2DJB Weekly: De wereld in je broekzak
Friday 20 August, 2010
Ik heb het idee dat ik de hele wereld in handbereik heb. Als kind van deze tijd Twitter, Facebook en surf ik er op los. Sinds kort heb ik een Smartphone en past mijn virtuele leven ook in mijn broekzak. En niet alleen in die van mij, steeds meer mensen vallen in de greep van iPhones, Blackberry's of wat dan ook. Zinloze/volle informatie de wereld in helpen is nog nooit zo makkelijk geweest.
Door Claire van der Hall
Foto door Alexander Grootgeschapen, links achterin, daar wordt getwitterd!
Ik ga er van uit dat de bezoeker van DJBroadcast regelmatig een feest bezoekt. Jij staat met je handen in de lucht, je in te leven in de muziek, staan zo drie mensen om je heen te sms'en, Twitteren of weet ik wat. Het feest gaat niet 'los', het publiek springt niet collectief uit zijn dak. De mobiel is altijd in handbereik. Zo niet om wat te typen, dan wel om te checken of je geen gemiste oproepen hebt of hoe laat het is.
Onlangs stond in een reactie onder het befaamde en beruchte GHB-draken Weekly van Chris Helt "met z'n 20-en en iedereen is alleen". Dankzij de mobiele telefoon heeft iedereen ook zijn eigen wereld in zijn eigen broekzak en schroomt zich er niet voor daar in gezelschap in te duiken. Laatst zat ik op een terras met een viertal en iedereen had zijn Blackberry vast. Onzeker haalde ik die van mij ook maar tevoorschijn, geen idee wat ik er op moest doen. Ik startte Twitter op en zag dat één van mijn tafelgenoten had bericht dat hij gezellig in het zonnetje zat. Dat van dat zonnetje begreep ik, als het gezellig was geweest, had hij zijn mededeling ook hardop kunnen zeggen.
Want in ons virtuele leven is het leven altijd mooi. Dat je een kutdag hebt, huilt onder douche of je mammie mist, Twitter je niet de wereld in. Mocht je dit toch als statusupdate op Facebook zetten, kun je er van uit gaan dat iedereen je in het hokje 'aansteller' zet en zijn hoofd schudt. Je plaatst liever een berichtje over de pendelbus naar Lowlands, een klacht over festivalbier en de scheerlijn waar je net over bent gestruikeld. Twitpic erbij, leuk voor de thuisblijvers.
Of niet? De statusupdates en Tweets van anderen vormen ook een bron van onzekerheid. Dankzij locatieapp Foursquare zie je waar een ander incheckt. Waarom zitten die twee vrienden van je samen in de kroeg? Waarom is jou niks gevraagd? En wat hebben anderen een leuk leven. Gisteren gingen ze naar de club, vandaag zitten ze in het Vondelpark en daarna gaan ze naar een comedy show. En jij zit op de bank met de kat op schoot, hun tweets te lezen.
Misschien toch nog even naar de club gaan en vanaf de dansvloer twitteren hoe te gek het daar is. Hoef ik niet dit weekend tenminste geen duizenden gezellige Lowlands tweets lezen.
(Overigens ben ik geen haar beter. Wil je weten hoe spannend of saai mijn leven is, volg me op @clairereports)
Comments
Wat resulteert in het soort gesprekken als:
"Ik was deze zomer op het Dour-festival met die en die en die en toen..."
"Ja, dat weet ik, ik heb de foto's gezien..."
Sowieso is dat volgens mij een verschijnsel van deze steeds kleiner wordende wereld; dat je over sommige mensen die je nog nooit ontmoet hebt meer weet dan over je eigen familie.
Heel interessant, maar ook een beetje treurig.
Ayo technology...

