3 Riva's Tijdcapsule: De ruzie tussen Blur en Oasis

Friday 19 February, 2010

Hij ligt net in de winkel: No Distance Left To Run, een dvd documentaire over de loopbaan van Blur. In de jaren '90 het boegbeeld van Britpop en bij clubbers geliefd om hun waanzinnige track Song 2, bedoeld als parodie op grunge maar ironisch genoeg hun grootste succes in de States. Ach ja, yanks en ironie...

Door Alfred Bos

Ho ho, niet te snel meesmuilen over humorloze Amerikanen want die Engelsen kunnen er ook wat van. In de zomer van 1995 was Blur het middelpunt van een heuse - en voor buitenstaanders nogal vergezochte - controverse. Het jaar daarvoor had de Britse muziekpers een nieuwe hype gecreëerd, Britpop.

Britpop was het nieuwe buzzword voor alternatieve rock die teruggreep op de jaren '60 en het geluid van Beatles, Kinks en The Who. In de jaren '60 was je voor de Beatles of voor de Stones en als je voor de Beatles was, dan was je tegen de Stones - of omgekeerd. Malligheid natuurlijk, maar in 1966 stonden de Muziek Expressen en de Teenbeats er vol mee.

Dus om Brithop op te hevelen naar het mythische niveau waarop de muzikale jaren '60 inmiddels waren geplaatst wakkerden de Engelse media, met de muziekpers voorop, een nieuwe controverse aan. Blur was het jaar daarvoor goed op de kaart gekomen met hun derde album, Park Life, dat vier maal platiana werd. Een paar maanden later debuteerde Oasis met Definitely Maybe, in Engeland ontvangen als een regelrechte sensatie.

New Musical Express
Het idee van Britpop was geboren en het fundament voor een 'lekkere ruzie' gelegd. Blur, dat waren vier studentikoze bolleboosjes uit de villadorpen rond mediastad Londen, althans, dat maakte de Britse pers ervan. En Oasis, dat waren halfabetische arbeidersgenieën uit werkstad Manchester, vanaf eind jaren '80 tevens de muzikale hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk.

Wilt u maar kiezen, luisteraar: Blur of Oasis? Met als onuitgesproken bijbedoeling: bent u conservatief en elitair (Blur) of identificeert u zich met socialisme en het geknechte volk (Oasis)? De groep rond de gebroeders Noel en Liam Gallagher had een grote bek en dweepten met de Beatles, net als de Britse muziekpers. Drie keer raden waar hun sympathie naar uitging.

In augustus hadden zowel Blur als Oasis - die tot dat moment weinig lelijks over elkaar hadden te melden - nieuwe singles op de rol staan: Country House en Roll With It zouden op dezelfde dag uitkomen. Daarin zag het muziekweekblad New Musical Express een uitgelezen kans om het Beatles vs. Stones verhaal van toen nog eens dunnetjes over te doen met de nieuwe grootmachten van de Britpop.

Hysterisch
Hun editie van 12 augustus 1995 kopte op de voorpagina: 'British Heavyweight Championship'. Een simpele single release werd opgeklopt tot een 'serieuze' controverse en de complete Britse media doken erop, tot aan het BBC News aan toe. Het was méér dan een muzikaal conflict, klassetegenstellingen en de regionale naijver tussen Zuid-Engeland en Noord-Engeland speelden ook een voorname rol.

Door een dom toeval zat ik het weekeinde van 14 augustus, waarop de nieuwe singles van Blur en Oasis uitkwamen, in het Ierse Dublin en ook daar was de 'the battle of Britpop' niet te ontlopen. Radio, televisie, bladen - alsof een complete natie hysterisch was geworden. Je voelde aan alles dat de media meer sympathie hadden voor de schoffies uit Manchester, maar als je oren had wist je wie de 'winnaar' van deze niet-bestaande wedstrijd was: Blur.

En hoera, leve de luisteraars en de platenkopers, Blur trok aan het langste eind. Het Bowie-eske Country House verkocht die week 274.000 exemplaren tegenover 216.000 stuks van Roll With It. Goed voor respektievelijk de eerste en de twee plaats van de Britse hitlijsten. Twee binnenkomers op de hoogste plaatsen, dat is bijzonder en duidt op een gezonde scene. Heb je dan een kunstmatig conflict nodig?

Blur - Country Life