2 SAE Audiobot Session: Patrice Bäumel en Johan Schippers

Tuesday 23 March, 2010

Als ik de SAE Studio's in Amsterdam Noord binnenstap en twee mensen reageren als ik het woord DJBroadcast laat vallen, twijfel ik even wie de engineer is en wie de winnaar. Waar alle eerdere deelnemers midden twintigers waren, is Johan een volwassen, grijzende man. Dat verwacht je niet. Enfin, vooroordelen opzij schuiven en hop de studio in. Qua enthousiasme zit het in elk geval net zo goed als bij eerdere deelnemers. De engineer die vandaag de heren Schippers en Bäumel door het SAE woud zal loodsen, is Marco Antonio Spaventi.  

Door Michael Oudman

Beeld: Lianne van de Laar

"Ik heb juist jouw track gekozen omdat hij zo anders is dan de andere tracks. Veel andere inzendingen klonken erg hetzelfde. Het gebruik van geluid en de akoestische elementen spraken me erg aan", legt Patrice uit aan Johan - artiestennaam Josoon. Johan knikt begrijpend, en legt uit dat de tenor gitaar en akoestische gitaar live zijn ingespeeld. De rest van de track is opgebouwd uit loops of samples, soms ook van andere eigen tracks. Patrice kijkt tevreden, neemt plaats achter het bureau en gaat gelijk aan de slag; hij beluistert en benoemt elk spoor. "Er is in elk geval genoeg materiaal om mee te werken. Het is nu de bedoeling om spanning in de track te gaan opbouwen." Johan is nieuwsgierig naar de werkwijze van Patrice en wil hem eigenlijk carte blanche geven. "Ik ben een liedjesschrijver, en ik maak soms melodietjes die ik leuk vind. Ik denk dat jij een heel andere werkwijze hebt, en ik vind dat jij dus bepaalt met welke elementen we verder gaan. Misschien houden we wel veel minder over!"

Enthousiast begint Patrice met het warpen van de losse sporen. Tot zijn verrassing klopt het tempo van de sporen beter dan verwacht. Johan glundert en roept blij naar Patrice: "Ja, dat had je niet verwacht hè!" Na goed luisteren blijkt enige vorm van fijnslijperij toch nodig, maar Patrice houdt de slijptol die onherroepelijk korte metten zou maken met elke onvolkomenheid achterwege. "Het is soms goed om de boel een beetje los te laten, op die manier blijft het menselijk". Iets wat ik als - vooral - luisteraar eigenlijk wel kan beamen; klinische tracks komen al zo vaak voorbij langs het luisterende oor van ondergetekende. De zoektocht naar nieuwe elementen voor de track leidt de heren vooral langs vele plug-ins en een flinke bibliotheek met geluiden die Patrice mee heeft genomen. Patrice waarschuwt Johan - toch ook een volleerd Ableton gebruiker - nog even over het uiterlijk van plug-ins. "Soms, als een plug-in er mooi uitziet, denk je misschien onbewust dat hij beter klinkt dan een plug-in die er slecht uitziet, maar dat is vaak niet zo!"

Cleane dynamiek

Wanneer we de losse elementen van de track beluisteren, geeft Patrice ons een kleine les in dansmuziek. Johan heeft de basgitaar lang door laten gonzen, terwijl dat volgens Patrice niet de bedoeling is. "We moeten die bas aanpassen. Voor dansmuziek is het goed om veel dynamiek te hebben. Korte, krachtige geluiden." Van dat aanpassen komt uiteindelijk weinig meer terecht, hij vliegt er namelijk uit. Patrice heeft een duidelijke mening over twijfelachtige geluiden. "Als je twijfelt of je een geluid wilt gebruiken of niet, gooi hem er dan maar uit!" En dat is wat er gebeurd. De conga's en de bas gaan rechtstreeks het cilindrisch archief in. Wat blijft zijn de gitaar en de piano die de track maken, een fm radio ruis en de pads. Beginnen zou je zeggen? Mooi niet. Patrice wil eerst een goed geproduceerde track luisteren. Het wordt Running UpTthat Hill van Kate Bush. Alle hoeken van de studio worden vereerd met een klein bezoekje van het gelegenheidsduo. Nog één keer een clubtrack checken, en de sessie kan los.

"Het mooie van muziek is: hoe simpeler hoe beter", aldus Patrice, die nog steeds druk bezig is met het warpen van de sporen. Ondertussen discussiëren Marco en Patrice wat over synths. Waarvan Patrice er eigenlijk helemaal niet zoveel heeft. "Ik heb op dit moment alleen een Nord Lead een een Micro Korg." Daarentegen is Marco een echte analoge bakken man, met een hele opslagruimte vol gear. Ondertussen buigt iedereen zich weer naar de beeldschermen, waarop de track nog steeds geduldig wacht om verder bewerkt te worden. Patrice legt wederom uit dat in clubmuziek het geluid anders het oor moet binnenkomen. "Geluid moet harder doorkomen, meer cleane dynamiek." 
 
Terwijl hij aan de slag gaat met het bewerken van de gitaarsamples, voegt hij toe: "Hoe meer lucht tussen de geluiden, hoe beter." De gehele sessie kijkt Johan bijzonder geïnteresseerd mee. Duidelijk gefascineerd door de verschillende werkwijzen tussen het maken van een pop track en een track waarmee je mensen op de dansvloer aan het bewegen wilt krijgen. Ondertussen wordt het tijd voor een kleine pauze, en we begeven ons naar de snoepautomaat, waar ondergetekende een Wasa sandwich wil pakken en een paar waarschuwende woorden van Patrice krijgt. "Die moet je niet nemen, man. Dat is écht niet lekker." Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus ik kies maar een stuk chocolade. 

Shitloads melodie

Terug in de studio gaat Patrice aan de slag met de piano. Infilteren, uitfilteren, kortom: spanning bouwen. Johan kijkt nog steeds even nieuwsgierig toe. "Waar ik normaal stop met improviseren, begin jij pas!" Na de track even in het geheel geluisterd te hebben, geeft Marco eigenlijk voor het eerst zijn concrete mening over de track. "Die piano, die moet ergens vandaan komen. We moeten hem langzaam in laten moduleren." Op hetzelfde moment trekt Patrice de conclusie dat er wel heel veel ideeën zijn, maar dat er eigenlijk helemaal niet zoveel nodig is. "Weet je wat het is, we hebben al shitloads melodie in deze track. Laten we focussen op iets wat we nog niet hebben. Misschien een hi-hat op de 16e? Dan komt er wat meer snelheid in." 
 
Na nog een kort moment van experimenteren met synths - die de track overigens veel te zoet maakten naar de zin van Patrice - moeten er knopen worden doorgehak. De klok tikt immers verder. "Laten we aan de mix gaan werken", zegt Patrice. "Er zit niets in dat ik niet leuk vind. Maar er mist nog iets. Je zou het al prima kunnen spelen op een feest, maar er zit gewoon nog meer in." Na discussie over geluid, zit het er dan toch echt op. Om ons heen gaan de lichten langzaam uit en het is tijd om er een eind aan te breien. Patrice en Johan spreken af om de track binnenkort helemaal naar wens te gaan maken. Maar voor nu is het klaar.

Check hier het eindresultaat:

Johan Schippers vs Patrice Baumel - Mysterious Chords