5 DJB Retrobak: Lil' Louis & The World - From The Mind Of Lil' Louis (ffrr, 1989)
Thursday 25 March, 2010
Iedereen kent ze, dj's die met droge ogen beweren 'echte house' te draaien terwijl de minimalmeuk uit hun laptop klotst. Mag allemaal, maar wie 'echte house' wil horen, kan zichzelf geen groter genoegen doen dan From The Mind Of Lil' Louis nog eens op te leggen. Tijdloze muziek en méér house dan dit wordt het niet.
Door Alfred Bos
We zouden hem bijna vergeten voor deze Retrobak rubriek. From The Mind Of Lil' Louis is dik twintig jaar oud, maar klinkt nog steeds actueel. Nee, niet eigentijds. Daarvoor is de studiotechnologie de afgelopen twintig jaar te zeer verbeterd. Maar wel actueel, want door alle modes en trends heen blijft het klassieke housegeluid recht overeind - net als zijn voorloper disco - en het weigert te wijken voor hypes. En klassieker house dan oldschool krakers als French Kiss en Blackout is er nauwelijks te vinden.
Dus wat is er retro aan Lil' Louis en zijn half dozijn club classics? Zo'n twee maanden geleden draaide de man uit Chicago (en later New York) in Amsterdam voor een zaal met publiek dat voor een deel nog niet eens was geboren toen hij de Nederlandse hitparade aanvoerde en die zaal kolkte van plezier. Waarmee we willen zeggen dat het niet uitmaakt of het 1989, 1998 of 2010 is - French Kiss blijft zo fris als een hoentje. Het is de kraker der krakers. Het volkslied van de wereldwijde House Nation.
Muzikale tongzoen
French Kiss stamt uit de zomer van 1989, toen house nog heel erg nieuw en een underground fenomeen was. Des te opmerkelijker dat de track - inclusief suggestief damesgehijg - dagelijks op de radio te horen was, althans in Nederland want de Britse BBC deed nog aan preutsheid. Het werd een hit in Engeland (nummer 2), Duitsland (nummer 2) en Nederland (twee weken nummer 1). Het gevolg was dat het überhippe clubgeluid uit Chicago plotseling ook bekend was bij een generatie die leerde slijpen op George Bakers Una Paloma Blanca. Oma's en hun kleinkinderen, ze vinden elkaar bij de muzikale tongzoen van Lil' Louis.
Lil' Louis is dus de Elvis Presley van de house generatie. Temeer daar hij het eerste volwaardige house album maakte. Toen French Kiss in die rare zomer van 1989 - denk aan de politieke reuring in China en het voormalige Oostblok, de val van de Muur in Berlijn dat najaar - de West-Europese hitparades bestormde was house een virus dat zich via 12 inches verspreidde. House albums bestonden niet, tot From The Mind Of Lil' Louis in de winkels verscheen. Nog een reden waarom het een bijzondere plaat is.
Prince
Maar los van de opmerkelijke context, de belangrijkste reden dat From The Mind Of Lil' Louis een muzikale mijlpaal is schuilt in de groef van de plaat, in de muziek. Die is briljant. French Kiss is geen toevalstreffer, maar een (niet dé) parel in een ketting van tijdloze clubtracks. Het album telt meerdere singles en tracks die indertijd wekelijks in de clubs te horen waren. I Called U met zijn dreinerige vrouwenstem; de minimale house track Wargames (en B-kant van French Kiss); het volkomen maffe Blackout. Draai ze rond piektijd in een volle club en de gekte is totaal. Extase uit zwart plastic. Niet één maar elf keer (en twaalf op cd, It's The Only Thing is cd-only).
Toen ik From The Mind Of Lil' Louis voor het eerst hoorde, moest ik onmiddellijk aan Prince denken. Zelfde geile vibe, zelfde zin voor muzikaal avontuur, zelfde spel met verwachtingen bij de luisteraar, zelfde lak aan conventies. Maar dan in electronische vorm. Ik hoorde Prince en ik hoorde de toekomst. Lil' Louis leek het estafettestokje over te nemen van de kleine reus uit Minneapolis. Dat liep anders, zowel voor Prince als voor Louis Burns. Maar wat maakt het uit, want wie zo ver op de ontwikkelingen vooruit loopt, is twintig jaar later nog steeds de 'toast of the party'. Gáán met die Blackout.
Lil' Louis - Blackout (Phase 1)
Links
Comments
het plezier en de originaliteit spat er vanaf
ook heel tof dat er naast behoorlijk abstracte electronische muziek en geile house ook doodleuk een paar ballads en een blues nummer op staan
heb het (net als Afred) ook altijd heel jammer gevonden dat Lil Louis na dit album niet echt een stijgende lijn (zowel muzikaal als qua bekendheid) heeft kunnen volhouden
had inderdaad ook het gevoel dat hij 'de Prince van de house' (vergelijkingen zijn altijd wat stom, maar deze klopt in zeker zin wel: beiden waren geil, funky en OOK populair en toch vooruitstrevend) had kunnen worden
2 maanden geleden in Paradiso was erg vet. En ik ben pas 20 jaar!
Ken het nummer french kiss wel en toen hij die draaide brak de tent inderdaad los

