Simian Mobile Disco over produceren

Thursday 9 July, 2009

Wat hen niet lukte als de artrock band Simian, lukte Jas Shaw en James Ford wel als producersduo Simian Mobile Disco. Ze maakten bijna geruisloos de overgang van alternatieve rock naar clubmuziek. Met hun ijzersterke tweede album, Temporary Pleasure, bewijst het tweetal een blijvertje te zijn. "Voor ons werkt een album beter met songs."

Door Alfred Bos

Als je ze ziet zitten, denk je ogenblikkelijk: de Chemical Brothers! Want, een blonde brillemans naast een donkere krullebol, beiden met intellectuele uitstraling - dat moeten Tom en Ed van de chemische broertjes zijn. En wie weet zijn James Ford (de blonde brillemans) en Jas Shaw (de donkere krullebol) ook wel de natuurlijke opvolgers van het inmiddels tot de veteranen behorende Chemische Gebeuren.

Als Simian Mobile Disco debuteerden ze twee jaar terug met het album Attack Decay Sustain Release, dat paste in de tijdgeest waarin rock en dance steeds vaker en inniger vergroeiden. En bovendien boven het maaiveld uitstak. Goeie binnenkomer, derhalve. Meestal gaat het fout na spraakmakende debuutalbums - het beruchte 'moeilijke tweede album syndroom' - maar hun nieuwe langspeler, Temporary Pleasure, is een flinke stap vooruit. De beats en de arrangementen zijn club, maar de tracks zijn songs, met vocalen van een batterij gastzangers. Ook hebben ze de Amerikaanse muzikant en producer Todd Rundgren gesampeld.
"We begonnen met instrumentale tracks", zegt Jas Shaw. "En we hebben een aantal contacten uit onze kennissenkring gevraagd daar een zangpartij bij te maken. Bijna alle reacties bleken bruikbaar en toen zaten we met een album waar acht of negen songs op staan. Dat heeft het karakter van de plaat ingrijpend veranderd. Voor ons werkt een album beter als er naast instrumentale clubtracks ook songs op staan."

En daaruit blijkt het verleden van Shaw en Ford. Zo'n tien jaar terug maakten ze deel uit van het artrockkwartet Simian, dat in 2000 debuteerde met het schitterende album Chemistry Is What We Are - liefhebbers van Radiohead moeten het zeker opsporen. Maar ook het Simian tweede album - het meer electronische We Are Your Friends (2002) - verdween geruisloos en de band viel uit elkaar. Jas Shaw groeide uit tot een vermaard producer, hij deed het geruchtmakende debuut van Arctic Monkeys en tracks of albums van ondermeer Peaches en The Klaxons. En omdat Shaw samen met Ford na afloop van Simian concerten regelmatig ging draaien onder de naam Simian Mobile Disco, was het vervolg op hun rockproject een inkoppertje. "Onze competitie waren The Strokes en The White Stripes", zegt Shaw over zijn rockverleden.

"Toen de groep uit elkaar viel, gingen James en ik gewoon door met deejayen. In Simian waren we alle vier muziekfans en kochten veel platen. We werden gevraagd om te draaien en we kregen ervoor betaald. Daardoor kwamen we in een andere wereld terecht.Voor we het doorhadden, hadden we de overstap gemaakt van rock naar dance."

Faders in het midden
Originele songs in een sterke productie - het was de kracht van Simian en het is ook het sterke punt van Simian Mobile Disco. Dit zijn producers die zelf op het toneel hebben gestaan. Ze zien het produceren als een vak met vele kanten, want je moet niet alleen iets van muziek weten en de apparatuur kennen, maar ook met mensen kunnen omgaan. De producer als mental coach?

"Als goeroe!", riposteert Shaw. "Het is makkelijker om een band te produceren die je niet kent; je kent de gevoeligheden niet en daar houd je dus geen rekening mee." James Ford valt hem bij: "Je krijgt ook oog voor kleine dingen. Sommigen moet je onder druk zetten om tot hun beste prestatie te komen, anderen moet je juist uit de wind houden. Het is een subtiel onderdeel van het proces." Waarop Shaw inhaakt met: "En de technologie verandert voortdurend. Dat maakt het opwindend. Produceren kan gewoonweg niet saai worden."

En het helpt zeker dat ze vroeger zelf in een band hebben gespeeld. "Een van je taken is om te voorkomen dat de groep die je produceert niet dezelfde fouten maakt die jij al hebt gemaakt", zegt Shaw. "Als Simian een producer had gehad, had de groep wel eens langer bij elkaar kunnen blijven. We waren groen toen we de groep begonnen en leerden van onze fouten. Dat is een goede manier om het vak van produceren te leren, maar niet noodzakelijk de beste manier om een band te runnen."

En zegt James Ford: "Digitale technologie maakt het opnameproces niet eenvoudiger, eerder ingewikkelder. Je moet veel meer keuzes maken! En creatieve mensen willen natuurlijk alle opties horen voor ze kiezen. Op die manier verlies je makkelijk de grote lijn uit het oog. Een plaat maken is veel werk, of je het nu tot in de puntjes voorbereidt of alles pas in de studio schrijft, tijd kost het. Vaak is produceren niet meer dan zeggen: Dat is een goeie take, klaar! Die zijn ook makkelijk te mixen: alle faders ongeveer in het midden en klaar." En, zegt Jas Shaw: "Wat ook heel handig is, we kunnen nieuwe tracks uitproberen tijdens dj sets."

Temporary Pleasures verschijnt op 17 augustus via Wichita en wordt verspreid door V2. Op 16 juli treedt SMD op in Paradiso als onderdeel van het 5 Days Off festival en op 20 augustus staan ze op Pukkelpop in België.