6DJB report: Ruigoord Weekend

Tuesday 15 June, 2010

Zweven, improviseren, loslaten, rollebollen en zagen. Zo zouden we de happenings op Ruigoord Weekend kunnen omschrijven. Mensen die geen benul lijken te hebben van de wereld die er is buiten het dorp tussen de windmolens en enorme witte ronde olietanks. En dat is ook meteen de kracht van Ruigoord. Het is geen festival, geen doorsnee party, maar een creatieve gathering, een viering van het leven. Zo afgelegen als het ligt, zo uniek is de sfeer die de mensen er samen creëren.

Tekst: Mariska Gunsing
Foto's: Gabriëlle Koster

Geheel in stijl reden we naar Ruigoord met een Volkswagen T1 in het scherm van onze Belgisch sprekende TomTom. De grote tip na deze trip: vertrouw nooit een Belgisch sprekend navigatiesysteem, aangezien we ons opeens in Nieuw Vennep bevonden, terwijl we toch echt van de andere kant van Noord Holland kwamen. Bleek er ook een Ruigoord in Rotterdam te zijn...

Blij dat we het gevonden hadden, huppelden we met onze nog onbekladde regenlaarzen (ja, we hadden de raad van Isis opgevolgd) naar de camper/kassa. Daar werd ons aangeraden vooral overal een kijkje te nemen en niet bang te zijn ergens zomaar naar binnen te lopen. Want Ruigoord Weekend barstte van de geheime plekken en bijzondere workshops.

Naarmate de zon verder zakte, verzamelden steeds meer mensen zich om het kampvuur schuin tegenover het kerkje. Djembés, sambaballen, een saxofoon, een mondharmonica, opeens kwamen overal instrumenten vandaan. En daar gingen ze. Wat een improvisatievermogen. Hoe later de avond, hoe meer mensen hun andere kant lieten zien. Sommigen ontpopten zich als ware buikdanseressen, anderen deden gewoon hun ding zonder dat ze zich iets aantrokken van anderen of van de muziek. We raakten in gesprek met Ludo, oud-burgemeester van Ruigoord. Hij vertelde ons dat je hier niet vandaan kunt komen, maar dat je hier naartoe komt en niet meer weg wil. "Voor veel artiesten is dit dorp een verslaving. De mensen leven hier enkel op gevoel en besef."

Zagen in de kerk
Genoeg gezweefd. Tijd voor het betere zaagwerk door Rus in de kerk. Tegen de kerk stond een time-table, maar volgens Ludo moesten we die maar vergeten, aangezien tijd niet bestaat op Ruigoord. Het was voor ons dan ook erg lastig te zien wanneer wie het van wie overnam. Wel bijzonder om in een kerk los te gaan op knetterharde techno, terwijl je als kind geregeld iedere zondag netjes meezong met de Latijnse liturgie. Weer geheel trouw aan het hippiegevoel, waren de wanden van de kerk versierd met een liquid light show. Fu Shu, bestaande uit Jasper van Rauwkost en Marijn G, gingen live door met veel samples en diepe vocals. Toen was daar Daniël Zuur. En zuur was zijn setje zeker niet, eerder energiek. Het geluidssysteem kraakte van genot, wat eigenlijk geen al te best teken is natuurlijk. Mcecile boog de beats vervolgens naar house, waarop we de vuistjes verruilden voor zwoele heupbewegingen. De live percussie gaf de zomerse sfeer een extra dimensie.

Het openingsnummer van Arjuna Schiks bracht het echte Ruigoord gevoel naar een volgend level. Toen we de kerk pompend verlieten, ontdekten we bij de 'kabouterhut' nog een 'stage'. Er was een doorzichtig doek om de booth gespannen en er leken van alle kanten psychedelische klanken te komen. Omdat we nog een stukje naar huis moesten rijden, besloten we niet tot het eind (maar liefst 9.00 in de vroege ochtend) te blijven. Wat betekende dat we de sets van Isis, Egbert Jan Weeber en Jan Liefhebber nog voor een andere keer tegoed houden. Maar het Ruigoord Weekend gevoel, dat bleef nog wel een paar daagjes bij ons hangen.