1De 100 beste albums van het afgelopen decenium (100-96)

Monday 21 December, 2009

100) Superpitcher
Here Comes Love (Kompakt) maart 2004

Met deze epische plaat zette Superpitcher (Aksel Schaufler) zichzelf op de kaart als producer en songschrijver. In zijn weemoedige en dansbare popsongs werd het menselijke smachten vereenvoudigd tot simpele mantra's als I Want Happiness en I Was Looking For You. Op Here Comes Love ontpopte hij zich niet alleen als begenadigd electronica troubadour, maar ook als een voorvechter van vaderlandse geluiden. Met het Duitstalige Träume weerlegde hij de misvatting dat schlagers per definitie wanstaltig zijn en onderstreepte hij dat Duitsers eindelijk weer trots durven te zijn op hun eigen cultuur. (AF)


99) Skream
Skream! (Tempa) oktober 2006

Dubstep was een lokale undergroundstijl, beperkt tot enkele wijken in Londen, toen in het najaar van 2006 het debuutalbum van Skream (Oliver Jones) verscheen. Skream! heeft alles van een jonge stijl, beoefend door een jonge producer. Het is onaf, grillig, soms verbluffend anders en barstend van de ongestuurde energie. Het sloeg derhalve in als een hondsdolle V2 en maakte van dubstep de hotste (en enige nieuwe) stijl van de noughties. Maar zoals dat vaker gaat met prille uitingen, werd het album al ras overvleugeld door meer uitgebalanceerde en meer volgroeide producties. Veel werd er nadien niet meer van Skream vernomen, maar het punt was gemaakt.


98) Sasha
Airdrawndagger (Arista) augustus 2002

In de lange discografie van Sasha (Alexander Coe) is maar één echt artiestenalbum te vinden. Airdrawndagger verscheen in 2002, toen het geluid waarmee de Welshman jarenlang werd geidentificeerd al over zijn grootste populariteit heen was. Het moet een zware bevalling zijn geweest, begeleid door meerdere producers, waaronder de Nederlander Tom Holkenberg alias Junkie XL. Het album Airdrawndagger is opgebouwd als de epische progressive tracks waarmee Sasha zijn dj sets vulde: ellenlang intro dat de spanning opbouwt (de eerste vijf tracks), een spetterend plateau met climax (tracks zes tot en met acht) en langzaam atmosferisch afbouwen (de rest van het album). Bijgestaan door producer Charlie May (helft van jaren '90 progressive pioniers Spooky) bewees Sasha meer te zijn dan 's werelds populairste dj. Grote muziek, maar zonder overdreven grote gebaren. Die plek in de ecologie van de clubmuziek werd overgenomen door Tiësto en diens stadionbrede galmtrance. Het maakt van Airdrawndagger met terugwerkende kracht een mijlpaal in Sasha's loopbaan en een scharnierpunt in de ontwikkeling van dance. (AB)


97) Hercules And Love Affair
Hercules And Love Affair (DFA) maart 2008

Het DFA label is meer dan de groep LCD Soundsystem van labelchef James Murphy. Het is bijvoorbeeld ook Hercules And Love Affair, het discoproject rond Andrew Butler. Voorafgegaan door de single Blind (met gastzanger Anthony Hegarty en geremixed door Frankie Knuckles) maakte het album gehakt van de stelling dat disco niet werkt op de radio. Deze disco wel! Butlers voorliefde gaat uit naar electronische disco en vroege Chicago huis, maar dan wel gebracht op een onmiskenbare 21ste eeuwse manier.


96) Redshape

The Dance Paradox (Delsin) oktober 2009

Van alle gemaskerde techno superhelden is Redshape de meest intrigerende. Van Dr. Lektroluv en Deadmau5 weten we immers de identiteit. Maar wie er achter Redshape schuil gaat, blijft voor de meesten een mysterie. Goed, we weten dat hij in Berlijn woont en blank is. Waardoor we Carl Craig kunnen wegstrepen als verdachten. Met Craigs kijk op techno heeft Redshape overigens behoorlijk wat gemeen, zo valt af te leiden uit zijn debuutalbum The Dance Paradox op het Nederlandse label Delsin. De acht lange tracks zijn net zo duister en broeierig als die van de beroemde man uit Detroit.  En kennen soms dezelfde losse jazz-structuur. Wegzetten als copy cat is echter te gemakkelijk. Redshapes kijk op techno is een stuk somberder en Europeser dan die van Craig. The Dance Paradox is de soundtrack van een Duitse wereldstad, gevangen in een koude winternacht. (RP)