1DJB Report: LLaunch, Paard, Den Haag
Monday 22 February, 2010
Zaterdag 20 februari 2010
Keihard uitverkocht, was de Llaunch afgelopen zaterdag. Lange rijen voor de ingang van het Paard en rijen ook voor de voorverkoopkassa van het Lowlands Festival. Want die twee hadden alles met elkaar te maken.
Tekst & foto's: René Passet
Voor het eerst sinds het bestaan van Lowlands besloot de organisatie de aftrap van de voorverkoop voor het festival te vergezellen van een mini-Lowlands, de Llaunch.
De line up voor dat feest was dusdanig vet dat het Haagse Paard van Troje binnen en poep en een scheet was uitverkocht. Op één avond Blood Red Shoes, Selah Sue en Florence and the Machine, terwijl in de kleine zaal o.a. Tim Knol, het Britse Chapel Club en italo-veteraan Black Devil Disco Club aantraden.
In alles is het Lowlands-gevoel doorgevoerd. Bij de ingang krijg je het bekende katoenen polsbandje omgeklemd, op de trappen staat een overschenkpunt voor je Grolsch-beugel en op de tweede verdieping vinden we zelfs een verlaten trekkerstentje met grafitti. Projecties binnen en buiten waarop schuifelende mensen in de Hemelpoort (de 'hoofdweg' van Lowlands) te zien zijn, zorgen voor verdere voorpret. Om het mini-gevoel compleet te maken is er een heus Lowlands-debat met (demissionair) staatssecretaris Frans Timmermans, kun je festivalshirts kopen en ontbreekt de stand up comedy niet.
Imposante strot
Het publiek is vanavond een goeie dwarsdoorsnede van de Lowlander, al ligt de leeftijd in het Paard wel iets lager. Vooraan bij het podium staat een meisje van circa twintig met zeker zes beduimelde Lowlands-bandjes als trofee. Classic. Ze zal er de hele avond blijven staan.
De dance komt er vanavond karig vanaf. Na middernacht moeten we het doen met de Alfa-dj's en de jongens van Boemklatsch, al maakt Black Devil Disco Club een mooi feest in de kleine zaal. Die dan al leegloopt, want het is duidelijk dat de meeste mensen voor Florence and the Machine kwamen. Sinds haar debuut Lungs is de Britse zangeres het snoepje van de verzamelde muziekpers, maar ik trek haar bombastische pop maar matig. Bovendien leunt de groep wel heel nadrukkelijk op Florence's imposante strot.
Veel stoerder was het optreden van Blood Red Shoes. Het gemengde duo uit Brighton stond het afgelopen jaar veel op de planken en dat hoor je. Met een strakke en puntige rockshow (met hem op drums en haar op gitaar) blazen ze het stof van het podium, waarbij opvalt dat het materiaal van hun kersverse album Fire Like This een stuk minder gejaagd klinkt. Fans zwaaien met spandoeken en gooien een buitenformaat herenonderbroek op het podium. Blood Red Shoes krijgt van Den Haag een warm onthaal.
Maar het snoepje van Llaunch is toch Selah Sue. De kleine Vlaamse zangeres maakt aan het begin van de avond veel indruk met haar intieme soulliedjes. Haar machtige zwarte stem is gevangen in een blank lichaam met blond pluishaar. Ze zingt een liedje van haar grote voorbeeld Erikah Badu en krijgt de handen op elkaar met het intense Fyah Fyah, waarop Jamaicaanse protestsongs, zwarte soul en Vlaams lef bij elkaar komen. Het is al weer twee jaar geleden dat haar eerste (en enige) ep Black Part Love verscheen. Kom maar door met dat debuutalbum!

