Door Eelco Couvreur 

 

De opzet van de SAE Audiobot is duidelijk. Jij stuurt je homemade productie, ongeacht stijl, naar ons op en degene die het meeste indruk maakt mag een dag lang gebruik maken van de hightech studio's van het SAE Institutie. Onder begeleiding van crack of twee uiteraard.

 

En zo kan het gebeuren dat we ons op een winderige woensdagmiddag in de Rotterdamse SAE Studio's terugvinden. We zijn in dit geval Jeroen Verheij oftewel Secret Cinema - introductie overbodig. SAE leraar Ilker Soylu, ook bekend onder zijn Philogresz alias en Robbert Tylutki, onze prijswinnaar uit Amsterdam.

 

"Ongeveer vier jaar geleden begon ik te klooien in Fruity Loops," vertelt Robbert. "Toen mijn laptop het begaf was het tijd voor een Mac en toen ben ik gelijk maar overgestapt naar Reason. Tegenwoordig maak ik alles in de 2.0 versie van dat programma."

 

Zoals iedere winnaar is ook Robbert nerveus als hij de track voor het eerst over de imposante boxen van de SAE studio moet laten klinken. "De track is al twee jaar oud," dekt hij zich in. Maar voor Jeroen is dat geen excuus. "Goede muziek is tijdloos, daar moet je je geen zorgen over maken." Tjsa, die heeft makkelijk praten met klassiekers als Timeless Altitude en Mary Go Wild op zijn naam.

 

 "Je track is helemaal niet slecht, "aldus Ilker.  "Het heeft een drive en je moet jezelf niet tekort doen, het is een soort Secret Cinema meets Maurizio. We gaan wat aanvullende productie doen en daarna kunnen we het afmixen." Een instemmende blik van Robbert.

 

"Alles zit nog een beetje gevangen,"  vervolgt Jeroen, "maar hier kan ik wel wat mee. Ilker valt hem bij. "Het heeft gevoel, maar de kick mag bijvoorbeeld meer release time hebben. Samen duiken ze de wondere wereld van de subbassen in, die ze gaan equalizen. Ilker: "De release time van de compressie is erg belangrijk, dan bllijft de bas rollen." Het reverb effect kan Jeroen niet bekoren. "Die is te lang en het moet meer crisp hebben."

 

De jarenlange carriere van de Rotterdamse technoheld begint zo langzamerhand wel zijn tol te eisen. "Ik wordt doof aan een oor, laten we de speakers wat verder naar achter brengen.  We willen energie, dat bereik je normaal met een hi-hat maar deze was te traag, vervangen dus."

   

De bas blijft nog steeds een heikel punt zo blijkt. Ilker: "De hoeveelheid bas maakt niet uit, je moet het transparant houden anders wordt het te dominant. Als je dubtechno wil, is dit een prima bas, maar op 126 BPM werk het niet." Jeroen lijkt de oplossing te hebben na het horen van wat andere tracks van Robbert. "Als je uit de ene track het rommegeluid (de track het toepasselijkerwijs Borrel) haalt en uit deze track de sub dan klinkt het wel."

  

Helaas is het einde van de dag in zicht en dreigt het masteren er bij in te schieten. Jeroen: "je moet nooit masteren aan het einde van de dag, dan hoor je geen veschillen meer." Ilker laat Robbert nog een paar laatste multiband compression technieken zien. "Zo kun je snel en eenvoudig je track toch beter laten klinken." Tevreden gezichten alom, wij wachten geduldig op de eerste EP van Robbert Tylutki.