DJBROADCAST

DJB Weekly: Clubs in Amsterdam18

friday | 07:00:00 | 29.01.10

Het zal jullie wellicht zijn opgevallen: de site wordt op het moment van binnen en van buiten flink op de schop genomen. Rubrieken komen en gaan, intern worden de takenpakketten opnieuw ingedeeld en onze huisnerd ziet scheel van de eindeloze ritsen programmeertaal op zijn minuscule beeldschermpje. Terug van weggeweest is de DJB Weekly, een wekelijkse column van een van onze schrijvers, waaronder Hans Verhaag, Eelco Couvreur en ondergetekende. Aflevering 1 draait om het Amsterdamse clublandschap.

Door Eric van den Bogaard

Afgelopen weekend reisde een DJB delegatie af naar Berlijn. De sales afdeling om te netwerken op de Bread & Butter modebeurs, fotografe Lianne van de Laar en ik voor een tour langs muzikale bezienswaardigheden onder begeleiding van Evelyne Leveke (Sowieso030). De tour voerde ons onder meer langs de ('nieuwe') Tresor club. Na een korte rondleiding door dit technohol, liet onze gids ons nog een stukje extra ruimte zien dat de komende jaren stukje bij beetje in gebruik moet worden genomen door de club. 'Een stukje extra ruimte' staat in dit geval gelijk aan 45.000 vierkante meter, acht vochtige, vieze, industri�le verdiepingen die schreeuwen om zompige bassen en snerpende hihats. Een paar metrohaltes verderop belandden we in de Musikbrauerei, een prachtige analoge en digitale studio. Ook hier hebben ze nog een keldertje over van een slordige 1.000 vierkante meter waar tegen het einde van WO II wat nazi-officieren zaten ondergedoken (de ijzeren stapelbedden staan er nog) en waar ze nu wat illegale feestjes doen. Alsof het niks is...

De luxe van zoveel loze ruimte hebben we in onze hoofdstad Amsterdam helaas niet. Wel aardig wat clubs, die zeer uiteenlopen van aard en kwaliteit. Toch heb ik sterk het gevoel dat er 'iets' mist binnen het Amsterdamse clubleven en volgens mij sta ik daar niet alleen in. Het is misschien iets teveel hard gaan of stil staan, teveel shoegazen of teveel rave, te weinig... of teveel... Ik weet het niet. Moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen. En begrijp met niet verkeerd: we hebben een aantal prachtige clubs die met het hart worden geprogrammeerd en er geweldig uitzien. Maar toch...

Vanmiddag was ik met collega Victor op bezoek bij een grote club (1000+) in aanbouw in centrum Amsterdam en de plannen die ons werden gepresenteerd zien er zeer veelbelovend uit. Meteen na deze meeting sloegen we aan het fantaseren over hoe we onze droomclub zouden inrichten. En dan realiseer je je meteen hoe moeilijk is om deze droomclub te realiseren, zelfs in je hoofd. Hoeveel personen? Wat zou je programmeren? Hoe zou je het inrichten? Wat voor deurbeleid ga je voeren? Hoe zorg je dat je personeel ook begrijpt waar je met je tent heen wilt? Hoe tackel je de initi�le hype zonder te bescheiden uit de kast te komen? Hoe zorg je ervoor dat de inhoud vooropstaat zonder dat dat ten koste gaat van het feest? En dan denk je nog niet eens na over vergunningen, (brand)veiligheid, en alle andere rompslomp. Nee, het is niet makkelijk.

Toch zou ik bij jullie de volgende vraag willen neerleggen: mist er iets binnen het Amsterdamse clubleven en, zo ja, wat?

Comments

Richard: Wat er mist, is een progressief en volwassen publiek (niet alleen in de zin van leeftijd, ook in attitude). Uitgaan is hier iets voor begin twintigers, waar je in Berlijn van alles en nog wat ziet: freaks, homo's, studenten en creatievelingen door elkaar. Hier is het allemaal dezelfde consumptieve, op uiterlijk en hipheid gerichte, eenheidsworst. En de clubavonden en feesten zijn daar een afspiegeling van met ofwel deurbeleid, belachelijke prijzen, creatieve armoede etc. Zo, dat lucht op.

Tanz: I agree, moeilijk om Berlijn qua mogelijkheden te overtreffen. Des te knapper zou je zeggen dat in Nederland af en toe nog iets van de grond komt. We zijn gewoon overgereguleerd. Denk overigens ook dat men in Duitsland wat minder in hokjes denkt, men wil feesten, klaar.

m.: Hoe zou je dat publiek trekken dan? Ik denk niet dat je het uitgaan hier gemakkelijk uit de scholieren/studenten sfeer krijgt. Berlijn is zo ongeveer het creatieve bolwerk van Europa, waar mensen niet per definitie van negen tot vijf werken. Nederland probeert graag creatief te zijn, maar tegelijkertijd staan we 's ochtends en 's middags collectief in de file om naar ons creatieve kantoorbaantje te gaan, waar we scheve blikken krijgen als we vijf minuten te laat aankomen, en en masse om klokslag vijf de biezen pakken. Die cultuur zit er bij ons zó in gebakken, dat verander je niet zomaar. Aangezien de meeste mensen het niet lang volhouden om elk weekend lekker los te gaan, en vervolgens op maandag weer om 9 uur op kantoor te staan met een glimlach die al je weekend uitspattingen verhult, denk ik niet snel dat je de leeftijdsgrens verlegt naar, weet ik veel, 40 jaar.

m.: Oja, wat we dus missen: een vrijer bestaan.

C: Via Swurdin.nl

1. Clubs worden soundsystems
De echte toonaangevende clubs zijn dood. We gaan ondergronds. We gaan bewegen. De goede party-organisatoren hebben een neus voor locatie en sfeer. Dat is natuurlijk altijd al zo geweest, maar nu moeten we echt creatief gaan zijn voor locaties en alle commercie buiten de deur weten te houden. Het draait om authenticiteit en intimiteit. Onder de radar. Clubs gaan op tour. Kleine netwerken op verrassende locaties. Soundsystems. Kleine handzame multimedia installaties die overal opduiken.

bb: Financieel is er in creatief opzicht genoeg mogelijk in Nederland. Subsidies, culturele verantwoording etc etc. Als je dingen via de formele weg wilt spelen.

Maar dat alles zo gereguleerd en geordend wordt hekelt mij wel eens. Veel spontaniteit wordt juist uitgebannen door een overgereguleerd en gecontroleerd beleid. Het heeft ook met de omvang van ons land/stad te maken. Alles is hier te overzichtelijk en men durft verantwoordelijkheden niet bij mensen zelf te leggen. Dat is een dooddoener in sommige gevallen.

Publiek en desbetreffende mentaliteit zijn misschien nog wel belangrijker. Ook in Berlijn heb je diverse segmenten en de jarenlange onderdrukking speelt nog voor een groot deel mee.

Eric: Daar heb je een punt bb; als je bedenkt dat je 20 jaar geleden in Oost-Berlijn nog kon worden opgepakt op basis van een afwijkende muzieksmaak, is het niet zo gek dat men daar het uitgaan wat intenser beleeft. Dat merk je bijvoorbeeld ook bij Exit Fest in Servie. Het is bij ons misschien allemaal te vanzelfsprekend geworden?

Don: Ik denk dat vooral ook de programmering belangrijk is, ik zou het weselijk vinden weer naar feesten te kunnen gaan waar maximaal 2djs op een avond draaien en niet 5, het komt de muziek niet ten goede 5 djs een uur te laten draaien, hier heb ik me altijd aan gestoord,er zit geen goede muziekale lijn meer in een avond en het is een opeenhoping van djs die allemaal moeten scoren in een uurtje? en kleinere locaties van bijv. 1500/2000 man. veel gezelliger.

m.: U vindt een locatie voor 1500 á 2000 man klein?

Dion: Los van alle zaken die Nederland maken wat Nederland is, zijn er denk ik een aantal zaken die ervoor zouden kunnen zorgen dat er meer spontaniteit in het nachtleven komt:

- vrije sluitingstijden
- kleinere zalen, dus meer spanning

Dion: Met kleinere zalen bedoel ik overigens een capaciteit tussen 150/400 personen.

Nick: Meer dansende mensen. Dat zou nog eens leuk zijn. Oh, goed geluid is daar debet aan (en daar zijn niet alle venues zich van bewust, zo blijkt).

Freek: Interessante discussie

"men durft verantwoordelijkheden niet bij mensen zelf te leggen."

Dat is ook wel een van de punten ja

Ben in best veel clubs/parties geweest in 't buitenland en valt me vaak op dat het publiek meer de verantwoordelijkheid neemt om een leuke avond te hebben.

En dus gaan dansen, ook al is de club (nog) niet druk. Terwijl in Nederkand toch maar al te vaak (als er al gedanst wordt) het publiek verdwaasd aan de rand van de dansvloer staat te wachten tot het vol is en anderen het initiatief nemen om te gaan dansen (of nog erger: dat mensen die al wel lekker gaan danse meewarig worden bekeken als zonderlingen)

Mentaliteitsverschil dat best diep in onze volksaard zit

m.: Ben 't met je eens Freek. Men lijkt soms niet meer in staat te zijn oprecht lol te hebben tijdens het uitgaan.

bb: Ja eric we zijn misschien wel behoorlijk verwend.
De vernieuwingsfrequentie licht soms ook wel erg hoog in zo'n dichtbevolkt land.

Wat don zegt is ook een ding, zo veel mogelijk dj's neerzetten en ze korte sets laten doen. Zo kan een dj toch ook geen uitgestrekte 'beleving' neerzetten waarvoor je eigenlijk wilt komen.. Ik denk dat het ook naar meer intiemere settings moet om het weer een beetje bijzonder te maken. Misschien durven we daar wel meer te gaan ipv massaal met de voetbal insite mentaliteit te hangen? ik denk het wel.

Ik vind dat het idee van een beleving er behoorlijk vanaf is geraakt door het enorme massale aanbod en daarmee een verzadiging. Tevens heb je zo veel van die clubjes die jou 'hun gevoel' willen opleggen. Uiteindelijk wil je gewoon jezelf zijn. Het is weer tijd voor een mix tussen alle subculturen in een groot donker hol met strobes en rook.

bb: maargoed de massa wil altijd een trend dus dan zal de intimiteit straks wel weer een nieuwe worden.

wellicht een goede ook vanuit maatschappelijk verantwoord opzicht.

Electroflux: Probleem is hem volgens mij vooral de vertrutting!
Waren er in het verleden nog diverse kraakpanden, of buitenfeesten, die worden allemaal keihard de kop ingedrukt. Ja, er zijn redelijk wat club in het amsterdamse, maar om daar als nieuwe organisatie of creatieveling binnen te komen en iets 'nieuws' te starten is zeer lastig!
Gevolg: mensen spelen op 'zeker' en daardoor word alles eentoniger. Erg jammer!
Er zullen dus meer kleine zaaltjes moeten komen welke makkelijk gehuurd kunnen worden door organisaties en/of collectieven!
En als je kijkt naar de leegstand op menig industrie of bedrijven terrein, is daar meer dan genoeg ruimte voor IMHO!

olaf: allereerst: Amsterdam heeft een heel gezond en muzikaal rijk club klimaat. regelmatig zijn hier avonden te vinden waar menig inwoner van New York of Berlijn jaloers van wordt, juist omdat er hier zo veel te vinden is en in alle breedte.

MAAR Amsterdam mist wat mij betreft twee dingen:
- vrije openingstijden (waarom kan dit wel in Utrecht en Groningen maar niet in 'creatieve metropolis' Amsterdam?)
- volwassen en muzikaal onderlegd publiek

Vrije openingstijden omdat dat voor een groot deel van het publiek de weg naar de clubs zal vergemakkelijken (ivm reistijden van OV bijv) en omdat er in de echt kleine uurtjes pas echt de magie begint vaak.
Volwassen publiek zou een tweede mooie verbetering zijn. De meeste mensen die nu gaan clubben zijn 18-25 jr. prima natuurlijk, maar hun interesse beperkt zich meestal wel tot de instapgenres, terwijl het oudere publiek niet meer uitgaat omdat ze kinderen hebben, zich te oud voelen of muzikaal niet meer mee kunnen komen omdat ze het niet snappen.

over die eeuwige vergelijking met Berlijn, of erger nog, dat Amsterdam het voorbeeld van Berlijn moet volgen: NEE, dat is niet mogelijk. In Berlijn bestaat de creatieve klasse echt uit kunstenaars, muzikanten etc die van weinig kunnen rondkomen en veel uitgaan in bars, clubs, galleries etc. In Amsterdam bestaat de creatieve klasse grotendeels uit mensen die voor reklame buro's of internet bedrijven werken, een heel ander slag mensen dat ook liever op vrijdagavond aan het netwerken slaat dan dat het zijn haar losgooit en losgaat op de dansvloer. Het zou te gek zijn als de mensen die WEL weten wat er speelt op de dansvloer en zich beseffen dat een club geen veredelde loungehut is om te netwerken en te borrelen, maar een plek waar je met elkaar danst, flirt, losgaat, je eigen grenzen verkent, die van anderen respecteert en waar je vooral heel veel lol kan maken.

en met de huidige crisis, zie ik veel mogelijkheden voor Amsterdam. de politiek zal horeca ondernemers willen steunen (en ik hoop dus ook dat de openingstijden na de gemeenteraadsverkiezingen vrijgegeven zullen worden). bovendien staat er waarschijnlijk veel kantoorruimte vrij in deze stad. Als die kraakwet er maar niet doorkomt, komt dat wel goed hier lijkt me.