1Riva's Tijdcapsule: De bommetjes van Keith Moon

Friday 26 February, 2010

Een paar weken geleden speelde The Who tijdens de pauze van de Superbowl, het grootste sportevenement van de Verenigde Staten dat door vele miljoenen werd bekeken. Een explosief optreden van de vitale zestigers, maar niet half zo explosief als hun eerste verschijning op de Amerikaanse buis.

The Who is een explosieve band en dat in meerdere opzichten. Met de power chords van Pete Townshends gitaar, de muur van Marshalls speakers en een maniak achter het drumstel, was de groep het muzikale equivalent van TNT - rond 1970 met afstand de beste liveband van de planeet. Daarbij rolden de groepsleden regelmatig vechtend door de kleedkamer, nog voor ze hun apparatuur aan het slot van de optredens tot schroot sloegen. En dan is er nog Keith Moon, de maniak achter de drums, die een zwak had voor vuurwerk.

En hoe de combinatie Keith Moon en vuurwerk in de praktijk uitpakte, kan niemand beter vertellen dan Pete Townshend zelf. Het is na te lezen op pagina 87 van Mark Wilkersons Townshend biografie, Who Are You. Hij heeft het over de eerste Amerikaanse Who tournee, van 1967: "Keith denkt dat hij op de een of andere manier vermaakt moet worden. We gingen naar Georgia, waar ze vuurwerk verkopen, dingen genaamd cherry bombs. Op een dag was ik in zijn hotelkamer en zijn deurklink was zwartgeblakerd. Ik vroeg of ik gebruik mocht maken van zijn toilet. Hij grinnikte: 'Sure'. Ik deed de deur open, maar er was geen toilet. Alleen een S-vormige stomp. 'Christus, wat is hier gebeurd?' Keith zei: 'Wel, die cherry bomb stond op het punt in mijn hand uiteen te klappen, dus om 'm te doven heb ik 'm in het toilet gegooid.' Ik zei: 'Zijn ze zo krachtig?' en hij zei: 'Ja, het is ongelooflijk'. Dus ik vroeg met schrik in mijn ogen: 'Hoeveel heb je er eigenlijk?' Zijn antwoord: 'Vijfhonderd'."

Trommelvliezen
Door de hobby van Moon werd The Who al snel berucht onder Amerikaanse hotelketens. Zo werd de groep geweigerd door alle Holiday Inns van het land, na één bezoekje van de drummer en diens speelgoed teveel. Moons vuurwerkafwijking zorgde er zelfs voor dat het viertal in New York uit drie verschillende hotels werd gezet - op één dag.

Maar niet alleen toiletpotten en hotelkamers waren hun bestaan niet zeker wanneer Keith Moon in de buurt was, ook zijn collega's in de groep moesten uitkijken voor zijn grappen. Neem het Amerikaanse tv-debuut van The Who, in de Smother Brothers Comedy Hour van 15 september 1967. Na een explosieve versie van hun grootste klassieker, My Generation, zal Moon een bommetje laten klappen, verstopt in een van zijn bass drums. Wat zijn groepsgenoten niet weten is dat hij driemaal de normale hoeveelheid explosief had gebruikt. De knal is dermate zwaar dat Pete Townshend omver werd geblazen, zijn haar geschroeid en zijn trommelvliezen blijvend beschadigd.

Het incident werd een klassieker in Who kringen. In 1979, een jaar na het overlijden van Keith Moon, ging de bioscoopdocumentaire over de groep, The Kids Are Alright, in roulatie. Drie keer raden met welke scene het verhaal van The Who opent.

The Who - My Generation (Smother Brothers Comedy Hour, 15.9.1967)