, terwijl Koze, Siriusmo en M.A.N.D.Y. vakwerk leveren. Hoogtepunten zijn de live-acts van SBTRKT en vooral Totally Enormous Extinct Dinosaurs (TEED). Wie afreist naar Ferropolis weet dat hij niet kiest voor een luxe leven, het leven in de steenkoolmijnen die hier lagen was niet makkelijk. Ter ere hiervan heeft TEED om 4 uur dan ook een drietal synchroon dansende dames meegenomen, die hun uiterste best deden om de titel Hardest Working Band in Show Business te verdienen. In een moordend tempo omlijsten ze de beats met een parade van opblaasdinosaurussen, linten, en meerdere outfits. Een echte show dus, al moest het publiek er wel tot 4 uur ‘s nachts op wachten.

Op zondag lijken de danceliefhebbers af te taaien, en dat valt met een blik op de programmering en de wolken ook wel te begrijpen. Melt! kent net als andere Europese Zomerfestivals een uitgebreide traditie van verregende dagen en ditmaal is de zondag aan de beurt. Een strakgrijze lucht bevestigt alle bange vermoedens: dit wordt een dag met alleen maar regen. Gaandeweg verandert ieder plekje dat niet bekleed is met asfalt in een modderpoel, maar dat mag de sfeer bepaald niet drukken.

José Gonzalez pruttelt wat met zijn akoestische gitaar, en The Knocks bewijzen zich als het Safri Duo van 2011. Katy B mag op het hoofdpodium bewijzen dat je maar twee hitjes nodig hebt om de sfeer er alvast goed in te krijgen, maar de dag komt pas echt op gang als de Cold War Kids eindelijk eens een strakke liveshow geven. Architecture in Helsinki weten hun wat brave platen te overstijgen met een heerlijk vrolijk optreden. Dubsteppers Chase en Status doen hun knallende optreden op T in the Park van vorig weekend nog eens dunnetjes over, terwijl Ben Klock en Richie Hawtin zich meer dan prettig onderscheiden op het DJ-podium. Zo wordt het dus, ondanks de regen, een heerlijke dag, en kunnen we vol goede moed de file terug naar Nederland in. De officiele afsluiter is Pulp, die een concert van anderhalf uur geven. De band heeft geen enkel nieuw nummer en laadt dus (tien jaar na “We love Life”) de verdenking op zich om goed binnen te willen lopen. Jarvis Cocker is in ieder geval zeer vrolijk: "On my tea bag earlier today it said: act, don't react. I believe that teabag. That's a profound teabag."