Filmblik: Vrouw aan de top

Thursday 11 March, 2010

Foto: Kathryn Bigelow

Het filmnieuws van de week is de Oscar die Kathryn Bigelow ontving voor haar speelfilm The Hurt Locker. Dat is pikant, want het is na drie nominaties pas de eerste maal sinds de Oscars in 1929 voor het eerst werden uitgereikt - toen nog in de Grill Room van het Hollywood Roosevelt Hotel aan Hollywood Boulevard, die van de sterren in de stoep - dat een vrouwelijke regisseur het beeldje wint. Daar waren, tel even mee, 81 jaren voor nodig.

Door Alfred Bos

Kathryn wie? Wie nieuwsgierig is geworden, kan na het explosieve oorlogsdrama The Hurt Locker zijn schade inhalen met Bigelows back catalogue. Die is bescheiden, maar perfect gevormd. Point Break (1991) is een originele thriller over een groep surfende bankovervallers (met maskers van presidenten voor het gelaat) die wordt geinfiltreerd door een surfende undercover cop. Wie goed oplet, kan hier en daar ook een Red Hot Chilli Pepper herkennen.

Strange Days (1995) is een science fiction thriller met muziek, media en politiek in de hoofdrollen, en is zeer aanbevolen. Wie last heeft van claustrofobie, kan K-19, The Widowmaker (2002) beter onbekeken laten, maar mist een onderzeeboot thriller die is gebaseerd op een hartverscheurend en waar gebeurd verhaal: over Russen en een lekkende kernreactor. Dat zijn niet al haar films, maar deze zijn met een beetje zoeken op dvd te scoren.

Daverend dynamiet
Oscar hoeft zich dus niet te schamen, nu hij in Huize Bigelow op het behang past. The Hurt Locker, die 11 februari in Nederland ging draaien, heeft naar aanleiding van het Oscar succes ook extra schermen gekregen: van vier naar elf. Die distributeur durft, zeg. Heeft het Nederlandse filmbedrijf iets tegen vrouwelijke regisseurs? Niet echt, want de komende twee maanden gaan er tien films van regisseuses in roulatie, op een totaal van 78. Dat komt neer op zo'n 13 procent van het aanbod. Daar steken Hollywood en heur Oscars bleekjes bij af.

Wie het rijtje afloopt, ziet een patroon. Vrouwelijke regisseurs hebben de neiging om films te maken over zachte onderwerpen, over emoties, familie, sociale misstanden en romantiek, al dan niet op basis van een (door een vrouw geschreven) roman. Zoals: psychische problemen (Le Père De Mes Enfants van Mia Hansen-Løve, vanaf 1 april te zien), verliefdheid (Ineke Smits' De Vliegenierster Van Kazbek: 8 april), vrouwenbesnijdenis (Desert Flower van Sherry Horman, 8 april), psychose na bevalling (Antoinette Beumers De Gelukkige Huisvrouw, naar de roman van Heleen van Royen: 15 april) en het gezin (Lost Person Area van Caroline Strubbe: 13 mei). Wie bommen wil zien klappen, kan beter gaan gamen. Of naar The Hurt Locker gaan.

Want de actiethrillers van Kathryn Bigelow steken schril af tegen het Hollandse huiskamerleed. In haar films stroomt het testosteron, spat het bloed, vliegen de kogels, beuken de vuisten en davert het dynamiet. Bigelow, ooit opgeleid als kunstschilder, is geen watje. Eerder een directe concurrent van gevierde actieregisseurs als John McTiernan (van Predator en Die Hard), Christopher Nolan (de Batman films) of voormalig echtgenoot James Cameron (Terminator, Aliens, Abyss, Avatar). Niet dat ik iets tegen films over besneden vrouwen met post-nataal eetsyndroom heb, maar die Oscar krijgt er wat mij betreft extra glans door. En doet me denken aan het motto van The Hurt Locker: "You don't have to be a hero to do this job. But it helps."

Trailer The Hurt Locker