1Label van de week: Dirtybird

Tuesday 2 March, 2010

Er zijn vele manieren om een label te beginnen en Dirtybird uit San Francisco zag het licht als soundtrack. Dat zit zo. In 2002 regisseerde Barclay Crenshaw de documentaire Intellect: Techno House Progressive en hij had muziek nodig voor de geluidsband. Een jaar later begon Crenshaws vriend Christian Martin in San Francisco openluchtfeesten te organiseren onder de naam Dirtybird. Het logo kwam van een cartoonfiguur die Crenshaw al sinds zijn jeugd had getekend. Bij Dirtybird gaan house en humor hand in hand.

Door Alfred Bos

De eerste Dirtybird release, Southern Draw van Justin Martin & Sammy D, verscheen in januari 2005 en sindsdien heeft het label van Claude Vonstroke - zoals Barclay Crenshaw zich als producer noemt - zo'n dertig vinyl releases, een handvol digitale files en twee albums (beide van de labelbaas) de wereld in geholpen. En een ijzersterke reputatie opgebouwd.

Die reputatie stoelt in de eerste plaats op de kwaliteit van Claude Vonstroke's producties. Ook heeft hij een internationaal clubje van gelijkgestemde zielen om zich verzameld: de gebroeders Justin en Christan Martin uit San Franciso, Style Of Eye (de Zweed Linus Eklöw), Tim Green uit Londen, de Berlijner Sascha Braemer (Sascha Hirtenfellner) en de Italiaan Riva Starr (Stefano Miele). Ze staan voor een uitgekleed, kaal en uiterst funky variant van minimal. Of eigenlijk gewoon house.

De Dirtybird releases pik je er zo uit. Gestript van alle liflafjes en tierlantijnen. Weinig meer dan bas en beats. Ongemeen funky. En de melodie maakt Claude Vonstroke vaak door de toonhoogte van de percusssie te manipuleren. En de humor uiteraard, dat kan ook niet anders met een label dat een speelgoedvogel als logo voert en wier baas zogenaamd een Duitse pornoster is. Het maakt van Dirtybird een echt label, met een sound, een identiteit en een stal van producers op dezelfde golflengte.

Afgelopen maand vierde Dirtybird het eerste lustrum met een speciale feestavond in Mezzanine in thuishaven San Francisco en april komt het label met een speciale 3cd box. Daarin ongemixed de twaalf beste releases van de eerste vijf jaar, inclusief krakers als Claude Vonstroke's Deep Throat, The Martin Brothers' Stoopit en Vonstroke's volbloed klassieker Who's Afraid Of Detroit? Op de tweede schijf mixt Justin Martin negentien andere tracks aan elkaar en op schijf drie laat Dirtybird de toekomst horen, met dertien niet eerder verschenen tracks. Hulde, weinig labels zijn zo ongegeneerd house als Dirtybird.

Dirtybird Five Year Anniversary Party