3SAE Audiobot Competition: Steve Rachmad

Thursday 4 November, 2010

Voor een nieuwe sessie van de SAE Audiobot Competition begeven we ons naar de studio's in Amsterdam Noord, waar we ons de vorige keer nog vonden in gezelschap van Patrice Bäumel. Deze keer pakken we het aan vanuit een heel andere hoek. Geen melodieuze house producer, maar een rasechte technoproducer. Steve Rachmad is zijn naam, waarschijnlijk heb je wel eens van hem gehoord.

Tekst: Michael Oudman
Beeld: Lianne van de Laar

Het laatste beeld dat ons van de vorige sessie in de studio's in Noord is blijven hangen is een Patrice Bäumel die glibberend en glijdend op zijn fiets een weg zocht naar de pont die hem weer aan de - vergeef mij - goede kant van het IJ moest brengen. Hoe anders is het nu, bomen zijn groen, roze en wit, en de slippers zijn weer onder de bank vandaan gehaald. Niet dat het veel invloed zal hebben op de sessie, die grotendeels 's avonds plaats vindt, afgesloten van alle daglicht.

Eigenlijk bestond de sessie uit twee delen. Iets dat niets te maken had met de kwaliteit van de muziek, maar met het overzetten van de bestanden van de computer met cubase van de winnaar - Roel Mol - naar de SAE computer, waarop protools geïnstalleerd is. Ondertussen valt het Steve op dat de Genelec monitors op hun kop staan in de studio. Marco Antonio Spaventi - studio engineer - legt uit: "dat is vanwege de stand ten opzichte van je oren. In deze studio is dat optimaal als we ze verkeerdom plaatsen".

Emanuelle
De track die Steve onder de loop gaat nemen is Emmanuelle van Roel Mol - artiestennaam Ruly Moll. Als Roel aan Steve vraagt hoe hij normaal te werk gaat, heeft Steve een duidelijk antwoord. "Ik houd me niet aan bepaalde regels. Als ik iets doe, en het goed klinkt, dan is het goed. Ik doe alles op gehoor en gevoel." Uiteraard volgen er onvermijdelijke discussies over hardware en software, en de verschillende merken. Volgens Marco is Protools een legende, omdat het er al is sinds de overgangstijd van DAT naar harddisk. Een dikke twintig jaar geleden. Als Roel vertelt dat hij veel geluiden eerst door een mixer haalt, vraagt Steve wat voor mixer. Dat blijkt een Behringer te zijn. Niet goed, volgens Steve. "Oh nee! Geen Behringer gebruiken! Soms draai je een kwartslag aan de knoppen, maar dan gebeurt er helemaal niets! Hij lijkt misschien qua uiterlijk op een Mackie, maar daar houdt elke vergelijking op!"



Wanneer eindelijk alle sporen zijn ingeladen, gaat het al snel over de schier oneindige hoeveelheid sporen die Roel gebruikt heeft voor de track. "Ik gebruik altijd meerdere lagen drumkicks omdat ik het anders niet goed genoeg vind klinken." Steve kan het niet na laten om ten gunste van analoge apparatuur nog een opmerking te plaatsen. "Ha, met een 909 is dat wel anders. Die gaat qua dynamiek lekker overal overheen!" Pas na het benoemen van alle sporen is eigenlijk pas duidelijk dat er veel te veel sporen zijn gebruikt. Steve: "Ik heb helemaal niet gehoord dat er zoveel geluiden in zitten. Het zou goed kunnen dat al de sporen elkaar weg hebben gedrukt." Daarnaast valt het Steve op dat sommige dingen niet helemaal recht in de mix zitten, waardoor een dj het tijdens het mixen erg lastig zal krijgen om de boel gelijk te laten lopen. Marco wil knopen doorhakken, en zegt "we moeten nu gaan bekijken wat we willen houden. In plaats van meerdere sporen te gebruiken, kunnen we beter met reverbs gaan werken." Steve is het er niet helemaal mee eens. "Meestal is de goedkoopste fysieke reverb al beter dan de duurste software. Dat laat je slechts denken dat er een ruimtelijk gevoel is, maar dat is er helemaal niet." "Mee eens," zegt Marco. "Maar deze krijg je alleen als je deze enorme mengtafel koopt, en deze is echt heel goed."

Het einde van de eerste sessie komt in zicht, en de heren beginnen vast wat met EQ-en. Roel vindt het erg lastig omdat het vooral een kwestie is van heel veel luisteren. Steve doet dit soort dingen liever op hardware dan met software. Uiteindelijk, als de avond afgesloten wordt zijn van de drie initiële kicks nog maar anderhalve kick over, en heeft de 909 het veld moeten ruimen voor een 808 hi-hat. Net wat meer swing, net wat meer funk. De overall conclusie is in elk geval dat er veel te veel sporen waren.

Dag 2
Als de tweede dag begint, en we met zijn allen aan een flesje cola staan te lurken zegt Roel enthousiast dat hij de track wel ongeveer 1000 keer geluisterd heeft. "Daarna heb ik geprobeerd om de trucjes ook op andere tracks toe te passen, maar het gaat nog steeds niet zoals ik zou willen." Geen tijd te verliezen dus, en snel aan de slag met de track. Om te beginnen luisteren we nog een keer helemaal naar de track zoals die na dag één geëindigd is, en Marco heeft meteen een oordeel klaar. "Je mist iets bruisends, we gaan werken aan de klankkleur en aan de reverb." Maar die reverb wordt door Marco niet zomaar gebruikt. Door het gebruik van een compressor blijft de reverb consistenter klinken, waardoor het ook wat natuurlijker klinkt.

Terwijl er geëxperimenteerd wordt met reverbs, komt het gesprek onwillekeurig toch weer terecht op analoge gear. Marco heeft namelijk een prangende vraag voor Steve. "Heb je het wel eens gehad dat wanneer je aan een paar knoppen draait, je een geluid krijgt waar je niet meer mee kunt stoppen? Ik had het gisteren, zo'n soort geluid waardoor je je voelt als een astronaut in de diepste krochten van de ruimte!" Steve knikt instemmend. "Ik was ooit eens bezig met filters, die ineens een soort diep FM geluid voortbrachten. Ik kreeg kippevel, zo onverwacht, zo diep!"

Terwijl bediscussieerd wordt of een element dat in de eerste sessie het veld heeft moeten ruimen toch niet terugkomt in de mix, zegt Steve dat elke keer dat je een track luistert, je een andere mening kan hebben over de track. "Als dit één van mijn tracks was, had ik hem nu trouwens al opgedeeld in twee tracks. Eén meer orgelgedreven, één meer bass gedreven. En damn, dat meen je niet! Nu hoor ik ook nog Throw van Paperclip People er doorheen!" Ik hoor het inderdaad ook, maar pas als Marco één voor één wat sporen uitzet. "We kunnen er ook een dub versie van maken" vindt Marco.



Overzicht
Het grootste knelpunt van de dag blijkt een effect te zijn, dat maar niet uit wil gaan. Volgens Roel is alles uit, maar Marco en Steve zijn er van overtuigd dat er ergens nog wat aan staat. Als ze met zijn drieën in Roel's laptop duiken blijkt dat er nog 5 effecten aan te staan. Voor Steve lijkt het daardoor alsof er twee dingen over elkaar lopen. Marco vindt het een knap staaltje effect design. "Je hoort niet waar de loop ingezet wordt! Erg fraai!" Steve kan het niet na laten om nog eens te benadrukken dat het belangrijk is om overzicht te houden, en dus niet te veel sporen te gebruiken.

Als er een keuze in baslijnen gemaakt gaat worden, legt Steve uit dat kanalen met elkaar communiceren. "Als je een kanaal naar beneden haalt, terwijl het met een ander communiceert is de synergie weg, dan stoppen ze met praten." Terwijl Marco bezig is met finetunen van delays vraagt Roel aan Steve hoe hij dit soort dingen met hardware doet. "Gewoon, live in één take opnemen. Daardoor kun je soms, als iets fout gaat, ook niet exact de track zo naspelen als je de eerste keer deed."

Ondertussen slaat bij alle aanwezigen de vermoeidheid genadeloos toe. Steve heeft een Jetlag, en de rest van de aanwezigen heeft allemaal al een hele dag hard werken achter de rug. Na nog wat laatste punten op de "i", wordt de boel nog eenmaal gecompressed voordat we er een eind aan brijen. Zowel Steve als Roel hebben een hoop nieuws geleerd, en ook uw redacteur kan weer wat vaker meepraten tijdens technische verhalen.

Ruly Moll - Emmanuelle (DJB before) by studio moll Emmanuelle protools mix (DJB after) by studio moll