6DJB Report: 5 Days Off, de woensdag

Thursday 4 March, 2010

Niet normaal, die line up van de openingsavond van 5 Days Off. In Paradiso althans, want in de Melkweg duurt het lang voordat de trossen echt los gaan. Verslag van een volgepropte nacht.

Tekst & foto's: René Passet

Wonky, aquacrunk, UK bass. Het zijn termen die het afgelopen jaar garant stonden voor de spannendste dansmuziek van dit moment. Dat bewezen artiesten als Bibio, Martyn en Nosaj Thing, die allemaal de jaarlijstjes haalden met sterke albums. Dé publiekstrekker van vanavond is toch Flying Lotus. Dankzij hem verkoopt Paradiso vanavond uit. Waarmee het jubilerend dancefestival 5 Days Off een openingsavond met veel potentie heeft. Dat merk je aan alles. Het publiek is gretig, vol verwachting. Rond negenen gaan de eerste vuisten in Paradiso al de lucht in op de dan reeds goed gevulde dansvloer. Gejuich stijgt op. DJ Cinnaman mag dan weggestopt zijn in een onverlicht hoekje, hij staat evengoed een ontzettend dikke dj-set te draaien. Het afgelopen jaar was de kleine Amsterdammer een van de smaakmakers en vernieuwers, met zijn sets vol linksdraaiende hiphopbeats, flapperende dubstep en wiebelende wonky.
 
Flying Lotus
Vanavond komt alles samen. Vrijwel alle artiesten die op de 5 Days Off-poster staan, waren al eens eerder te gast op de Viral-avonden van Cinnaman en z'n maatje Juha. Zoals Flying Lotus, die al twee keer eerder in Amsterdam stond en tot z'n eigen verbazing ziet hoe groot z'n fanschare inmiddels is gegroeid. Als de zwarte Amerikaan uit Los Angeles even voor middernacht achter z'n Powerbookje kruipt, barst de grote zaal uit z'n voegen, wordt er op tenen gestaan en bier over shirts gemorst. "Hij kan uitgroeien tot iemand met hetzelfde kaliber als Richard D. James", zei Warp-baas Steve Beckett in een interview over de potentie van Flying Lotus. Hij heeft waarschijnlijk gelijk, want het aankomende album Cosmogramma is wederom een enorme stap vooruit ten opzichte van z'n doorbraakplaat Los Angeles. De nummers van dat bejubelde album worden vanavond met de meeste geestdrift begroet. Zodra 'FlyLo' de belletjes van Camel dropt, breekt een woest gejuich los. In het publiek staat een jongen in een blauw t-shirt minutenlang met z'n mond open in extase naar het plafond te staren. Er valt dan ook veel te ontdekken tussen de gelaagde hiphopbeats. Af en toe klinken flarden vocalen, die Ellison (heel schatig) allemaal luidkeels meezingt. Hij is vanavond z'n eigen VJ, met abstracte projecties op de witte pixelwolkjes die her en der in de zaal hangen. "I feel like flying", klonk het aan het begin van het concert. Paradiso vloog vanavond graag mee. 

Nosaj Thing

Four Tet
Eerder op de avond zette Four Tet ook al een puike set neer, waarbij de Brit z'n iPhone al schuddend als instrument gebruikte. Wel mag Kieran Hebden nog wat aan opbouw en structuur werken. Nu kwam zijn fusie van hallucinante house en Chemical Brothers-achtige beats wat al te plichtmatig over. Laat Four Tet een voorbeeld nemen aan Nosaj Thing. De Amerikaanse Koreaan knipte z'n repertoire in duizend stukjes om het in de warme bovenzaal met veel wilde armgebaren weer aan elkaar te plakken. Zijn medley van Boards of Canada-achtige melodieën en pluizige electrobeats gaat er in als smakelijke wonton-hapjes. Dit is geen saai laptop-optreden maar fysiek en mentaal vuurwerk van een jonge hond die we graag snel terugzien.

Four Tet
 
Dixon
Is Paradiso vanavond 'the place to be', in de Melkweg komt 5 Days Off maar moeizaam op gang en moet de hippiecrew Mungolian Jetset het met een matig gevulde zaal doen. Junior Boys' Matt Didemus baalt. Z'n platen slaan over en z'n mixen mislukken. Hij staat erbij met een gezicht als een oorwurm. In de Max heeft househeld Dixon meer schik en een beter uitzicht, al is ook hier nog ruimte genoeg om te dansen. Ook in Paradiso kun je inmiddels je kont weer keren, als Bibio beneden rond drieën plaats maakt voor Martyn en in de bovenzaal de Rotterdamse Khalil z'n DJ Broadcast-prijs komt verzilveren met een klinkende dj-set. Jammer dat iemand het nodig vind om de naald keer op keer uit het vinyl te springen. Maar de avond kan dan al niet meer stuk.