5DJB Retrobak: Quazar - Seven Stars (Go Bang!, 1991)

Saturday 5 June, 2010

In 1991 was de term dance nog nauwelijks in gebruik. Iedereen had het over techno en house, en die woorden werden vaak door elkaar gebruikt. Onderscheid tussen mellow en hardcore bestond nog niet, álle clubtracks waren house (of techno) en in de clubs hoorde je The Prodigy naast Masters At Work naast Frank de Wulf - alles door elkaar dus. In 1991 brak house in Nederland door vanuit de clubs naar de radio en het grote publiek. En datzelfde jaar verscheen ook het eerste Nederlandse house album, Seven Stars van Quazar. Tevens een van de eerste house langspelers ter wereld.

Door Alfred Bos

Quazar was het geesteskind van Gert van Veen (a.k.a. MC) en Erik van Putten (Eric Cycle). De eerste berichtte als muziekjournalist in de Volkskrant over de muzikale en life-style  revolutie die vanaf de zomer van 1988 door de Randstedelijke en iets later ook provinciale clubs woedde. En wat ligt er dan meer voor de hand dan om de daad bij het woord te voegen, helemaal als je afgestudeerd musicoloog en praktiserend muzikant bent? Van Veen ging dus clubmuziek produceren en maakte in 1989 met Corné Bos en Eddy de Clerq als A-Men de track Pay The Piper. Die geldt als de eerste in Nederland geproduceerde house track, al kan Rotterdam via Peter Slaghuis die eretitel ook claimen.

Na de A-Men volgden tracks als Allah Hoo (onder de naam Mecca: Van Veen, De Clerq en Van Putten) en Dish & Tell, dat verscheen via het pseudoniem House Of Venus waarachter wederom Van Veen, De Clerq en Van Putten schuilgingen. Track nummer vier was Seven Stars, ditmaal onder de naam Quazar - Eddy de Clerq was andere dingen gaan doen. Seven Stars verscheen in de nazomer van 1990, toen house nog een pril fenomeen was, en deed het voortreffelijk in de clubs. En niet alleen in Nederland.

Conceptalbum over clubnacht
Toen deden Gert van Veen en Erik van Putten iets geks. Iets wat in de wereld van anonieme clubtracks van producers op zolderkamers hoogst ongebruikelijk was: ze gingen optreden onder de naam Quazar. Een house band op het toneel? Dat had in 1991 nog niemand geprobeerd. Met zangeres Farida Melville debuteren Van Veen (toetsen) en Van Putten (bas) op het podium van de Amsterdamse club Roxy. En ze trekken door Nederland, langs het clubcircuit, waar het publiek aanvankelijk onwennig reageert op deze pop-act van de toekomst.

Toerende bands maken doorgaans ook langspeelplaten en in november komt Quazar met opnieuw een primeur: een album. Gesneden koek anno nu, maar in 1991 bepaald exotisch. En nog verrassender, Seven Stars is geen verzameling losse clubproducties, maar een heus album met een spanningsboog en een overkoepelende sfeer. Het is zelfs een conceptalbum, dat een clubnacht verklankt zoals die door Van Veen wekelijks werd ervaren. Seven Stars is een muzikale reis naar het einde van de nacht.

Onweer
Het album opent met (FF Into) The Future, de voorbereiding voor de reis naar een alternatieve wereld, het nachtleven, waar de toekomst al is begonnen en verlichte geesten hun verlossing van geloof, carrière en verplichtingen vieren met geestveruimende middelen en dito muziek. Last Train To Paradise: met de laatste trein van Utrecht naar Amsterdam, voor een nachtje stappen. En zo gaat het door: dieper de nacht in, waar de nachtvlinders vliegen en de geest uitwaait, tot de zon opkomt en de club leegstroomt. De slottrack heet Day-Glo. Het is weer dag en de zonnebril kan op. Maak daar van: moet op.

Van Veen putte letterlijk uit eigen ervaringen. En zijn geluidsbibliotheek. Diverse tracks bevatten omgevingsgeluid: de treinen van Amsterdam CS, het record onweer van 11 juli 1991, een protestmars in de hoofdstad, de dj van Amsterdam FM, een interview met de Amerikaanse LSD goeroe Timothy Leary, de branding van de Adriatische Zee. Van Veen over het album: "In Seven Stars zitten geluiden die niet uit de synth komen, het zijn gitaren. Voor mij was het logisch om te sampelen uit mijn eigen muzikale verleden, ik had een bibliotheek aan geluid."

De track Seven Stars is een stone-cold classic en een vroeg voorbeeld van de hardere techno waarmee de tweede golf dance producers, die van het Europese continent, zich zou onderscheiden van Detroit techno. Het album Seven Stars is een mijlpaal: ruim voor grote jaren '90 dance acts als Underworld, The Chemical Brothers of Leftfield kwam Quazar met een album dat de clubcontext van dansmuziek ruim overschreed. Quazar liep zo ver voor de troepen uit dat je hun verkennersrol bijna zou vergeten.

Quazar - Seven Stars