DJB Report: Filmfestival Rotterdam: vergeet nooit je Zwitsers zakmes

Saturday 29 January, 2011

127 uur vastzitten in een spelonk, zonder uitzicht op redding. Dat zuigt. Maar levert het ook een spannende film op? Wel als je Danny Boyle heet.

Tekst: René Passet

Vrijdag moest ik voor het eerst de brug over voor een film. De Erasmusbrug. Dat is iets nieuws voor veel festivalbezoekers, die de afgelopen veertig jaar niet buiten het stadscentrum hoefden voor hun cinemawonderland. Maar sinds Lantaren/Venster hun gezellige maar ietwat verouderde theater aan de Gouvernestraat verruilde voor een hypermodern en spierwit gebouw op Zuid, moeten veel liefhebbers de Maas oversteken. Ook tijdens het filmfestival.

Tien minuten fietsen door de winterkou is niets vergeleken met de ontberingen die Aron Ralston (James Franco) moest doorstaan. De jonge avonturier en bergbeklimmer komt tijdens een solotrip met zijn arm vast te zitten in een spelonk. Waarna het 127 uur duurt voordat hij uiteindelijk besluit zijn eigen arm af te zagen om los te komen. Vandaar de titel die Danny Boyle aan z'n nieuwste film gaf: 127 Hours.

Het is een waar gebeurd verhaal en ik weet nog hoe ik huiverde toen ik het in 2003 in de krant las. Wat een held ben je dan, dacht ik toen. Maar Aron is helemaal geen held, realiseert hij zich na de derde dag. Hij is zo egocentrisch, overmoedig en stom. Zo vertelde hij niemand (maar dan ook niemand) waar hij naar toe gaat. En nam hij geen mobieltje mee. Redding is ver weg.

Leuk en aardig allemaal, maar een film maken over iemand die vier dagen vastzit onder een steen, dat klinkt natuurlijk niet als spannende cinema. Tenzij je Danny Boyle heet. Want de Britse regisseur liet met Slumdog Millionaire, Trainspotting en 28 Days Later al eerder zien dat je met snelle montage, verzadigde kleuren en ongewone camerastandpunten in ieder verhaal vaart kunt brengen. Zelfs rond een beknelde bergbeklimmer.

Terwijl Aron vast zit, leren we hem kennen. In korte flashbacks, die gaandeweg steeds hallucinerender worden. Want zijn water raakt natuurlijk op en eten had 'ie sowieso nauwelijks bij zich. Aron is inventief en maar vervloekt zichzelf dat hij z'n Zwitserse zakmes thuis heeft laten liggen. "Koop geen Chinese multitools", verzucht hij dodelijk vermoeid in de videocamera die hij wel heeft meegenomen. Toch blijkt dat botte mesje uiteindelijk z'n redding.

Boyle bewijst na Slumdog Millionaire opnieuw dat hij tot de allergrootste Britse filmmakers behoort. Met een knappe, inventief gemonteerde film over een statisch onderwerp: een overmoedige jongen die dagenlang bekneld zit.
 
127 Hours draait zaterdagavond 29 januari om 21.15 uur in de Rotterdamse Schouwburg en op vrijdag 4 februari in Lantaren/Venster 1. Vanaf 24 februari draait de film in de Nederlandse bioscopen. Donderdag 3 februari draait de film op een geheime locatie tijdens de Jameson Film Experience.