Het idee is niet nieuw. Drie jaar terug verscheen het vergelijkbare Paris Je T'Aime in de bioscoop, naar een idee van de Franse filmproducer Emmanuel Benbihy die ook verantwoordelijk is voor dit project. Daarin werd het menselijke gewoel in de Lichtstad verbeeld door een aantal Franse regisseurs, aangevuld met Amerikaanse non-Hollywood kanonnen als Gus van Sant en de Coen broers. 

Ook New York, I Love staat ver van het CGI gooi en smijtwerk waarmee Hollywood de wereld voor zich wil winnen. Het is een 'labour of love', waaraan een reeks bekende en opkomende acteurs - we zien ondermeer Andy Garcia, John Hurt, Julie Christie, Orlando Bloom, Natalie Portman en een stokoude Eli Wallach, de 'ugly' uit The Good, The Bad & The Ugly - onnadrukkelijk aanwezig is.

 

Zoals een anonieme taxichauffeur in de film opmerkt: New York is "the capitol of everything possible" en de tien korte vignetten, elk door een ander team geschreven en geregisseerd, illustreren de charme, maar ook de eenzaamheid, van de metropool waarin iedere ontmoeting je leven kan veranderen. Gaan de vrijgezellen na hun eerste afspraak door met elkaar of blijft het bij één nacht? Lukt het de aspirantschrijver om die stoere meid te versieren? Wat is de obsessie van de eenzame schilder?

In Manhattan, een van de vijf burroughs van New York die het decor van de film vormen, is twee procent van de inwoners een method actor en acteren lijkt de New-Yorkers op het lijf geschreven, willen ze zich overeind houden in de glas-en-staal canyons. New York, I Love You telt er verschillende fraaie voorbeelden van, goed voor een glimlach of een stille snik. 

 

De grootste verdienste van de verzamelde regisseurs - geen supersterren, Natalie Portman is de bekendste - is dat New York, I Love You niet aanvoelt als een collage, maar als een mozaïek, al lopen de personages uiteen van een bijdehante kleuter tot een bejaard Joods echtpaar. Verschillende karakters komen op onverwachte plekken terug en de toonzetting van de tien vignetten loopt weinig uiteen. Net zoals iedere buurt in de grote stad zijn eigen sfeer en karakter heeft, maar uiteindelijk met elkaar toch een eenheid vormt.

 

New York, I Love You laat zien dat mensen de stad maken. En de stad de mensen. Niks wereldschokkends, maar in het kleine schuilt het grote, niet? Ga 'm zien met je vriend(in).